Luca 2

 Luca

Capitol 2

Ël Censiment e la Nàssita 'd Gesù

2:1 Ora,, an col temp-là a l'é rivà che n'ordinansa a l'é stàita publicà da part ëd Cesar Augusto1, che tùit a fusso registrà2. 2:2 Sta prima consegna a l'é stàita fàita quand che Quirinio a l'era governator dla Siria. 2:3 Tùit a 'ndasìo për fesse anregistré, ognidun an sò pais d'origin. 2:4 Antlora 'dcò Giusep a l'é montà da la Galilea an Giudea, da la sità 'd Nazaret ant la sità 'd David, ciamà Betleem, për motiv che chiel a l'era 'n dessendent3 dël rè David. 2:5 A l'é 'ndaje për fesse 'nregistré ansema a Marìa, ch'a l'era staje promettùa an mariagi4 e che già a spetava 'n cit.

2:6 Antramentre ch'a j'ero là, a l'é rivà për chila 'l temp dël part, 2:7 e a l'ha butà 'l mond sò fieul prim-génit, a l'ha fassalo, e a l'ha butalo a cogé ant na grëppia, përché a-i era nen ëd pòst për lor ant l'obergi.

La Visita dij Bergé

2:8 Ora, a-i ero lì davzin ëd bergé ch'a stavo 'nt ij camp e ch'a goernavo ij sò trop ëd feje ant la neuit. 2:9 E n'àngel dël Signor a l'é presentasse dë 'dnans a lor e la glòria 'd Nosgnor a l'ha 'nvlupaje 'd lus tant che a na son ëstàit ëstravirà e son ësburdisse nen pòch. 2:10 Ma l'àngel a l'ha dije: "Àbie nen tëmma përché, scoté bin5, iv nunsio la neuva 'd lòn ch'a sarà 'n gran motiv d'alegrëssa për tut ël pòpol. 2:11 Ancheuj, ant la sità 'd David, a l'é nassuve 'l Salvator. A l'é 'l Crist6, ël Signor. 2:12 Sossì a sarà për vojàutri 'n segn: i trovereve 'n cit fassà e cogià ant na grëppia". 2:13 E 'd colp, ansema a l'àngel, a-i é staje na legion ëd l'armèja dël cél ch'a laudava Nosgnor e ch'a disìa: 2:14 "Glòria sia a Nosgnmor ant ij leugh pi àut! Che la pas a sia an sla tèra an mes a coj ch'a-j son agradì!".

2:15 E a l'é rivaje che dòp che j'àngel a son andass-ne për tornessne 'n cél, ij bërgé a son disse an tra 'd lor: "Andoma donca fin-a a Betleem, e vëdoma sta còsa ch'a l'é rivaje e che 'l Signor ha l'ha fane conòsse". 2:16 A son donca 'ndaje an pressa e a l'han trovà Maria e Giusep con ël cit cogià ant na grëppia 2:17 E dòp ch’a l’han vëddulo, a son butasse a conté a tuti lòn ch'a-j era stàit dit ëd cola masnà; 2:18 e tuti coj ch'a l'han sentulo, a son stàit ëstupì dle còse ch'a contavo ij bërgé. 2:19 Marìa, da soa part, ëd tute ste paròle a na fasìa 'n tesòr e a pensava ant sò cheur còsa ch'a podèisso significhé. 2:20 Ij bërgé, peuj, a son andass-ne glorificand e laudand Dé për tut lòn che l'avìo sentù e vëddù: tut a l'era stàit propi coma ch'a l'era staje contà.

2:21 Quand che peuj a son stàit passà eut dì për podej fé la circoncision a la masnà, antlora a l'han daje 'l nòm Gesù, ël nòm indicà da l'àngel prima ch'a fussa concepì ant ël vènter ëd soa mare.

Presentassion ëd Gesù al Templ

2:22 Quand peuj ch'a l’è rivaje ‘l témp ëd la purificassion conform' a la lej ‘d Mosé, Giusep e Marìa a l’han portà ël cit a Gerusalem për prësentelo al Signor, 2:23 (conforma lòn ch'a l'é scrit ant la lej ëd Nosgnor che ògni mas-cc prim-génit a l’ha da esse consacrà al Signor) 2:24 e per smon-e an sacrifiss7 na cobia ‘d tórtole o ‘d colombe giovo com' a prescriv la lej ‘d Nosgnor.

La Professìa 'd Simeon

2:25 Ora, a-i era a Gerusalem n'òm ch'as ciamava Simeon e ch'a l'era nòm giust e timorà 'd Dé. Chiel a spetava la consolassion8 d'Israel, e lë Spìrit Sant a l'era an sù chiel. 2:26 Lë Spìrit Sant a l'avìa arvelaje ch' a sarìa nen mòrt prima ch’a l’avèissa vëddù 'l Crist dël Signor. 2:27 Antlora Simeon, cissà da lë Spìrit, a l'é vnù ant le cort dël templ e a l'é trovasse là propi quand ch'a rivavo ël pare e la mare 'd Gesù për porteje 'l cit scond ël costum prescrivù da la lej. 2:28 Simeon as l'ha fass-lo dé an bras e a l'ha ringrassià e laudà Dé con ste paròle:

2:29 "Signor, adess, conforma toa paròla, lassa 'ndé 'n pas tò servitor. 2:30 A la fin, ij mè euj a l'han podù vëdde la salvëssa 2:31 ch'it l'has prontà përché tùit ij pòpol a la vëddo9. 2:32 Chiel a l'é na lus pr’ arvelé Nosgnor a le nassion e la glòria 'd tò pòpol Israel".

2:33 La mare e 'l pare 'd Gesù a së stupìo dle cose ch'as disìo 'd Chiel. 2:34 Peuj Simeon a l'ha benedije e a l'ha dit a Marìa, Soa mare: "Scota bin, sto cit a l'é destinà a d'esse càusa 'd croa e d’arlev ëd tanti an Israel e pr’ esse 'n segn ch'a-j faran oposission10. 2:35 A n'arzulterà ch' a saran arvelà ij pì përfond pensé 'd tanti cheur e na spa at trapasserà l'istèssa toa ànima!"

La testimoniansa d'Anna

2:36) A-i era 'dcò na profetëssa, Anna, la fija 'd Fanuel dla tribù d'Aser. A l'era motobin veja. Sò marì a l'era mòrt quand ch' a l'ero stàit sposà mach set agn. 2:37 D'antlora chila a l'avìa vivù coma na vidua fin-a a l'età 'd otanta-quatr agn. A stasìa sèmper ant ël templ e a servìa Dé neuit e dì con ëd digiun e d'orassion. 2:38 Pròpri ant col moment-lì chila a l'é avzinasse a lor, a l'é butasse a ringrassié Dé e a parlava dël cit a tuti coj ch'a spetavo la redension ëd Gerusalem.

2:39 Quand ch'a l’han compì tut conforma la lege ‘d Nossgnor, a son tornass-ne an Galilea, a Nazaret, sò pais. 2:40 E 'l cit a chërsìa e vnisìa fòrt ant lë spìrit pien ëd sapiensa, e la grassia 'd Nosgnor a l'era 'n su Chiel.

Gesù ant ël Templ

2:41 Ora, sò pare e soa mare a 'ndasìo tùit j'agn a Gerusalem a la festa 'd Pasqua. 2:42 Quand ch'a l’ha compì dodes agn, a son torna andàit sù a selebré la festa coma ch'a l'era ‘d costum, 2:43 ma, pen-a passà ij dì dla festa, mentre a s’ancaminavo për la stra për torness-ne a cà, ël fiolin, Gesù, a l’é restà andarera a Gerusalem sensa che sò pare e soa mare as na rendèisso cont11. 2:44 Pensand ch’a fussa antra dij compagn ëd viage ant la caroan-a, a l’han marcià na giornà prima 'd butesse a sërchelo tra ij parent e ij conossent. 2:45 Avendlo nen trovà, a son tornass-ne a Gerusalem an serca ‘d chiel.

2:46 Dòp tre dì a l’han trovalo ant le cort dël templ, setà an mes ai magìster dla lej12, antramentre ch'a jë scotava e j’interogava. 2:47 E tuti coj che a lo scotavo as maravijavo 'd soa inteligensa e 'd soe rispòste. 2:48 Quand ch'a l'han vëddulo, a savìo pì nen còsa pensene. Soa mare a l’ha dije: “Fieul, përché it l’has fane parej? Varda, tò pare e mi, i l'avìo propri 'd crussi e it sercavo con afann!". 2:49 E chiel a l’ha rësponduje: “Perché serche-me? Seve nen ch'i l'avìa da sté ant la ca 'd mè Pare?”13. 2:50 Ma a l'han nen capì lòn ch'a volèissa dì. 2:51) Antlora a l'é calà con lor e a l'é vnù a Nazareth e a-j era sugetà. Tutun, soa mare a tnisìa tute ste còse an sò cheur. 2:52 E Gesù a chërsìa an sapiensa, an statura e ant ël favor14 ëd Nosgnor e dla gent.

Nòte

1 L'imperador Otavian (27 AC - 14 AD).

2 O "Ch'a fussa fàit un censiment ëd tut l'amperi".

3 Let. "dla casà e dla famija 'd David".

4 O "soa sposa" (dal ponto 'd vista legal).

5 O "Vardé-sì".

6 Col che Dé a l'ha consacrà, onzù, për esse 'l Messia.

7 O "oblassion".

8 O "ël di che Israel a sarìa stàit ristabilì", o liberò.

9 O "an presensa 'd tùit ij pòpoj", "dë 'dnans a tùit ij pòpoj"

10 O "contradission".

11 O "se n'adesso".

12 O "dotur".

13 O "ch'i l'avìa d'ocupeme dj'afé 'd mè pare?".

14 O "grassia".



À à È è É é Ì ì Ò ò Ó ó Ù ù Ë ë
Comments