Luca 15

15

15:1 Ant col temp, ëd gablé e ‘d gent ch’a l’avìa nen na bon-a arputassion1 a s’avzinavo tùit a Gesù për sente lòn ch’a l’avìa da dì. 15:2 Ma ij farisé e ij magìster ëd la lej2 a ciosionavo, disand: “Chiel-sì a arsèiv ëd gent ëd cativa riputassion e a mangia ansema a lor”.

Paràbola dla fèja përdùa

15:3 Parèj Gesù a l’ha contaje costa paràbola: 15:4 “Chi é-lo col òm an tra ‘d vojàutri ch’a l’abia sent fèje e che s’a na perd un-a, a lassa nen le novantaneuv ant ël desert, për deje dapress a cola ch’a l’é përdùa, fin a tant che l’artreuva nen? 15:5 Artrovala ch’a l’ha, as la buta an sle spale tut alégher, 15:6 e, tornà ant soa ca, a ciama j’amis e j’avzin, an disand: ‘Arlegreve con mi, përch’ i l’hai artrovà mia fèja ch’a l’era përdusse?’ 15:7 Iv diso ch’a-i sarà pì ‘d letissia an cél për un sol pecador ch’a ven-a a pentisse, che për novanteneuv giust ch’a l’han nen da manca ‘d pentiment.

Paràbola dla monèja përdùa

15:8 Opura, chi é-la cola fomna ch s’a l’ha des moneje d’argent, s’a na perd un-a, visca nen ël ciàir, e ch’a ramassa la ca da bin3 fin-a a tant ch’a l’artreuva nen? 15:9 E che, apress d’avèjla trovà, a ciama j’amise e j’avzin-e, an disandje: “Arlegreve con mi, che i l’hai trovà la monèja ch’i l’avìa përdù. 15:10 Parèj iv diso ch’a-i é ‘d letissia an tra j’àngej ëd Nosgnor për un sol pecator ch’a ven a pentisse”.

Paràbola dël fieul përdù

15:11 Gesù a l’ha ‘dcò dije: “N’òm a l’avìa doi fieuj. 15:12 E ‘l pì giovo a l’ha dit a sò pare: “Pare, dame la part dël patrimòni4 ch’am toca”, e chiel a l’ha fàit le spartingaje. 15:13 Pòich dì dòp, rabastà ch’a l’avìa tut, ël fieul pì giovo a l’é partì për un pais lontan, e lì a l’ha sgairà soe sostanse5 an vivend da sfardà6. 15:14 Apress ch’a l’ha spendù tut, an col pais a l’é rivaje na gran carëstìa e chiel a l’ha comensà a esse ant l’arzigh ëd meuire ‘d fam7. 15:15 Antlora a l’é andass-ne vìa e a l’é butasse al sërvissi d’un dj’abitant dël pais, ch’a l’ha mandalo ant ij sò camp ant pastura ai crin. 15:16 E con fieul a l’avrìa bin vorsù gavesse la fam con ij carubi ch’ij crin a mangiavo, ma gnun a-i na dasìa.

15:17 Antlora a l’é arpijasse e a l’ha dit: ‘Vàire salarià i é-lo ant la ca ‘d mè pare ch’a l’han ëd pan an abondansa e mi i son sì a meuire dla fam! 15:18 I m’aussërai e i andrai da mè pare, e i-j dirai: ‘Pare, i l’hai pecà contra ‘l cél e contra ‘d ti. 15:19 I son pì nen degn d’esse ciamà tò fieul; tratme parèj d’un dij tò garson”. 15:20 A l’é donca partì e a l’é ancaminasse vers sò pare; e coma ch’a l’era ancor da leugn, sò pare a l’ha vëddulo e a l’é stàit pijà da la compassion, a l’ha corije ancontra, a l’é campassje a còl e a l’ha basalo. 15:21 Ma ‘l fieul a l’ha dije: “Pare, i l’hai pecà contra ‘l cél e contra ‘d ti, e i son pì nen degn d’esse ciamà tò fieul. 15:22 Ma ‘l pare a l’ha dije ai sò servitor: ‘Porté sì la vesta la pì bela e butèjla adòss; butèje n’anel al dil e ‘d sàndole ai pé. 15:23 E mneme l vitel gras e felo massé: mangioma e foma festa. 15:24 Përchè cost mè fieul a l’era mòrt, e a l’é tornà a la vita; i l’avio perdulo e i l’oma artrovalo’. E a l’han comensà a fé festa.

15:25 Ora, sò fieul pì grand8 a l’era ‘nt ij camp a lavoré; e com a tornava e ch’a l’era davzin a la ca, a l’ha sentì canté e balé. 15:26 A l’ha ciamà a un dij sò servidor còs ch’a-j rivèissa. 15:27 E col servitor a l’ha rësponduje: ‘A l’é torna rivà tò frel, e tò pare a l’ha fàit massé ‘l vitel gras. I foma na gran festa përché tò frel a l’é tornà san e salv’. 15:28 Ma a chiel a l’é montaje la flin-a e a vorìa nen intré, bele se sò pare a lo preghèissa ‘d ven-e drinta. 15:29 Ma chiel a l’ha rësponduje a sò pare: ‘Ma varda ‘n pò, a fà vàire agn agn ch’i son a tò servissi e mai i son andàit contra a lòn ch i’t ëm comandave. E ti ‘t l’has mai dame gnanca ‘n cravòt për fé festa con ij mè amis. 15:30 Ma adess che sto-sì, tò fieul, ch’a l’ha dàit fond a toe sostanse con le gindre, a l’é artornà, për chiel it l’has massà ‘l vitel gras’. 15:31 E ‘l pare a l’ha rësponduje: ‘Varda, mè car fieul, ti ‘t ses sèmper ëstàit con mi, e tut lòn cha l’é mè a l’é tò. 15:32 Ora a ventava pròpi fé festa e arlegresse, përchè cost tò tò frel, a l’era mòrt e a l’é tornà a la vita; a l’era përdù, e i l’oma artrovalo’”.

Nòte

1 O “dij pecator”.

2 O “jë scriba”.

3 O “con diligensa”.

4 O “ardità”.

5 O “dàit fond a soa fortun-a”.

6 O “con na vita dësbaucià”.

7 O “ant la miseria”, “a trovesse ant le bzogn”.

8 O “prim-génit”.

Comments