A - Testament Vej‎ > ‎Genesi‎ > ‎

Genesi 12

12

La vocassion d’Abram

12:1 Nosgnor a l’ha dije a Abram: “Chita tò pais, toa parentela e la famija ‘d tò pare, e vatne al pais che mi it mostrerai. 12:2 It farai dventé na granda nassion. It benedirai e it rendrai famos1. Ti medésim saras na benedission2 për tanta gent. 12:3 I benedirai coj ch’at benedisso e i maledirai coj ch’at maledisso3. Tute le famije dla tèra4 a saran benedìe për tò mojen”. 12:4 Antlora Abram a l’é partì pròpi coma Nosgnor a l’avìa dije, e Lot a l’é andà con chiel. Abram a l’avìa setanta sinch agn quand ch’a l’ha chità Haran. 12:5 Abram a l’ha portà con chiel soa fomna, Sarai, sò novod Lot e tùit ij beni ch’a l’avìa - soe bestie e tùit ij servitor ch’a l’avìa ciapà për travajé con chiel5 a Haran. A son seurtì da là për andesne al pais ëd Canaan.

Abram a Canaan

Quand ch’a son rivà a Canaan 12:6 Abram a l’ha traversà ‘l teritori fin-a a Sichem. Là a l’ha drissà l’acampament aranda la Rol ëd Morè. Ant col temp là cola region a l’era abità dai Canaanita. 12:7 Antlora Nosgnor a l’é mostrasse a Abram e a l’ha dije: “Mi i darai costa tèra ai tò dissendent6”. Ambelelà Abram a l’ha dedicà na mongiòja a Nosgnor, ch’a l’era mostrasse a chiel. 12:8 Da lì Abram a l’é andass-ne a meridion e a l’ha drissà n’acampament ant la region dle colin-e. A l’avìa Betel a ponent e Ai a levant. Ambelelà a l’ha butà ‘n pé n’àutra mongiòja e a l’ha dedicala a Nosgnor Ambelelà a l’ha invocà ‘l Nòm ëd Nosgnor7. 12:9 D’apress, a tape, Abram a l’ha seguità a andé anans anvers al Neghev.

Abram an Egìt

12:10 An col temp-là na gran famin-a a l’é abatusse dzura ‘l pais, e sta situassion a l’ha forsà Abram a calé giù ant l’Egit, andoa ch’a l’é stàje coma n’arfugià. 12:11 Avzinandse a l’Egit, Abram a l’ha dije a soa fomna Sarai: “Ti ‘t ses na fomna pitòst bela. 12:12 Quand che j’egissian at vëdran, a podrìo disse: ‘Vardé, cola-là a l’é soa fomna. Massomlo, col òm, e i podroma ciapeje la fomna për nojàutri!’ 12:13 Antlora scota, dije che ti ‘t ses mia seur. Parèj am trateran bin për la considerassion ch’a l’avran për ti, e i podrai salveme la vita”. 12:14 Quand Abram a l’é rivà an Egit, tuti, an efet, a l’han armarcà coma ch’a l’era bela Sarai. 12:15 A l’han vëddula ‘dcò dj’ufisiaj dël Faraon e, dëdnans al Faraon a l’han tant laudà soa blëssa. Parèj Sarai a l’han portala a palass a fejla vëdde. 12:16 A Faraon a l’é piasuje e a l’ha daje a Abraam tanti cadò për motiv ëd chila - ëd feje, ëd crave, ëd vache, ëd burich mas-cc e fumela, ëd servitor mas-cc e fumela, e ‘d camej. 12:17 Ma Nosgnor a l’ha mandaje a Faraon e a soa cort vàire flagèj, për motiv ch’a l’avìa ciapà Sarai, la fomna d’Abram. 12:18 Antlora Faraon a l’ha mandà a ciamé Abram e a l’ha dije: “Përchè l’has-to fame sossì? Përchè l’has-to nen dime che cola-lì a l’è toa fomna? 12:19 Përchè l’has-to dime ch’a l’era toa seur e it l’has lassame ciapela për fomna? Vardla sì: portëtla vìa e vatne da sì!” 12:20 Parèj, Faraon a l’ha ordinà che ‘d sò òm a-j féisso da scòrta fin-a al confin, e a l’ha campà Abram fòra dal pais, ansema a soa fomna e tùit ij sò beni.

Nòte

1 O “it rendrai grand tò nòm”.

2 O “na sorgiss ëd benedission”.

3 O “coj ch’at mepriso”.

4 O “dël pais”.

5 O “an soa famija”.

6 O “smens”.

7 O “a l’a renduje l’adorassion”

Comments