Luca 17

17

Dutrin-a and sël përdon e la fej

17:1 Gesù a l’ha dije ai sò dissépoj: “A-i sarà sèmper quajdun ch’a fà tombé d’àutri an pecà1, ma maleur a chi a-j fà tombé! 17:2 A sarìa mej për chiel ch’a-j butèisso na pera ‘d mulin d’antorn al còl e ch’a lo campèisso ant ël mar che ‘d fé tombé2 un dë sti cit-sì. 17:3 Sté a l’èrta!

Se tò frel cristian a comët un pecà contra ‘d ti, arpròcc-lo, e s’as na pentiss, përdonlo. 17:4 S’a comët col pecà set vire ‘l dì, e set vire ‘l dì a artorna për dite: “Im na ringreto”, ti ‘t l’has da përdonelo”.

17:5 Antlora j’apòstoj a l’han dije al Signor: “Mostrane la manera ch’i podoma fé chërse nòstra fej3”.

17:6 E ‘l Signor a l’ha dije: “S’i l’avèisse na fej pcita tanme na grana ‘d smens ëd senëvra, a sarìa bin pro për dì a col moré: ‘Dësreis-te e vate a piantete ant ël mar’ e col èrbo a v’ubidrìa!”.

17:7 “Chi é-lo col ëd vojàutri che s’a l’ha un sërvent a lavoré o a pasturé jë strop, e ch’a-j disa sùbit quand che chiel a torna dai camp: ‘Ven sì e butëte a tàula con mi’? 17:8 Nò, a-j dirà pitòst: ‘Pront-me quajcòsa da mangé e butëte an òrdin për servìme fin-a ch’i l’àbia mangià e beivù. Apress ëd lòn it mangeras e it beivras ti”! 17:9 Përchè ‘d lòn, ha-lo fòrsi d’obligassion a col sërvent për avèj fàit lòn ch’a l’avìa comandaje? I chërdo che ‘d nò. 17:10 Parèj, vojàutri l’istess, quand ch’i l’avreve fàit tut lòn che Nosgnor a l’ha comandave, dì: ‘I soma ‘d sërvidor ch’a mérito gnun-e làude: i l’oma mach fàit lòn ch’i l’avìo da fé’4.

Gesù a variss des lebros

17:11 Mentre ch’a l’era an marcia vers Gerusalem, Gesù a l’é rivà al confin tra la Galilèa e la Samarìa. 17:12 Coma ch’a intrava ant na borgià, des òm ch’a j’ero ‘d lebros a-j son vnùje a l’ancontr, a son fermasse a na certa distansa da chiel 17:13 e a son butasse a crijé: “Gesù, magìster, àbie ‘d compassion ëd nojàutri!”. 17:13 E tòst ch’a l’ha vëdduje, a l’ha dije: “Andé a feve vëdde dai sacerdòt”. 17:14 E a l’é rivà che damentre ch’as n’andasìo a son ëstàit purificà da la lebra. 17:15 Contut, un ëd lor, an rendense cont d’esse stàit varì, a l’é tornà andré e, a àuta vos, a dasìa glòria a Nosgnor. 17:16 A l’é prostërnasse ai pé ‘d Gesù con la front a tèra e a-j disìa grassie për lòn ch’a l’avìa faje. Col òm a l’era da la Samarìa. 17:17 Gesù a l’ha dije: “Ij des son-ne pa stàit tuti purificà? E j’àutri neuv dova son-ne? 17:18 A l’é staje mach ësto foresté ch’a sìa tornà për dé glòria a Nosgnor?” 17:19 Antlora a l’ha dije: “Àuss-te e vatne, toa fej a l’ha salvate!”.

La vnùa dël Regn

17:20 Ij farisé a l’han ciamaje a Gesù quand ch’a sarìa vnùit ël Regn ëd Nosgnor. A l’ha rësponduje: “Ël Regn ëd Nosgnor a vnirà nen ant un un moment ch’as peuda prevëdde5, 17:21 E gnanca as podrà dì: ‘Vardé, a l’é sì’ opura ‘Vardé, a l’é là’, përchè ‘l Regn ëd Nosgnor a l’é già an mes a vojàutri”.

17:22 A l’ha ‘dcò dije ai sò dissépoj: “A-i vnirà ‘l temp ch’i l’avreve anvìa ‘d vëdde un-a dle giornà dël Fieul ëd l’Òm, ma i la vëdreve nen. 17:23 Av diràn: ‘Vardé, a l’é sì’, opura: ‘Vardé, a l’é là’, ma andeje nen, seguiteje nen. 17:24 Përchè l’istess che lë sludi a bërlusa e splendriss d’un cap a l’àutr dël cél, parèj a sarà ‘l Fieul ëd l’Òm quand ch’a vnirà sò dì. 17:25 Ma, anans ëd lòn chiel a l’avrà tant da patì, e la gent ëd costa generassion6 a l’ha da arfudelo.

17:26 Ij dì dl’artorn dël Fieul ëd l’Òm a saran parèj ëd coj ëd Noè: 12:27 An coj dì là as mangiava e as beivìa; as piava mojé e marì, fin-a al dì medésim che Noè a l’é intrà ant l’arca e ‘l diluvi a l’é rivà e a l’ha faje meuire tuti. 17:28 L’istess a l’era capità ant ij dì ‘d Lòt: as mangiava e as beivìa, as catava e as vendìa; as piantava e as fabricava; 17:29 ma ‘l dì che Lòt a l’é seurtì da Sòdoma, a l’é vnuje giù na pieuva ‘d feu e ‘d sorfo dal cél, e tùit a son mòrt. 17:30 A n’a sarà l’istess ant ël dì che ‘l Fieul ëd l’Òm as farà conòsse. 17:31 Ant col dì-lì, col ch’a sarà an sla trassa dla ca, ch’a cala nen giù antëcà për fé le valise; col ch’a sarà ai camp ch’a torna ‘dcò nen a ca për lòn ch’a l’é restaje andré. 17:32 Arcordeve dla fomna ‘d Lòt! 17:33 Chionque a sercrà ‘d salvé soa vita, a la perdrà; e chionque a la perdrà, a la goernarà. 17:34 Iv diso che an cola neuit a-i saran doi ant l’istess let: un a sarà pijà e l’àutr lassà. 17:35 A-i sarà doe fomne ch’a meulo ansema la farin-a; un-a a sarà pijà e l’àutra lassà”.

17:36 Antlora a l’han ciamaje: “Doa sarà-lo ch’a vnirà, Signor?” E chiel a l’ha rësponduje: “Doa ch’a-i sarà ‘l cadàver, là ‘dcò as sambleran ij voltor7”.

Nòte

1 O “A-i saran sèmper ëd pere d’antrap, ma maleur a chi a-j le buta ‘d propòsit”, “a-i saran sèmper dë scàndoj, ma maleur a col ch’a-j càusa”, “a-i sarà sèmper ëd tentassion a pëcché”.

2 O “scandalisé”.

3 O “Fà chërse nòstra fej” o “Aument-ne nòstra fej”.

4 O “servidor inùtil”.

5 O “strologhé”, previsibil, con ëd segn ch’as peuda arconòsse.

6 O “nassion”.

7 Pròpi coma na volà ‘d voltor as sambla dantorn a ‘n cadàver, parèj sti segn a daran a conòsse che la fin a l’é vnin-a.

Comments