A - Testament Vej‎ > ‎Isaia‎ > ‎

Isaia 42

42

Ël sërvent ëd Nosgnor

42:1 Vardé sì mè sërvent, ch’i l’hai daje fòrsa1, col ch’i l’hai sernù e che tant am arlegra2. Mè Spirit a l’é posasse an sù chiel. Chiel a porterà la giustissia a le nassion. 42:2 A crijerà pa, a ausserà nen soa vos an pùblich3. 42:3 A s-ciaperà nen la cana scrussìa, nì a dëstissrà na candèila ch’a tërmola. A farà giustissia con fermëssa an favor ëd tuti coj ch’a son crasà. 42:4 Mè sërvent a l’avrà gnun-a esitassion o as perdrà ‘d coragi fin-a ch’a l’avrà trionfà për tuta la tèra. Fin-a coj ch’a vivo da leugn al dëdlà del mar, a speteran soe istrussion4.

42:5 Sossì at fà savèj Dé, ël Signor, col ch’a l’ha creà ij céj e a l’ha dësdobiaje; ch’a l’ha spianà la tèra përchè i gichèisso j’erbo; ch’a dà ‘l fià a tuti coj ch’a-i vivo, e vita5 a tuti coj ch’a marcio për la tèra. 42:6 Mi, ël Signor, i l’hai ciamate për manifesté mia giustissia. I l’hai pijate për man e it guerno. It darai a mè pòpol, Israel, përch’ i sìe ‘l simbol ëd mia aleansa con lor. Ti ‘t saras un ciàir për guidé le nassion. 42:7 Ti ‘t dovertras j’euj dij bòrgno; ti ‘t rendras la libertà ai përzoné, it faras seurte coj ch’a son ëstàit campà ant lë scur ëd cele sot-tèra.

42:8 Mi i son ël Signor, sto-sì a l’é mè nòm. I l’hai gnun-a intension ëd cede a d’àutri mia glòria; ëd cede mè onor a dj’idoj. 42:9 Tut lòn ch’i l’hai profetisà a l’é compisse e adess i lo nunsio torna, iv lo faso savèj anans ch’a riva.

Imn a Nosgnor vitorios

42:10 Canté a Nosgnor un càntich neuv. Laudelo da un cap a l’àutr dla tèra. Canté, vojàutri ch’i sorghe ‘l mar e tut lòn ch’a-i viv, j’isole con tùit ij sò abitant. 42:11 Gionteve al còro, vojàutre borgià dël desert, ch’as arlègro ij vilagi ‘d Chedar! Che la gent ëd Sela a canta ‘d gòj; che ‘d crij ëd gòj arson-o da la sima dle colin-e, 42:12 ch’a dago ‘d glòria a Nosgnor! Ch’a faso sente da leugn a j’isole soa làude ‘d lor! 42:13 Nosgnor a seurt a combate tanme ‘n guerié fòrt, ardì tanme n’eroe invincibil. A lansa fòrt sò crij ëd guèra e a afronta con vajantisa ‘l nemis.

42:14 Chiel a dirà: “I son ëstàit chiet për assè ‘d temp, éh, i son frename. Adéss, contut, tanme na fomna ch’a l’ha da buté al mond na masnà, i crijo, i gëmmo e i l’hai ël tranfièt. 42:15 Dle montagne e dle colin-e i farai na spianada. I farai vnì sech i fium e i suverai tùit i lagh. 42:16 I mnerai Israel, ch’a l’é bòrgno, për dij senté ch’a conòsso nen, a-j guiderai për dij violèt dësconossù. I farài vnì ciàir ël top ch’a-i é dëdnans a lor e i rendrai pian-a la strà ch’a jë stà dëdnans. Costa-sì a l’é mia promëssa, i la mantnirai e la compirai. 42:17 I-j farai torné andré, quatà d’onta, coj ch’as fasìo d’ìdoj e a disìo a dë statue: “Vojàutre i seve nòstre divinità”.

Un pòpol ciòrgn e bòrgno

42:18 Sté a sente, vojàutri ch’i seve ciòrgn! Vardé sì, vojàutri ch’i seve bòrgno! 4:19 Chi ch’a l’é tant bòrgno coma mè pòpol medésim, mè sërvent? Chi ch’a podrìa mai esse autërtant ciòrgn che mè mëssagé? Chi ch’a podrìa esse autërtant bòrgno che mè pòpol sernù, ël servent ëd Nosgnor? 42:20 Ti tl’has vëddù tante còse ma it j’arcorde nen; it l’has bin sentì ma tl’has pa scotà. 42:21 Ël Signor, ch’a l’é bon, a l’era compiasusse ‘d fé grand e glorios sò dissègn6, 42:22 ma sò pòpol medésim a l’é stàit caturà e a l’é dventà na ladrarìa ‘d guèra. Tùit a son ëstàit s-ciavisà, ampërzonà e butà a sach. A son dventà ‘n botin che gnun a reclama7. 42:23 Chi ‘d vojàutri a veul sentilo? Chi ch’a veul comprende lòn ch’i l’avìa profetà? 42:24 Chi é-lo ch’a l’ha dàit l’autorisassion che Isael a fussa caturà e guastà? A l’é stàit Nosgnor, ch’i l’oma ofendù con nòstri pëccà; përché ‘l pòpol a vorìa nen marcé an sël senté ch’a l’avìa mostraje e a l’ha fàit nen cas a sò volèj. 42:25 A l’é për lòn che Nosgnor a l’ha arvërsà dzora sò pòpol soa furia afoà e a l’ha faje destruve an guèra. A son ëstàit anvlupà dal feugh, ma, malgré lòn, ancora a son arfudasse ‘d comprende, a l’han nen amprendù la lession.

Nòte

1O “che mi i sosten”.

2O “che tant am fà piasì”.

3O “për le strà”.

4O “decision”.

5O “respirassion”-

6O “lej”.

7O “na piàita ch’a l’é belfé da ciapela e gnun a-j guerna, gnun a-j arpòrta a ca”.

Comments