Luca 14

14

Gesù a variss n’òm un dì ‘d saba

14:1 A l’é rivà che, un dì ‘d saba, Gesù a l’é andàit a mangé a ca d’un dij prinsipaj farisé, e la gent a lo beicava. 14:2 Dëdnans a chiel a j’era nòm malà d’idropisìa1. 14:3 E Gesù a l’ha ciamà ai magìster ëd la Lej e ai farisé: “É-lo consentì o nò ëd fé na varision ant un dì ‘d saba?”. 14:4 E lor a l’han pa dit gnente. Antlora Gesù a l’ha tocà col òm malavi, a l’ha varilo e peuj a l’ha mandalo vìa. 14:5 Peuj, adresandse a lor, a l’ha dije: “Chi é-lo col ëd vojàutri che, s’ha l’ha n’aso o ‘n beu ch’a ven-a a tombeje ant na tampa2 ëd saba, a lo tira nen feura sùbit?”. 14:6 A lòn, contut, a savìo nen còsa rëspondje.

Na lession d’umiltà

14:7 Gesù a l’avìa ‘dcò armarcà che j’anvità a col disné a sercavo ‘d setesse ant ij pòst d’onor davzin al cap-tàula3. Antlora a l’ha daje cost consèj4: 14:8 “Quand ch’it saras anvità da quajdun a nòsse, butte nen daspërti ant un pòst d’onor. A podrìa essje dj’anvità pi amportant che ti, 14:9 e col ch’a l’ha anvitate a podrìa vni a dite: ‘Daje tò pòst a sto-sì’. Ti tl’avrìes antlora d’andé a ciapé un dj’ùltim pòst ch’a son restaje al fond dla tàula. Che onta lolì at sarìa! 14:10 Ma quand ch’it saras anvità, va e butte a l’ùltim pòst, përchè quand ch’a vnirà col ch’a l’ha anvitave, at disa: ‘Mè amis, monta pì ansù!’. Antlora lolì at farà onor dëdnans a tuti coj ch’a saran a tàula con ti. 14:11 Përchè chionque a s’eleva a sarà sbassà5, e chionque a së sbassa, a sarà elevà”.

14:12 Gesù disìa ‘dco a col ch’a l’avìa anvitalo: “Quand ch’it fas un disné o na sin-a, anvita nen ij tò amis, nì ij tò frej, nì ij tò parent, nì ij tò vzin ëd ca ch’a son dij sgnor. Lor a podrìo a sò torn anvitete e mach lolì a sarìa toa arcompensa. 14:13 Ma quand ch’it faras un festin, anvita ij pòver, j’invàlid, jë stròpi e ij bòrgno. 14:14 Quand ch’a-i sarà l’arsurression dij giust, Nosgnor a t’arcompenserà për avèj anvità coj ch’a podìo nen arcompensete.

Paràbola dij convità a la gran festa

14:15 Un ëd coj ch’a j’ero a tàula con Gesù, quand ch’a l’han sentì ste paròle, a l’ha dije: “Che benedission a sarà cola ‘d pijé part al gran festin dël Regn ëd Nosgnor!”.

14:16 Gesù a-j rëspond con na conta: “N’òm a l’avìa organisà na gran festa e a l’avìa anvitaje motobin ëd gent. 14:17 E a l’ora dla sin-a a l’ha mandà sò servidor për dije ai convità: “Vnì, përché tut a l’é pront”. 14:18 Ma tuti, sensa ecession, a l’han comensà a tiré feura dlë scuse për nen venje. Ël prim a l’ha dije: “I l’hai pen-a catà ‘n camp e a venta për fòrsa ch’i parta për andelo a vëdde. It prego, tenme për scusà”. 14:19 N’àutr a l’ha dije: “I l’hai catà sinch cobie ‘d beu, e i vado a proveje. It prego, tenme për scusà”. 14:20 E n’àutr ancora a l’ha dije: “I son pen-a maridame e për lòn i peudo nen ven-e”. 14:21 Parèj ël servidor a l’é tornass-ne e a l’ha riferì a sò padron lòn ch’a l’avìo dije. Antlora a col padron a l’é montaje la flin-a e a l’ha dit a sò servidor: “Seurt an pressa për le piasse e le contrà dla sità, e mena sì ij pòver, j’invalid, ij sòp e ij bòrgno”. 14:22 Pì tard ël servitor a l’ha dije: “Signor, a l’é fasse lòn ch’it l’has comandà, e a-i é ancora ‘d pòst”. 14:23 E ‘l padron a l’ha dije al serviidor: “Seurt ancora për le strà e giù për j’òrt e coj ch’it trovras ansist6 ch’a j’intro ‘d gent fin-a che mia ca a s’ampinissa, 14:24 përchè coj ch’i l’avìa anvità ij prim a podran pì gnanca tasté le delissie ‘d mia sin-a”.

Lòn ch’a costa ‘d seguité Gesù

14:25 Ora, n a gran massa ‘d gent a j’andasìa ansema, e chiel, virandse anvers a lor a l’ha dije: 14:26 “S’i voleve dventé ij mè dissèpoj7 i l’eve da volèijme tant ëd col bin che, an comparision, col chi l’eve për vòst pare e mare, vòstra fomna e vòstre masnà, vòstri frej e vostre seur, e fin-a vòstra vita, a l’ha da smijé n’òdio. S’a l’é nen parèj, i peude nen esse ij mè dissépoj. 14:27 E chionque a porta nen soa cros e am ven nen dapress, a peul nen esse mè dissépol.

14:28 Chi é-lo col ëd vojàutri che, s’a veul fabriché na tor, a as seta nen prima a calcolene le spèise, për vëdde s’a n’ha pro për terminela? 14:29 Autrimenti se, apress d’avèjne fàit le fondassion, e nen avendla podù terminé, tuti coj ch’a la vëdran as butran a mincionelo, 14:30 disand: “Col-lì a l’ha comensà a fabriché e a l’ha nen podù terminé”. 14:31 Opura, chi é-lo col rè ch’a part për dé bataja a n’àutr rè, che, anans ëd tut, as seta nen e a fà ‘d consultassion s’a podrà con des mila òm andé a l’incontr ëd col ch’a-j ven ancontra con vint-mila? 14:32 Sëdësnò a-j manda n’ambassador, mentre ch’a l’é ancora da leugn, e a ciama la pas.

14:33 Partèj, donca, ognidun ëd vojàutri ch’arnunsia nen a tut lòn ch’a l’ha, a peul nen esse mè dissépol.

La sal sensa savor

14:34 La sal a l’é bon-a, ma se la sal a perd sò savor, con còs é-lo ch’un a-j lo rendrà? 14:35 A l’é pì nen bon-a nì për la tèra, nì për la drugia, ma as campa mach vìa. Col ch’a l’ha d’orije për scoté, ch’a scota.

Nòte

1 Ch’a l’avìa le gambe e ij bras gofie, eivose.

2 O “ant un poss”.

3 O “ai prim pòst”.

4 O “a l’ha proponuje costa paràbola”.

5 O “umilià”.

6 O “sfòrsa”.

7 O “Se quajdun a ven da mi”.



À à È è É é Ì ì Ò ò Ó ó Ù ù Ë ë
Comments