A - Testament Vej‎ > ‎Isaia‎ > ‎

Isaia 65

Isaia

65

Ël giudissi ‘d Nosgnor

1Nosgnor a dis: “I j’era bin dispòst a rësponde, ma gnun a l’ha ciamame d’agiut; i j’era bin pront a d’esse trovà, ma gnun a l’ha sercame. I l’avìa dit: “Vardme sì” a ‘n pòpol ch’a invocava nen mè nòm. 2Për tut ël dì i l’hai tenù mie man distèise anvers a ‘n pòpol arviros ch’a séguita dij senté ch’a son nen bon e ch’a va dapress ai sò sghiribiss. 3A l’é ‘n pòpol ch’am pròvoca e ch’a adòra sensa vërgògna d’àutri dé; ant ëd giardin sacrà lor a sacrifico ‘d vìtime e a bruso d’ancens ans j’autar dij pagan[1]4Ëd neuit lor a van an gir ant ij simiteri e a rendo l’adorassion ai mòrt. A mangio carn ëd crin e a rostisso lòn ch’a l’ha nen da esse mangià. 5Pura, lor a diso l’un a l’àutr: “Venme nen tant davzin: it podrie antamneme! I son pì sant che ti!”. Sta gent a l’é tanme dë spussa a mie nariss, tanme n’odor gram[2] ch’a veul nen andess-ne vìa! 6Ch’a sàpio che mi i ten-o tut për ëscrit! I starai nen ciuto. I-j farai paghé tut: èh, i-j darai la paga ch’a mérito! 7I-j farai paghé pr’ ij sò pecà e fin-a për coj dij sò pare. I lo diso mi, ël Signor. Për motiv ch’a bruso d’ancens an sle montagne e ch’am ofendo an sle colin-e, i-j farai spurghé tut”.

8Parèj a dis Nosgnor: “Malgré tut lòn, i-j -anientrai pa tuti, përchè pròpi coma ch’as trovo ant l’istessa vis ëd rape d’uva bon-a e d’uva cativa (e quajdun a dis giust: ‘Campje vìa nen tuti, quaidun ëd cole rape a son bon-e!’), parèj mi i anientrai pa tut Israel, përchè là i l’hai ancora dij sërvent ch’a son a pòst. 9I tenrai da cont ch’a-i é na resta fedel dël pòpol d’Israel e ‘d Giuda ch’a l’avran da arsèive mia tèra. Coj ch’a-j serno a na saran ardité, e ij mè sërvent a vivran ambelelà. 10La pian-a ‘d Saron a sarà torna pien-a ‘d feje; la val d’Acor a sarà ‘n leugh për pasturé le vache; coj ch’am serco a n’arseivran ij benefissi.

11Ma pròpi përchè j’àutri a l’han bandonà mi, ël Signor, e a son dësmentiasse dël Templ, e për motiv ch’i l’eve prontà ‘d feste an onor dël Dé dël Destin e i l’eve smonuje ‘d vin, 12parèj mi iv destinrai a la spa. Tuti vojàutri iv butreve an ginojon dëdnans al bòja. Lolì a l’é përchè cand i l’hai ciamave, voi i l’eve pa dame na rëspòsta, cand mi i l’hai parlà voi i l’eve pa scotame. I l’eve pecà ‘d propòsit pròpi dëdnans a mi e i l’eve sernù ‘d fé lòn ch’am dëspias. 13Ora donca, mi, ël Signor Dé, iv faso savèj sòn: ‘Ij mè sërvent a mangeran, ma vojàutri i meuirereve ‘d fam; ij mè sërvent a podran bèive, ma vojàutri i l’avreve sej. Ij mè sërvent a s’arlegreran, ma vojàutri i sareve trist e pien d’onta. 14Ij mè sërvent a canteran ëd gòj, ma vojàutri i crijereve ‘d dolor e ‘d disperassion. 15Vòstr nòm a vnirà a esse n’ingiuria për mè pòpol, përchè ‘l sovran Signor av anientrà e a ciamrà ij sò sërvent génit con n’àutr nòm. 16Tuti coj ch’a ciamran na benedission o ch’a voreran fé ‘n vòt a lo faran pr ël nòm dël Dé dla vrità.

Un cél neuv e na neuva tèra

“Tuti as dësmentieran dij dësastr dël passà përchè i chitrai d’esse anrabià. 17I farai un cél neuv e na tèra neuva. Gnun a s’arcorderà pì dël passà, a-i pensrà pì nen. 18Arlegreve, spricé ‘d na gòj eterna për lòn ch’i son an camin a creé. Vardé! I creerai Gerusalem com un leugh ëd gòj. Soa gent a sarà na sorgiss ëd gòj! 19Mi medésim i spricerai ‘d gòj për Gerusalem e i m’arlegrerai për mè pòpol. As sentirà pi nen dij pior né ‘d crij ëd dolor. 20A meuireran pì ‘d masnà ch’a l’han mach pòchi dì ‘d vita, né ‘d gent ch’a sìa nen rivà a na granda vejëssa. A meuireran giovo coj ch’a meuireran a sent agn d’età. Mach coj ch’a saran maledì a meuireran a col’età! 21A butran an pé ‘d ca e a-i staran pr’ un longh temp, a pianteran ëd vigne e a na mangeran ij frut. 22A fabricheran pi nen përché n’àutr a-i staga, e a pianteran pi nen përchè n’àutr a-i mangia. Mè pòpol a vivrà tant coma j’erbo ch’a l’avran piantà: mè pòpol sernù a l’avrà tut ël temp ch’a veul për gòde ‘d lòn ch’a l’avran vagnà con fatiga. 23A travajeran nen për gnente, e ij sò fieuj a saran pì nen destinà ai sagrin. Përchè lor a son ël pòpol che Nosgnor a benediss, e ‘dcò ij sò fieuj e fije a saran benedì. 24Fin-a anans ch’a m’invòco, già i-j rëspondrai, a saran ancora lì a preghé che già i-j l’avrai scotaje. 25Ël luv e l’agnel a pastureran ansema. Ël leon a mangerà ‘d fen tanme na vaca. Ma le serp a mangeran ëd poer. An coj dì-lì a-i sarà gnun ch’as farà ‘d mal o ch’a patissa la distrussion an mia montagna santa. I lo diso mi, ël Signor”.

Nòte

  1. O “carn ch’a l’é nen pura”.
  2. O “àgher”.
Comments