A - Testament Vej‎ > ‎Isaia‎ > ‎

Isaia 58

Isaia

58

Ël digiun ch’a-j pias a Nosgnor]

1“Crija bin fòrt, chita nen ëd crijé. Fà sente toa vos tanme n’arson ëd tromba. Arcòrda a mè pòpol soa infedeltà, a la sëppa ‘d Giacòb ij sò pëccà. 2Pura, lor a smijo d’esse tant religios! Am ciamo tùit ij dì an preghiera përchè im pòrto parèj coma se lor a fusso ‘d gent ch’a fà ‘l bin e che mai a së slontan-a dai comandament ëd sò Dé. A reclamo ch’i-j faso giustissia; a fan finta che lor am stago dacant. 3Lor a diso: “Përchè vardes-to nen che nojàutri i foma ‘d digiun? Përchè it fase nen cas a nòstre sùpliche?”. Ma mi iv rëspondo: “A l’é përchè i fase ‘d digiun mach për fé piasì a vojàutri. Vojàutri i fase ‘d digiun e, ant l’istess temp, i séguiteve a crasé coj ch’a travajo për voi. 4A che pro ch’a l’é digiuné quand ch’i seguiteve a cicogné e a rusé an tra ‘d vojàutri? Digiunand an ësta manera, vòstra preghiera a peudrà mai rivé al cél. 5Penseve fòrse ch’i peussa consideré ‘n digiun mach feme ‘d sùpliche tut ël dì, ësbassé la testa tanme ‘n gionch al vent, vestisse ‘d sach nèir e setesse an sù ‘d sënner? É-lo sto-sì ch’i ciame ‘n digiun? Penseve fòrsi parèj ëd fé piasì al Signor? 6Ël digiun ch’i lo ten-o an bon cont a l’é sossì: liberé coj ch’a son ëstàit butà an përzon ëd manera ingiusta; slegerì ‘l pèis ëd coj ch’a travajo për vojàutri. Lassé lìber ij crasà e gaveje le caten-e dai pé. 7Fé part ëd vòst pan con coj ch’a l’han fam, dé d’arpar a chi ch’a l’ha gnun-a ca da steje. Deje da vestisse a coj ch’a l’han gnente da butesse adòss e dë stërmeve nen dai vòstri parent quand ch’a l’han da manca ‘d vòst agiut. 8Antlora tò ciàir a brilera coma l’alba, e toe ferije a variran ant un moment. Toa pietà a sarà toa vangarda e toa retroguardia a sarà la glòria dël Signor. 9 Antlora, quand ti ‘t anvocras ël Signor, chiel medésim at rëspondrà. Ij tò crij d’agiut a trovran tòst na rispòsta. It dirai sùbit: “Vardme sì”. 10Se ti ‘t gave da toa ca tùit ij giov ëd crasament, se ti ‘t fase nen segn con ël dìl për acusé; 11Si ti ‘t das tò pan a chi ch’a l’ha fam e ‘t giutes coj ch’a son sagrinà, a sarà antlora che tò ciàir as leverà ant lë scur, e che ‘l top ch’at stà tut d’antorn a sarà ciàir tant com a mesdì. Ël Signor at guiderà sèmper, at darà d’eva da bèive an pien desert e a ristabilirà toe fòrse. Ti ‘t saras tanme ‘n verzé bin bagnà, tanme na sorgiss ch’a chita mai ëd vërsé. 12Ti ‘r arcostruvras j’antiche ruvin-e; it sodaras le fondassion bandonà da vàire. A diran ëd ti: “Vardé-là j’arcostrutor ëd muraje, j’arpopolator ëd sità”.

Ël saba, dì consacrà a Nosgnor

13Se, ëd saba, it t’asnisse dal travajé e, ant ës dì sant, dal meinagé ij tò anteress; s’it lo stime un dì d’arfestié; s’it onore ‘l saba an tut lòn ch’it fas an col dì-lì e vade nen dapress a toe anvìe o parle sensa cognission, 14antlora ti ‘t troveras an mi, ël Signor, tua letissia. I sarai mi a dete un grand onor e it sodisferai con l’ardità ch’i l’avìa promëttùa a Giacòb, tò antich. Mi medésim, ël Signor, i l’hai parlà.

Comments