A - Testament Vej‎ > ‎Genesi‎ > ‎

Genesi 15

15

Promësse e Aliansa divin-a con Abram

15:1 Dòp ësti fàit, Nosgnor a l’ha adressà a Abraam costa paròla an vision: “Gnun-e tëmme Abraam! I son mi tò scù; toa arcompensa a sarà motobin granda”. 15:2 Ma Abram a l’ha rësponduje: “Nosgnor, mè Dé, còs im daras-to? Mi im na vado sensa fieuj e l’ardité ‘d mia ca a l’é Elieser ëd Damasch”. 15:3 Abram a l’ha seguità a dì: “Varda-lì, it l’has nen dame ‘d fijolansa e un dij mè domesti a sarà mè ardité”. 15:4 E parèj Nosgnor a l’ha rësponduje con ësta paròla: “Nen costì a sarà tò ardité, ma un fieul nassù da ti a sarà tò ardité”. 15:5 Peui a l’ha portalo fòra dla tenda e a l’ha dije: “Varda an cél e conta le stèile, s’it ses bon a conteje”, e a l’ha seguità: “Parèj a sarà toa dissendensa”. 15:6 Abram a l’ha donca chërdù a Nosgnor, ch’a l’ha dàilo an crédit coma giustissia. 15:7 Apress a l’ha dije: “Mi i son Nosgnor, ch’a l’ha fate seurte da Ur dij Caldé për dete an proprietà sto pais”.

15:8 Ma Abram a l’ha rësponduje: “Nosgnor, mà Dé, coma podrai-ne savèj ch’i l’avrai da ess-ne padron?”. 15:9 Nosgnor a l’ha dije: “Pijme na vailëtta ‘d tre agn, na crava ‘d tre agn, un moton ëd tre agn, na tortora e un colombòt”. 15:10 Antlora Abram a l’é andàit a pijé tute cole bestie, a l’ha dividuje an doi metà e butà na part an facia a l’àutra; contut, a l’avìa nen dividù j’osej. 15:11 J’osej ravass a calavo ansima a cole caròpe, ma Abram a-j parava vìa. 15:12 Antant che ‘l sol a l’era darera a calé, un seugn përfond1 a l’é calà ansima a Abram, e sùbit në sparm ëscur a l’ha tacalo. 15:13 Antlora Nosgnor a l’ha dije a Abram: “A venta ch’it sapie che ij tò dissendent a saran forësté ant un pais ch’a l’é nen ël sò; a saran fàit ës-ciav e a saran crasà për quatsent agn. 15:14 Ma mi i farai giustissia contra la nassion che lor a l’avran servì, e a la fin a seurtiran da col pais carià ‘d beni.

15:15 Për lòn che at rësguarda, ti meuireras2 an pas e t’andras a giointete ai tò antich; it saras sotrà dòp na veciaja gioiosa. 15:16 Ij tò dissendent a torneran ambelessì apress la quarta generassion, përchè la gramissia dj’Amorita a l’é ancora nen rivà al cormo3.

15:17 Cand ch’a l’é calà ‘l sol e a l’é fasse scur top, Abram a l’ha vëddù un forn fumos e un flambò afoà ch’a son passà an mes a cole bestie ch’a l’ero stàite dividùe. 15:18 An col dì-lì Nosgnor a l’ha fàit costa aleansa con Abram: “A toa dissendensa mi i-j dago sto pais, dal Fium d’Egit fin-a al Fium gròss, ël fium Eufrat. 15:19 ël pais andoa ch’a stan ij Chenita, ij Chenissita, ij Cadmonita, 15:20 j’Hitita, ij Perissita, ij Refaim, 15:21 j’Amorita, ij Canané, ij Girgasita, j’Evé e ij Gebusé.

Nòte

1 O “tërpor”.

2 O “it n’andras”.

3 O “a l’han nen ancora merità soa distrussion”.

Comments