March 12

March 12

La paràbola dij vignolant

12:1 Peui Gesù a l’é butasse a dije con na paràbola: “Quejdun a l’ha piantà na vigna e a l’ha anvironala con na bussonà, a l’ha faje na tampa për un tòrcc, e a l’ha fabricaje na tor ëd vardia; peuj a l’ha fitala a dij vignolant e a l’é andass-ne fòra dal pais1. 12:2 Rivà la stagion ëd l’uva, a l’ha mandà ai vignolant un sò sërvent për arsèive da lor lòn ch’a-j spetava dël frut dla vigna, 12:3 Ma lor a l’han pijalo, a l’han daje ‘d bòte e a l’han mandalo vìa a man veuide. 12:4 Antlora ‘l padron a l’ha mandaje torna n’àutr, e lor, campandje contra ‘d pere, a l’han fiacaje la testa e a l’han mandalo via, dòp d’avèj tratalo an manera vërgognosa. 12:5 A l’ha mandane ancora n’àutr, che lor a l’han massà; e diversi d’àutri, che j’un a l’han barotaje e j’àutri a l’han massaje, 12:6 fin a tant ch’a l’é restaje mach pì un: ël fieul dël padron, ch’a-j vorìa tant bin. A l’ha pensà: “Mandomje antlora mè fieul: l’avran ëd riguard almanch për chiel!”. 12:7 Ma coj vignolant a l’han dit an tra ‘d lor: “Col-lì a l’é l’ardité! Vnì, massomlo, e l’eredità a sarà nòstra!”. 12:8 A l’han donca ciapalo, a l’han massalo e a l’han campalo fòra da la vigna. 12:9 Adess, còsa a l’avrà-lo mai da fé ‘l padron ëd la vigna? A vnirà, a farà meuire coj vignolant e a darà la vigna a dj’àutri. 12:10 L’eve mai lesù col tòch ëd la Scritura ch’a dis: ‘La pera ch’ij fabricant a l’avìo scartà, a l’é dventà la pera la pì importanta2?’ 12:11 Sossì a l’é lòn ch’a l’ha fàit Nosgnor, e nòstri euj as na maravijo?”.

12:12 A l’han bin capì, ij cap religios, che Gesù, con cola paràbola, a fasìa riferiment pròpi a lor, e a vorìo ciapelo për fejla paghé për cola insolensa, ma a l’avìo tëmma dla gent; antlora a l’han lassalo e a son andass-ne.

Ël tribut dl’imperador

12:13 Pì tard, a l’han mandaje a Gesù quejdun dij Farisé e ‘d coj ch’a sustnìo Eròde për felo casché ant un trabucet fasendje dì quejcòsa d’arzigos ch’a podèissa dventé ‘n rampin për felo aresté. 12:14 A l’han donca dije: “Magìster, i savoma ch’it ses n’òm sincer ch’a dis la vrità sensa vardé gnun an facia3, dagià ch’it fase gnuna distinsion ëd përson-e, ma ti ‘t mostre përdabon la via ‘d Nosgnor. Dine ‘n pò: E-lo permes ëd paghé ‘l tribut a l’imperator4 o nò? I l’oma da paghelo o i l’oma nen da paghelo?”. 12:15 Gesù, ch’a vëdìa bin ch’a j’ero ‘d gent fàussa5, a l’ha replicaje: “Përchè veuleve buteme a la preuva? Porteme un dné ch’i lo vëdda”. 12:16 E a l’han presentajlo. Antlora a l’ha dije: “Ëd chi é-la sta figura e st’iscrission?”. A l’han rësponduje: “Ëd César”. 12:17 E Gesù a l’ha dije: “Bin, antlora, deje a César lòn ch’a l’é ‘d César e a Dé lòn ch’a l’é ‘d Dé”. La rispòsta ch’a l’ha daje Gesù a l’ha faje sté sensa paròle6.

Ij Saducé e l’arsurression

12:18 Antlora i Saducé, ch’a diso ch’a-i sìa gnuna arsurression, a son andàit a trové Gesù e a l’han proponuje costa question: 12:19 “Magìster, Mosè a l’ha lassane për scrit che se ‘l frel ëd quejdun a l’é mòrt, e ch’a l’ha lassà soa fomna e gnun-e masnà, sò frel a l’ha da pijé la fomna ‘d col-lì e ch’a daga ‘d fiolansa a sò frel mòrt. 12:20 Bin, ora a-i era set frej, dont ël pì vej a l’ha pijà na fomna, ma a l’é mòrt e a l’ha lassà gnun-e masnà. 12:21 Parèj, lë scond frel a l’é maridasse con cola vidua, ma ‘dcò chiel a l’é mòrt ëdcò sensa fieuj. Antlora ‘l ters frel a l’é maridasse con chila. 12:22 Sossì a l’é seguità con tùit i set ëd coj frej, e ancora a son nen nassuje ‘d masnà. A la fin, ëdcò cola fomna a l’é mòrta. 12:23 Donca, quand ch’a-i sarà l’arsurression e tùit a torno a vive, ëd chi ch’a sarà la fomna cola-lì, dàit che tùit e set a a l’han avula?”. 12:24 E Gesù a l’ha rësponduje parèj: “Ël motiv ch’i vojàutri i seve ant l’eror, a l’é ch’i conòsse nen pro le Scriture, nì ‘l podèj ch’a l’ha Nosgnor. 12:25 Përchè, quand che tuti a arsussitran, a-i sarà pì gnun matrimòni7. A cost rësguard a saran tanme j’àngej ch’a son ant ël cél. 12:26 Riguard, peui, ël fàit ch’ ij mòrt a arsussito, l’eve nen lesù ant ël lìber ëd Mosè, com a l’é che Nosgnor a l’ha parlaje ant ël busson, disandje: ‘I son ël Dé d’Abraam, ël Dé d’Isaach, e ‘l Dé ‘d Giacòb’?. 12:27 Nosgnor a l’é nen ël Dé dij mòrt, ma ‘l Dé ‘d coj ch’a son viv. An ëste ròbe-sì vòst eror a l’é grev.

Ël comandament ch’a l’é ‘l pì important

12:28 Antlora un dij magìster ëd la Lej8 ch’a l’avìa sentì sta discussion e ch’a l’avìa trovà bon-a la rispòsta ‘d Gesù, a l’é avzinasse a chiel e a l’ha ciamaje: “Col ch’a l’é ‘l comandament pì important ch’a-i sìa?”. 12:29 E Gesù a l’ha rësponduje: “Ël pì important ëd tùit ij comandament a l’é: Scota, Israel, Nosgnor, nòst Dé, a l’é l’ùnich Signor ch’a-i sìa. 12:30 Ama Nosgnor, tò Dé, con tut tò cheur, con tuta toa ànima, con tut tò pensé, e con tuta toa fòrsa. Col-lì a l’é ‘l comandament pì important ch’a-i sìa. 12:31 Lë scond a l’é autërtant important: Ama j’àutri9 tanme ti medésim. A-i é gnun d’àutri comandament ch’a sìo pì grand che coj-lì”.

12:32 Antlora ‘l magìster ëd la Lej a l’ha dije: “It l’has dilo pròpi bin, magister, scond la vrità, ch’a-i é un Dé sol, e ch’a-i na l’é pa gnun d’àutri che chiel; 12:33 e che d’amelo con tut ël cheur, con tuta l’inteligensa, con tuta l’ànima, e con tuta la fòrsa, e d’amé j’àutri coma noi medésim, a val da pì che tùit j’olocàut e ij sacrifissi”. 12:34 E Gesù, rendendse cont che col òm a l’avìa bin comprendù, a l’ha dije: “Ti ‘t ses nen da leugn ëd ël regn ëd Nosgnor”. Dòp ëd lòn, gnun a l’ha pì ancalasse a feje d’àutre domande.

Ël Messìa, fieul ëd David

12:35 Pì tard, quand che Gesù a dotrinava ant ël tempi, a l’ha domandà: “Com é-lo che ij magìster ëd la Lej10 a diso che ‘l Crist a l’ha da esse ‘l fieul ëd David? 12:36 Përchè David medésim a l’ha dit, sota ispirassion dlë Spirit Sant, ‘Nosgnor a l’ha dit a mè Signor: Sëtte ant ël pòst d’onor, a mia drita, fin ch’i l’àbia umilià ij tò nemis sota ij tò pé”. 12:37 Donca, dagià che David chiel istess a lo ciama sò Signor, com é-lo ch’a l’é sò fieul?”.

La furfa ch’a-i era ambelelà a piava piasì a scoté lòn ch’a disìa.

Dj’acuse contra ij magister ëd la Lej

12:38 Gesù, an soa dotrin-a, a disìa: “Pijeve varda dij magister ëd la Lej, ch’a pijo piasì dë spassëggé con ëd veste longhe, ch’a-j piaso j’inchin ch’a-j fan ant ij mercà, 12:39 le prime cadreghe ant le sinagòghe, e ij prim pòst ant ij festin. 12:40 Contut, a son lor ch’a s’angorgiono ‘d pianta dij beni11 dle vidoe e peuj a fan mostra d’esse tant religios an fasend ëd longhe orassion an pùblich. I peude sté sicur ch’a saran giudicà con pì grand rigur che j’àutri”.

L’oferta ‘d na povra vidoa

12:41 Gesù, essendse astà visavì dla bùssola dle limòsne, a vardava coma la gent a-i butava ‘ndrinta dë dné. Tanti, ch’a j’ero sgnor, a-i na butavo motobin. 12:42 Peui a l’é rivaje na pòvra vidoa ch’a l’ha butaje mach doe pcite monede ‘d ram12. 12:43 Gesù a l’ha ciamà ij sò dissépoj e a l’ha dije: “In vrità iv diso che cola pòvra vidoa a l’ha butà ant la bùssola ëd pì che tuti j’àutri. 12:44 Përchè tùit a l’han butaje lòn ch’a-j vansava, ma sta-sì a l’ha donà tut lòn ch’a l’avìa për vive”.

Nòte

1 O “da leugn”.

2 O “la pera d’àngol”.

3 O “sensa lassesse influensé da gnun”.

4 Let. “a César”.

5 O “d’ipòcrita”.

6 O “dël tut stupì”.

7 O “a pijeran gnun-e fomne, e a-i daran gnun-e fomne an matrimoni”.

8 O “un dij Scriba”.

9 O “tò pròssim”.

10 O “jë scriba”.

11 O “le ca”.

12 o “ch’a fan la quarta part d’un sòld”.

Comments