A - Testament Vej‎ > ‎Isaia‎ > ‎

Isaia 58

58

Ël digiun ch’a-j pias a Nosgnor

58:1 “Crija bin fòrt, chita nen ëd crijé. Fà sente toa vos tanme n’arson ëd tromba. Arcòrda a mè pòpol soa infedeltà, a la sëppa ‘d Giacòb ij sò pëccà. 58:2 Pura, lor a smijo d’esse tant religios! Am ciamo tùit ij dì an preghiera përchè im pòrto parèj coma se lor a fusso ‘d gent ch’a fà ‘l bin e che mai a së slontan-a dai comandament ëd sò Dé. A reclamo ch’i-j faso giustissia; a fan finta che lor am stago dacant. 58:3 Lor a diso: “Përchè vardes-to nen che nojàutri i foma ‘d digiun? Përchè it fase nen cas a nòstre sùpliche?”. Ma mi iv rëspondo: “A l’é përchè i fase ‘d digiun mach për fé piasì a vojàutri. Vojàutri i fase ‘d digiun e, ant l’istess temp, i séguiteve a crasé coj ch’a travajo për voi. 58:4 A che pro ch’a l’é digiuné quand ch’i seguiteve a cicogné e a rusé an tra ‘d vojàutri? Digiunand an ësta manera, vòstra preghiera a peudrà mai rivé al cél. 58:5 Penseve fòrse ch’i peussa consideré ‘n digiun mach feme ‘d sùpliche tut ël dì, ësbassé la testa tanme ‘n gionch al vent, vestisse ‘d sach nèir e setesse an sù ‘d sënner? É-lo sto-sì ch’i ciame ‘n digiun? Penseve fòrsi parèj ëd fé piasì al Signor? 58:6 Ël digiun ch’i lo ten-o an bon cont a l’é sossì: liberé coj ch’a son ëstàit butà an përzon ëd manera ingiusta; slegerì ‘l pèis ëd coj ch’a travajo për vojàutri. Lassé lìber ij crasà e gaveje le caten-e dai pé. 58:7 Fé part ëd vòst pan con coj ch’a l’han fam, dé d’arpar a chi ch’a l’ha gnun-a ca da steje. Deje da vestisse a coj ch’a l’han gnente da butesse adòss e dë stërmeve nen dai vòstri parent quand ch’a l’han da manca ‘d vòst agiut. 58:7 Antlora tò ciàir a brilera coma l’alba, e toe ferije a variran ant un moment. Toa pietà a sarà toa vangarda e toa retroguardia a sarà la glòria dël Signor. 58:8 Antlora, quand ti ‘t anvocras ël Signor, chiel medésim at rëspondrà. Ij tò crij d’agiut a trovran tòst na rispòsta. It dirai sùbit: “Vardme sì”. 58:9 Se ti ‘t gave da toa ca tùit ij giov ëd crasament, se ti ‘t fase nen segn con ël dìl për acusé; 58:10 Si ti ‘t das tò pan a chi ch’a l’ha fam e ‘t giutes coj ch’a son sagrinà, a sarà antlora che tò ciàir as leverà ant lë scur, e che ‘l top ch’at stà tut d’antorn a sarà ciàir tant com a mesdì. 58:11 Ël Signor at guiderà sèmper, at darà d’eva da bèive an pien desert e a ristabilirà toe fòrse. Ti ‘t saras tanme ‘n verzé bin bagnà, tanme na sorgiss ch’a chita mai ëd vërsé. 58:12 Ti ‘r arcostruvras j’antiche ruvin-e; it sodaras le fondassion bandonà da vàire. A diran ëd ti: “Vardé-là j’arcostrutor ëd muraje, j’arpopolator ëd sità”.

Ël saba, dì consacrà a Nosgnor

58:13 Se, ëd saba, it t’asnisse dal travajé e, ant ës dì sant, dal meinagé ij tò anteress; s’it lo stime un dì d’arfestié; s’it onore ‘l saba an tut lòn ch’it fas an col dì-lì e vade nen dapress a toe anvìe o parle sensa cognission, 58:14 antlora ti ‘t troveras an mi, ël Signor, tua letissia. I sarai mi a dete un grand onor e it sodisferai con l’ardità ch’i l’avìa promëttùa a Giacòb, tò antich. Mi medésim, ël Signor, i l’hai parlà.



À à È è É é Ì ì Ò ò Ó ó Ù ù Ë ë
Comments