Luca 13

13

Esortassion a la conversion

13:1 A l’era ‘dcò an col temp-là1 che quajdun dij present a l’ha contaje a Gesù lòn ch’a l’era capità, che Pilat a l’avìa fàit massé dij Galilé ch’a j’ero rivà për smon-e ‘d sacrifissi al Templ, tant che ‘l sangh ëd lor a l’era mes-ciasse a col dij sacrifissi. 13:2 E Gesù a l’ha replicaje: “Chërdeve che coj Galilé a fusso pì pecator che tuti j’àutri Galilé, përchè ch’a l’han patì ‘d còse parìje?”. 13:3 Sicur che ‘d nò! Ëdcò vojàutri, s’iv penti nen ëd vòstri pecà, i andreve drit a la perdission2 ëd l’istessa manera. 13:4 Opura, é-lo ch’i chërde che coj disdeut ch’a l’é tombaje a còl la tor ëd Siloe, e ch’a l’ha massaje, a fusso pì colpèivol che tùit j’abitant ëd Gerusalem? 13:5 Nò ch’iv diso; ma s’iv penti nen, i andreve drit a la perdission ëd l’istessa manera”.

Paràbola dël fié stéril

13:6 Peuj Gesù a l’ha contaje costa paràbola: “A-i era un ch’a l’avìa un fié piantà an soa vigna, e ch’a l’é vnù a sercheje ‘d frut, ma a l’ha nen trovajne. 13:7 E a l’ha dit al vignolant: “Varda, a-i é tre agn ch’i ven-o ‘d sërché ‘d frut a cost fié, e i na trovo pa. Tàjlo, përchè l’avrìa-lo da ocupé la tèra për gnente?”. 13:8 E ‘l vignolant a-j rëspond: “Signor, lass-lo ancora për st’ann-sì, fin-a ch’i l’àbia dëscaussalo e ch’i l’àbia butaje ‘d drugia. 13:9 E s’a fà ‘d frut, it lo lasseras, sëdësnò, dòp, falo pura tajé”.

Varision ëd na fomna andiavlà

13:10 A l’era ‘n dì ‘d saba e Gesù a dotrinava ant na sinagòga. 13:11 A-i era là na fomna ch’a l’era ampossessà da ‘n demòni ch’a la rendìa malavia da disdeut agn; a l’era andërnà e a podìa nen drissé la schin-a. 13:12 Cand che Gesù a l’ha vëddula a l’ha ciamala e a l’ha dije: “Cara fomna, ch’it sie liberà da toa maladìa”. 13:13 E a l’ha faje l’imposission dle man, e ant col moment medésim la fomna a l’é tornà a drissesse e a dasìa glòria a Nosgnor. 13:14 Ma ‘l cap ëd la sinagòga, indignà ‘d lòn che Gesù a l’avìa fàit na varision ant un dì ‘d saba, pijand la paròla a l’ha dit a l’adunansa: “A-i é ses dì për travajé. Ven donca an coj dì-lì për feve varì, e nen ant un dì ‘d saba!”. 13:15 Ël Signor a l’ha rësponduje: “Ipòcrita ch’i seve! É-lo nen vera che, bele s’a l’é ‘n dì ‘d saba, vojàutri dëstache ‘l beu e ‘l burich da la grëppia për mneje a bèive? 13:16 Forse ch’a podìa nen, costa cara fomna, na fija d’Abraam, che Sàtana a la tenìa an sogession për disdeut agn, ess-ne liberà bele s’a l’é ‘n dì ‘d saba?”. 13:17 Damentre ch’a disìa ste còse, tùit ij sò aversari a l’ero vërgognass-ne, ma la gent as arlegravo ‘d tute le còse gloriose che Gesù a fasìa.

Paràbola dla smens ëd senëvra

13:18 Gesù a disìa: “A còsa ‘l Regn ëd Dé a podrìa smijé? A còsa avrai-ne da paragonelo? 13:19 A smija a na gran-a ‘d smens ëd senëvra che n’òm a l’ha sëmnà an sò vërzé, ch’a l’é chërsù e ch’a l’é dventà n’erbo grand, ëd tal manera che j’osei dël cél a fasìo ij sò nì and ij sò branch.

Parabola dl’alvà

13:20 Gesù a l’ha ‘ncora dit: “A còsa avrai-ne da paragonè ‘l Regn ëd Dé? 13:21 A smija a l’alvà che na fomna a l’ha pijà e ch’a l’ha butà an mes a tre mzure ‘d farin-a, fin-a ch’a la pasta a l’é stàita tuta fërmentà.

L’intrada dël Regn ëd Dé

13:22 Dòp ëd lòn Gesù as n’andasìa për le sità e për le borgià e a dotrinava, sèmpre con la precisa intension ëd rivé a Gerusalem. 13:23 E quejdun a l’ha ciamaje: “Signor, é-lo mach pòca gent ch’a sarà salvà?” 13:24 E chiel a l’ha dije: “Sforseve d’intré da la pòrta strèita, përchè iv diso che diversi a voreran intreje e a podran nen. 13:25 Apress che ‘l padron ëd cà a sarà alvasse e ch’a l’avrà sarà la pòrta, vojàutri ch’i stareve fòra i butreve a tabussé a la pòrta, disand: “Signor! Signor! Deurbene!” e chiel av rëspondrà: “I sai nen ch’i sìe o da ‘ndoa ch’i seve!”. 13:26 Antlora i butreve a dije: “I l’oma mangià e beivù an toa presensa, e ti ‘t l’has dotrinà an nòstre contrà”. 13:27 Ma chiel av rëspondrà: “Iv diso ch’i sai nen ch’i sie e da ‘ndoa ch’i seve; artireve da mi, tuti vojàutri chi l’eve fàit dël mal vòst mësté!”. 13:28 Lì a-i sarà ‘d pior e ‘d rabia3 cand i vëdreve Abraam, Isaac e Giacòb e tùit ij profeta ant ël Regn ëd Dé e vojàutri ch’i sareve campane fòra. 13:29 A-i na vniran ëdcò da Orient e da Ocident, e dal Setentrion e dal Mesdì, ch’a saran a tàula ant ël Regn ëd Dé. 13:30 E armarché bin sossì: coj ch’a son j’ùltim a saran ij prim e coj ch’a son ij prim a saran j’ùltim.

Eròd a veul fé massé Gesù

13:31 Ant col istess moment, quàich farisé e son vnù da chiel e a l’han dije: “Artirte e vatne vìa da sì, përchè Eròd a veul massete!”. 13:32 E chiel a l’ha rësponduje: “Andé a dì a cola vòlp che i seguitrai a taparé ‘d demòni e a fé ‘d varision ancheuj e doman, e che ‘l ters dì i compirai mè propòsit. 13:33 Éh, ancheuj, doman e ‘l dì dòp a venta ch’i séguito mè senté, përchè a peul nen andé ch’ un profeta a meuira fòra ‘d Gerusalem!”.

Lamenta dzura Gerusalem

13:34 “Ò Gerusalem, Gerusalem, ch’it masse ij profeta e ch’it prasse a mòrt coj ch’at son mandà; quante vire ch’i l’hai vorsù raduné ij tò fieuj4 coma ch’a fà na ciossa con ij sò pipì sota soe ale, ma i l’eve nen vorsulo. 13:35 E ora vardé lòn ch’av capità: vòstra ca a va resté bandonà. Iv diso an vrità ch’i më vëdreve pì nen fin-a ch’a riva ìl temp ch’i direve: Ch’a sia benedì col ch’a ven a nòm ëd Nosgnor!”.

Nòte

1 O “An col istess temp”.

2 O “av capiterà l’istess”. Ambelessì Gesù a parla dla perdission eterna, nen d’esse massà parèj ëd coj Galilé.

3 O “schërziné ‘d dent”.

4 O “toe masnà”.

Comments