A - Testament Vej‎ > ‎Gioel‎ > ‎

Gioel 2

2

La devastassion causà da j'aliòstra
  • (1) Soné la tromba a Sion, deje l'alarma dzura mia montagna sabta! Che tuti j'abitant dël pais a tërmolo, përché 'l Di 'd Nosgnor a l'é lì ch'a riva, a l'é davzin!
  • (2) Giornà 'd top e 'd nivole sombre, diì 'd caluso e 'd scur! Coma l'aurora, na gent a së spantìa an sle montagne, un pòpol grand e fòrt, coma ch'a l'é mai staje, coma ch'a-i na sarà pì nen, për j'agn ch'a ven-o, ëd generassion an generassion.
  • (3) Dë 'dnans a Chiel ël feu a divora, dsarera 'd Chiel la fiama a consuma. Anans che Chiel a rivèissa ël pais a l'era parèj d'un giardin d'Eden, dòp ch'a l'é passaje a l'é vnì un desert desolà: a-i resta gnente.
  • (4) Sò visagi a l'é col dij cavaj; lor a së slanso parèj 'd cavaj da corsa.
  • (5) A jë smijarìa a un rabel ëd cher che a arsàuto dzora le montagne, lë s-cioplì dla fiama anvlupanta ch'a brusa la stobia, parèj 'd na gent fòrta rangià për la bataja.
  • (6) A vëdd-lo, tute le gent a tërmolo, tute le facie a ven-o spalìe.
  • (7) Lor a së slanso coma 'd vajant, a rampio le muraje coma 'd guerié, mincadun as na va drit për soa stra, sensa scarté da sà camin.
  • (8) A-i é gnun ch'a séguita sò avzin, tuti a van për sò vieul: lor a passo an mes a le flecie sensa chité ij rangh.
  • (9) A-j sàuto acòl a la sità, as campo an sle muraje, a monto ansima a le ca, a intro për le fnestre parèj 'd làder.
  • (10) Dë 'dnans a Chiel la tèra a frisson-a, ij cej a tramblo! Ël sol e la lun-a a ven-o scur, le stèile a perdo sò splendrior!
  • (11) Nosgnor a fà sente Soa vos dë 'dnans a Soe armeje! Përchè ij sò batajon a son sensa nùmer, përchè col ch'a praticxa Soa paròla a l'é potent, përchè 'l dì 'd Nosgnor a l'é grand, teribil ëd pianta: chi a podrà sustnilo?
  • (12) Ma adess - oràcol ëd Nosgnor - torné a mi con tut vòst cheur, con ël digiun, le plente, e ij crij ëd deul.
  • (13) S-ciancheve 'l cheur, e nen vòstre veste, torné a Nosgnor, vòst Dé, përchè Chiel a l'é tenerëssa e misericòrdia, tard a la flin-a e rich an grassia, chiel a ringreta 'l mal.
Apel al pentiment
  • (14) Chi sà-lo se Chiel a cambièissa? S'as pasièissa? S'as lassèissa darera na benedission? Oferta e libassion për Nosgnor vòst Dé.
  • (15) Soné la tromba a Sion! Proclamé 'n digiun! Publiché na solenità!
  • (16) Buté ansema la gent, convoché la ciambrea, assemblé j'ansian, buté ansema le masnà, ij cit ch'a pijo 'l làit da la pupa! Che lë spos a seurta da soa stansia e che la sposa a chita sò let!
  • (17) Ch'ij sacerdòt a pioro tra l'autar e 'l pòrtich, lor ij sërvent ëd Nosgnor! Chi'a diso: "Misericòrdia, Nosgnor, për toa gent! Lassa pa toa ardità an podèj ëd l'onta, a le svergne dle nassion! Përchè a ventrìa dì tra i pòpoj: "Andova ch'a l'é sò Dé 'd lor?".
La rispòsta dël Signor
  • (18) Che Nosgnor a peussa bugesse 'd gelosìa për sò pais, ch'àbia compassion ëd soa gent!
  • (19) Nosgnor a l'ha rëspondù e a l'ha dije a sò pòpol: "Vardé che Mi iv mando 'l gran, ël vin, l'euli fresch. Vojàutri i n'avreve pro. E mi i farai mai pì 'd voi l'onta dle nassionn.
  • (20) I slontanerai da vojàutri col ch'a ven da Tramontan-a, i lo posserai vers na tèra sùita e desolà, soa avanguardia vers ël mar ëd levant, soa retroguardia vers ël mar ëd ponent. E a monterà soa spussa, a fiairerà parèj 'd n'anfession, perché chiel a l'ha fane 'd mal!
  • (21) Tèra, gnun-e tëmme, ma crija 'd gòj e argiojiss! përchè Nosgnor a l'ha fàit ëd ròbe gròsse!
  • (22) Tëmme pa, bes-ciòte dij camp! Le pasture dle vàude a son tornà vërde, përchè le piante a dan sò frut, la vis e 'l fié a pòrto soe fòrse.
  • (23) Giubilé, fieuj 'd Sion, argiojive an Nosgnor vost Dé! Perché a l'ha dave la pieuva d'otogn e cola 'd la prima parèj 'd sempe.
  • (24) J'àire a s'ampiniran ëd gran, le tin-e a vërseran ëd vin e d'euli fresch.
  • (25) Mi 'v compenserai dj'anade che l'aliòstra, la babòja, ël gril e la gata a l'han divorà, col' armèja gròssa che mi i l'hai mandave contra 'd voi.
  • (26) Vojàutri i mangereve pro, bondos, e i laudereve 'l Nòm ëd Nosgnor vòst Dé, che për voi a l'avrà compì 'd maravije. Mia gent a conossrà pì nen l'ìonta për sèmper.
  • (27) E vojàutri parèj i savreve che mi i son an mes d'Israel, che i son Nosgnor, vòst Dé, e ch'a-i na l'é pa d'àutri: pì nen onta për mia gent për sèmper!
La spantiora dlë Spirit
  • (28) Dòp ëd sòn i spantierai mè Spirit ëdzura tute le carn. Ij vòstri fieuj e le vòstre fije a profetiseran, i vòstri grand a l'avran ëd seugn, ij vòstri giovo 'd vision.
  • (29) Fin-a jë s-ciav, òm e fomne, an col dì-là, a l'avran mè Spirit.
  • (30) I farai 'd segn ant ël cel e an sla tèra, sangh'feu e colon-e 'd fum!
  • (31) Ël sol a vnirà scur, la lun-a as cangerà 'd sangh, prima ch'a-i riva 'l Dì 'd Nosgnor, grand e teribil!
  • (32) Tuti coj ch'anvocheran ël Nòm ëd Nosgnor a saran salvà, përchè al sël mont Sion a-i saran ëd salvà, coma ch'a l'ha dit Nosgnor, e a Gerusalem ij survivù che Nosgnor a l'ha ciamà.
Majo Galin-a, Dzèmber 1988.

À à È è É é Ì ì Ò ò Ó ó Ù ù Ë ë
Comments