March 12

12

La paràbola dij vignolant

12:1 Peui Gesù a l’é butasse a dije con na paràbola: “quaidun a l’ha piantà na vigna e a l’ha anvironala con na bussonà, a l’ha faje na tampa për un tòrcc, e a l’ha fabricaje na tor ëd vardia; peui a l’ha fitala a dij vignolant e a l’é andass-ne fòra dal pais1. 12:2 Rivà la stagion ëd l’uva, a l’ha mandà ai vignolant un sò sërvent për arsèive da lor lòn ch’a-j spetava dël frut dla vigna, 12:3 Ma lor a l’han pijalo, a l’han daje ‘d bòte e a l’han mandalo vìa a man veuide. 12:4 Antlora ‘l padron a l’ha mandaje torna n’àutr, e lor, campandje contra ‘d pere, a l’han fiacaje la testa e a l’han mandalo via, dòp d’avèj tratalo an manera vërgognosa. 12:5 A l’ha mandane ancora n’àutr, che lor a l’han massà; e diversi d’àutri, che j’un a l’han barotaje e j’àutri a l’han massaje, 12:6 fin a tant ch’a l’é restaje mach pì un: ël fieul dël padron, ch’a-j vorìa tant bin. A l’ha pensà: “Mandomje antlora mè fieul: l’avran ëd riguard almanch për chiel!”. 12:7 Ma coj vignolant a l’han dit an tra ‘d lor: “Col-lì a l’é l’ardité! Vnì, massomlo, e l’eredità a sarà nòstra!”. 12:8 A l’han donca ciapalo, a l’han massalo e a l’han campalo fòra da la vigna. 12:9 Adess, còsa a l’avrà-lo mai da fé ‘l padron ëd la vigna? A vnirà, a farà meuire coj vignolant e a darà la vigna a dj’àutri. 12:10 L’eve mai lesù col tòch ëd la Scritura ch’a dis: ‘La pera ch’ij fabricant a l’avìo scartà, a l’é dventà la pera la pì importanta2?’ 12:11 Sossì a l’é lòn ch’a l’ha fàit Nosgnor, e nòstri euj as na maravijo?”.

12:12 A l’han bin capì, ij cap religios, che Gesù, con cola paràbola, a fasìa riferiment pròpi a lor, e a vorìo ciapelo për fejla paghé për cola insolensa, ma a l’avìo tëmma dla gent; antlora a l’han lassalo e a son andass-ne.

Ël tribut dl’imperador

12:13 Pì tard, a l’han mandaje a Gesù quaidun dij Farisé e ‘d coj ch’a sustnìo Eròde për felo casché ant un trabucet fasendje dì quaicòsa d’arzigos ch’a podèissa dventé ‘n rampin për felo aresté. 12:14 A l’han donca dije: “Magìster, i savoma ch’it ses n’òm sincer ch’a dis la vrità sensa vardé gnun an facia3, dagià ch’it fase gnuna distinsion ëd përson-e, ma ti ‘t mostre përdabon la via ‘d Nosgnor. Dine ‘n pò: E-lo permes ëd paghé ‘l tribut a l’imperator4 o nò? I l’oma da paghelo o i l’oma nen da paghelo?”. 12:15 Gesù, ch’a vëdìa bin ch’a j’ero ‘d gent fàussa5, a l’ha replicaje: “Përchè veuleve buteme a la preuva? Porteme un dné ch’i lo vëdda”. 12:16 E a l’han presentajlo. Antlora a l’ha dije: “Ëd chi é-la sta figura e st’iscrission?”. A l’han rësponduje: “Ëd César”. 12:17 E Gesù a l’ha dije: “Bin, antlora, deje a César lòn ch’a l’é ‘d César e a Dé lòn ch’a l’é ‘d Dé”. La rispòsta ch’a l’ha daje Gesù a l’ha faje sté sensa paròle6.

Ij Saducé e l’arsurression

12:18 Antlora i Saducé, ch’a diso ch’a-i sìa gnuna arsurression, a son andàit a trové Gesù e a l’han proponuje costa question: 12:19 “Magìster, Mosè a l’ha lassane për scrit che se ‘l frel ëd quaidun a l’é mòrt, e ch’a l’ha lassà soa fomna e gnun-e masnà, sò frel a l’ha da pijé la fomna ‘d col-lì e ch’a daga ‘d fiolansa a sò frel mòrt. 12:20 Bin, ora a-i era set frej, dont ël pì vej a l’ha pijà na fomna, ma a l’é mòrt e a l’ha lassà gnun-e masnà. 12:21 Parèj, lë scond frel a l’é maridasse con cola vidua, ma ‘dcò chiel a l’é mòrt ëdcò sensa fieuj. Antlora ‘l ters frel a l’é maridasse con chila. 12:22 Sossì a l’é seguità con tùit i set ëd coj frej, e ancora a son nen nassuje ‘d masnà. A la fin, ëdcò cola fomna a l’é mòrta. 12:23 Donca, quand ch’a-i sarà l’arsurression e tùit a torno a vive, ëd chi ch’a sarà la fomna cola-lì, dàit che tùit e set a a l’han avula?”. 12:24 E Gesù a l’ha rësponduje parèj: “Ël motiv ch’i vojàutri i seve ant l’eror, a l’é ch’i conòsse nen pro le Scriture, nì ‘l podèj ch’a l’ha Nosgnor. 12:25 Përchè, quand che tuti a arsussitran, a-i sarà pì gnun matrimòni7. A cost rësguard a saran tanme j’àngej ch’a son ant ël cél. 12:26 Riguard, peui, ël fàit ch’ ij mòrt a arsussito, l’eve nen lesù ant ël lìber ëd Mosè, com a l’é che Nosgnor a l’ha parlaje ant ël busson, disandje: ‘I son ël Dé d’Abraam, ël Dé d’Isaach, e ‘l Dé ‘d Giacòb’?. 12:27 Nosgnor a l’é nen ël Dé dij mòrt, ma ‘l Dé ‘d coj ch’a son viv. An ëste ròbe-sì vòst eror a l’é grev.

Ël comandament ch’a l’é ‘l pì amportant

12:28 Antlora un dij magìster ëd la Lej8 ch’a l’avìa sentì sta discussion e ch’a l’avìa trovà bon-a la rispòsta ‘d Gesù, a l’é avzinasse a chiel e a l’ha ciamaje: “Col ch’a l’é ‘l comandament pì important ch’a-i sìa?”. 12:29 E Gesù a l’ha rësponduje: “Ël pì important ëd tùit ij comandament a l’é: Scota, Israel, Nosgnor, nòst Dé, a l’é l’ùnich Signor ch’a-i sìa. 12:30 Ama Nosgnor, tò Dé, con tut tò cheur, con tuta toa ànima, con tut tò pensé, e con tuta toa fòrsa. Col-lì a l’é ‘l comandament pì important ch’a-i sìa. 12:31 Lë scond a l’é autërtant important: Ama j’àutri9 tanme ti medésim. A-i é gnun d’àutri comandament ch’a sìo pì grand che coj-lì”.

12:32 Antlora ‘l magìster ëd la Lej a l’ha dije: “It l’has dilo pròpi bin, magister, scond la vrità, ch’a-i é un Dé sol, e ch’a na l’é pa gnun d’àutri che chiel; 12:33 e che d’amelo con tut ël cheur, con tuta l’inteligensa, con tuta l’ànima, e con tuta la fòrsa, e d’amé j’àutri coma noi medésim, a val da pì che tùit j’olocàut e ij sacrifissi”. 12:34 E Gesù, rendendse cont che col òm a l’avìa bin comprendù, a l’ha dije: “Ti ‘t ses nen da leugn ëd ël regn ëd Nosgnor”. Apress ëd lòn, gnun a l’ha pì ancalasse a feje d’àutre domande.

Ël Messìa, fieul ëd David

12:35 Pì tard, quand che Gesù a dotrinava ant ël tempi, a l’ha domandà: “Com é-lo che ij magìster ëd la Lej10 a diso che ‘l Crist a l’ha da esse ‘l fieul ëd David? 12:36 Përchè David medésim a l’ha dit, sota ispirassion dlë Spirit Sant, ‘Nosgnor a l’ha dit a mè Signor: Sëtte ant ël pòst d’onor, a mia drita, fin ch’i l’àbia umilià ij tò nemis sota ij tò pé”. 12:37 Donca, dagià che David chiel istess a lo ciama sò Signor, com é-lo ch’a l’é sò fieul?”.

La furfa ch’a-i era ambelelà a piava piasì a scoté lòn ch’a disìa.

Dj’acuse contra ij magister ëd la Lej

12:38 Gesù, an soa dotrin-a, a disìa: “Pijeve varda dij magister ëd la Lej, ch’a pijo piasì dë spassëggé con ëd veste longhe, ch’a-j piaso j’inchin ch’a-j fan ant ij mercà, 12:39 le prime cadreghe ant le sinagòghe, e ij prim pòst ant ij festin. 12:40 Contut, a son lor ch’a s’angorgiono ‘d pianta dij beni11 dle vidoe e peui a fan mostra d’esse tant religios an fasend ëd longhe orassion an pùblich. I peude sté sicur ch’a saran giudicà con pì grand rigur che j’àutri”.

L’oferta ‘d na povra vidoa

12:41 Gesù, essendse astà visavì dla bùssola dle limòsne, a vardava coma la gent a-i butava ‘ndrinta dë dné. Tanti, ch’a j’ero sgnor, a-i na butavo motobin. 12:42 Peui a l’é rivaje na pòvra vidoa ch’a l’ha butaje mach doe pcite monede ‘d ram12. 12:43 Gesù a l’ha ciamà ij sò dissépoj e a l’ha dije: “In vrità iv diso che cola pòvra vidoa a l’ha butà ant la bùssola ëd pì che tuti j’àutri. 12:44 Përchè tùit a l’han butaje lòn ch’a-j vansava, ma sta-sì a l’ha donà tut lòn ch’a l’avìa për vive”.

Nòte

1O “da leugn”.

2O “la pera d’àngol”.

3O “sensa lassesse influensé da gnun”.

4Let. “a César”.

5O “d’ipòcrita”.

6O “dël tut stupì”.

7O “a pijeran gnun-e fomne, e a-i daran gnun-e fomne an matrimoni”.

8O “un dij magister ëd la Lej”.

9O “tò pròssim”.

10O “ij magister ëd la Lej”.

11O “le ca”.

12o “ch’a fan la quarta part d’un sòld”.

Comments