A - Testament Vej‎ > ‎Deuteronòmi‎ > ‎

Deuteronòmi 26


Deuteronòmi

26

Oferta dle primissie e confession ëd fej

26:1 Cand ch’it saras intrà ant ël pais che ‘l Signor, tò Dé, at dà an ardità e ch’it saras ëstabilite ambelelà coma toa proprietà, 26:2 pija na part ëd le primìssie ‘d tùit ij frut ch’it cheujeras da la tèra che ‘l Signor, tò Dé, at dà, butla ant na cavagna e va ant ël leugh che ‘l Signor, tò Dé, a l’avrà sernù përch’ a pòrta sò nòm1.

26:3 Ansilà it të presentras al sacerdòt ch’a sarà an fonsion an coj dì-là, e it jë diras: “I diciaro ancheuj dëdnans a Nosgnor, mè Dé, ch’i son intrà ant ël pais che Nosgnor a l’avìa promëttù ai nòstri antich”. 26:4 Ël sacerdòt a arseivrà la cavagna da toe man e a la butrà dëdnans a l’autar ëd Nosgnor, tò Dé.

26:5 Peuj, a la presensa ‘d Nosgnor, tò Dé, it diras sossì: “Mè antich, Giacòb,2 a l’era n’arameo sensa residensa fissa3, ch’a l’era andàit a sté coma ‘n foresté an Egit con soa famija. A j’ero nen vàire, ma an Egit lor a son dventà na nassion granda, fòrta e numerosa. 26:6 J’egissian a l’han maltratane, a l’han crasane e a l’han obligane a fé ‘d travaj grev. 26:7 Antlora i l’oma suplicà Nosgnor, ël Dé dij nòstri antich, ch’an giutèissa, e chiel a l’ha scotà ij nòstri crij e a l’ha vëddù nòstri sagrin, nòstre pen-e e nòstra opression. 26:8 Parèj Nosgnor a l’ha fane seurte da l’Egìt con man fòrta e con con bras poderos, con dij gran segn e ‘d prodigi an mes al grand ëspavent dij nòstri nemis. 26:9 A l’a portane an së leugh-sì e a l’ha dane sto pais, un pais andoa ch’a scor ëd làit e d’amel. 26:10 A l’é për lòn ch’ adess i pòrto coste primissie dij frut ëd la tèra che ti, ò Signor, it l’has dame”.

Peuj, lassa la cavagna an presensa ‘d Nosgnor, e prostern-te dëdnans a chiel. 26:11 Apress ëd lòn ti ‘t podras andé a fé festa e a arlegrete për l’abondansa che Nosgnor, tò Dé, a l’ha acordà a ti e a toa famija. Spartiss cola bon-a ròba ‘dcò con ij Levita e con ij foresté ch’a stan con vojàutri.

Orassion damentre ch’a së smon-o le décime

26:12 Minca tre agn, a sarà l’ann dle décime. Antlora it l’avras da buté da part la décima part ëd tò arcòlt e ch’a sia a disposission dij Levita, dij foresté4, dj’orfanin e dle vidoe, përchè a l’abio pro da mangé an toe sità.

26:13 Peuj diciara dëdnans a Nosgnor, tò Dé: “I l’hai nen goernà an mia ca gnente ‘d lòn ch’a t’é consacrà. I l’hai butalo a disposission dij Levita, dij foresté, dj’ofanin e dle vidoe, tal com it l’avìe comandame. I l’hai violà gnun ëd costi tò comandament, nì i l’hai dësmentiaje. 26:14 I l’hai mangià gnente dla décima mentre ch’i portava ‘l deul, i l’hai nen consumane cand ch’i j’era an ëstat d’impurità ritual, nì i l’hai smonala ai mòrt. I l’hai scotà Nosgnor, mè Dé; i l’hai compì tut lòn che ti, Signor, it l’avìe comandame. 26:15 Ora, varda mach dal cél, dal leugh sant anté ch’it stas, e benediss Israel, tò pòpol, e sto pais-sì ch’it l’has dane, coma ch’it l’avìe promëttù ai nòstri antich; un pais andoa ch’a scor ëd làit e d’amel”.

Apel a scoté ij comandament ëd Nosgnor

26:16 “Ancheuj ël Signor, tò Dé, at comanda ‘d scoté costi decret e coste prescrission, ëd compije e ‘d buteje an pràtica con tut tò cheur e con tuta l’ànima. 26:17 Ancheuj it l’has diciarà che ‘l Signor a l’é tò Dé. It l’has promëttù ‘d seguité ij sò senté, ëd scoté ij sò decret, ij sò comandament e soe prescrission, e ‘d fé tut lòn che chiel at dis5. 26:18 Nosgnor a l’ha fàit che ti’t t’angage a d’esse sò pòpol, soa ardità preferìa, tal coma a l’avìa promëttute, e ti ‘t compiras tùit ij sò comandament. 26:19 S’it fas lolì, chiel at veul fete pì grand an dignità, fama e glòria che tute le nassion ch’a l’ha creà. Chiel a veul ch’it sie un pòpol consacrà a chiel, ël Signor, tò Dé, tal com a l’avìa promëttute”.


Nòte

1 Ël leugh che Nosgnor a l’ha destinà për l’adorassion e la preghiera, ël templ.

2 O “mè pare”.

3 O “vagabond”, “vagant”.

4 O “imigrant”.

5 O “scoté soa vos”.


À à È è É é Ì ì Ò ò Ó ó Ù ù Ë ë
Comments