Luca 1

Luca

Capitol 1

Introdussion

1:1 A son tanti coj ch'a son pijasse 'n man1 l'incombensa 'd buté 'nsema ‘n racont dij fàit ch'a son compisse 'n tra 'd noi. 1:2 Për fé lòn a l'han dovrà le testimonianse ch'a son stane tramandà da coj ch'a j'ero stàit con ël Signor fin-a dal prinsipi e che peuj a son dventà 'd ministr2 ëd la Paròla. 1:3 A l'é parèj ch' i l’hai decidù ‘dcò mi ‘d fè d’arsèrche precise antorn a tut lòn ch'a l'é rivà fin-a dal prinsipi e 'd butelo për ëscrit dandje n'ardriss. Tut sòn i l'hai falo për ti, ò bin stimà Teòfil, 1:4 përch' it peusse conòsse con certëssa3] lòn ch'a l'han mostrate.

Anonsi a Zacarìa dla nassita ëd Gioan

1:5 Al temp d’Eròde, re dla Giudea, a-i era ‘n sacerdòt për nòm Zacarìa, dl'ordin4 ëd coj d’Abìa. Soa fomna a l'era na dissendenta d’Aronne e as ciamava Elisabeta. 1:6 A j’ero tuti doi giust dëdnans a Dé e a vivìo sensa rimprocc conforma5 a tùit ij comandament e prescrission dël Signor. 1:7 Contut, a l’avìo nen ëd masnà përché Elisabeta a podìa nen avejne e tuti doi a j'ero già pitòst ansian.

1:8 Ora, antramentre Zacarìa a selebrava j’uffisi divin dë dnans a Nosgnor perché sò ordin a l'avìa sò torn ëd ròlo, scond l’usansa dël sacerdòssi a l'han tirà a sòrt e a l'é tocà a chiel ëd dovej intré ant ël leugh santìssim dël Templ për fé l’oferta dl’ancens. 1:9 A-i era col dì-lì tanta gent6 ch'a stasìa da fòra a preghé ant l'ora dl'oferta dl'ancens7. 1:11 A l'é pròpi 'n col moment-là che n'àngel8 dël Signor a s'é fasse vëdde da chiel tenendse a la drita dl'autar ëd l'ancens. 1:12 Zacaria, quand ch'a l'ha vëdulo, a l'é restane stravirà e a l'é sburdisse nen pòch, 1:11 ma l’àngel a l’ha dije: “Àbie nen tëmma, Zacarìa, toa preghiera a l’è staita esaudìa: toa fomna at darà ‘n fieul ch'it ciameras Gioann. 1:14 It n'avras na granda contentëssa e tanti as arlegreran për soa nàssita, 1:15 përché chiel a sarà grand ëdnans a Nosgnor. Chiel a dovrà nen bèive 'd vin o 'd licor9, ma a sarà 'mpinì dlë Spìrit Sant fin-a da prima d'esse nà10. 1:16 Chiel a farà 'rtorné tanti israelita al Signor sò Dé11. 1:17 Chiel a marcerà dë 'dnans a Dé12 animà da lë spìrit e da la potensa 'd Elìa, pr' arviré ij cheur dij pare anvers ij sò fieuj e coj ch'a son teston13 a la saviëssa dij giust, e tut sossì për pronteje al Signor un pòpol bin dispòst.

1:18 Anlora Zacarìa a dis a l'àngel: "Com é-lo ch'a podrìa mai rivé lòn ch'it më dise?14 Përch' i son vej e 'd cò mia fomna a l'é veja". 1:19 L’Angel a l’ha risponduje: “I son Gabriel. I stago dë 'dnans a Dé: a l'é Chiel che l'ha mandame për parlete e për dete ste bon-e neuve. 1:20 Tutun, për motiv ch'it l'has nen chërdù a mie paròle, ch'as compiran quand ch'a sarà l'ora, it restras mut, it podras pi nen parlé fin-a al dì che ste còse a rivran”.

1:21 Ora ël pòpol a spetava Zacarìa e a së stupìa che chiel a tardèissa tant a seurte dal leugh santìssim dël Templ. 1:22 Quand che peuj a l'é surtì e a podìa nen parleje, a l'han capì che, ant ël leugh santissim chiel a l'avìa avù na quèich vision. A fasìa mach ëd gest ma a podìa nen parlé. 1:23 Finì ij dì ëd sò servissi, Zacarìa a l'é tornass-ne a ca,

1:24 Dòp un pò 'd temp, Elisabet, soa fomna, a l'é restà ansenta e a l'é tenusse stërmà da tùit apopré sinch mèis. Chila a l'ha dit: 1:25 "Sossì a l'é lòn che 'l Signor a l'ha fàit për mi an cost temp: a l'ha fame la grassia 'd gaveme la vërgògna 'd nen podèj caté 'd masnà!".

Anonsi dla nàssita dël Mëssìa

1:26 Ant ël meis ch'a fà ses ëd la gravidansa d'Elisabeta l'àngel Gabriel a l'é stàit mandà da Dé a Nazaret, na sitadin-a dla Galilea, 1:27 da na fijëtta da marié15 ch'as ciamava Marìa. A l'era stàita ampromëttùa an mariagi a n'òm ëd la dissendensa 'd David ëd nòm Giusep. 1:28 E l'àngel, essend intrà ant ël pòst andoa chila a stava, a-j dis: "It saluto, ò favorìa da la grassia, ël Signor a l'é con ti!". 1:29 Tutun, chila a l'é restà stravirà për motiv ëd ste paròle, e a pensava còsa mai a vorèissa dì un salut parèj. 1:30 L'àngel a l'ha dije: "Marìa, àbie nen tëmma, përché ti 't l'has trovà grassia dë 'dnans a Dé16. 1:31 Scota: Ti 't concepiras17 e butras al mond un fieul e it lo ciameras Gesù. 1:32 A sarà 'n grand, a sarà ciamà Fieul ëd ël Pì-Àut e 'l Signor Dé a-j darà 'l tròno ëd David, Sò antìch18. 1:33 A regnerà an su Israel19 për sèmper, e Sò regn a l'avrà mai pì fin". 1:34 Antlora Marìa a l'ha dije a l'àngel: "Com é-lo che lolì a podrìa rivé? I son mai stàita con n'òm20". 1:34 L'àngel a l'ha risponduje: "Lë Spirit Sant a travajerà21 an ti e la potensa dël Pì-Àut at farà ombra22. Për col motiv-lì Col ch'a nasrà da ti a sarà sant e a sarà ciamà 'l Fieul ëd Dé. 1:36 E varda, Elisabeta, toa cusin-a, a speta 'dcò chila 'n cit, vèja coma ch'a l'é! A l'é già ant ël mèis ch'a fa ses ëd soa gravidansa, pròpi chila che tùit a disio ch'a podìa nen avej 'd masnà! 1:37 A-i é gnente che Dé a peussa nen fé!". 1:38 Antlora Marìa a l'ha dit: "I son la serva dël Signor. Ch'am sia fàit conform' a toa paròla". An col moment-là l'àngel a l'é partiss-ne.

Marìa e Elisabetta

1:39 Ora, an col temp-là, Marìa a l'é levasse e a l'é andàita 'n pressa an Giudea, fin-a a 'n paisòt an tra le colin-e. 1:40 Là a l'é intrà ant la ca 'd Zacarìa e a l'ha salutà Elisabeta. 1:41 E a l'é rivà che giusta 'nt ël moment che Elisabeta a l'ha sentù 'l salut ëd Marìa, ël cit ch'a l'avìa 'n pansa a l'ha fàit coma 'n sàut e Elisabeta a l'é stàita 'mpinìa dë Spirit Sant. 1:42 Elisabeta a l'ha sclamà a vos àuta: "Dè a l'ha benedite ëd pì ch' ògni àutra fomna e benedìa a l'é toa masnà23. 1:43 Com' é-lo che la mare 'd mè Signor am fà l'onor ëd ven-e a feme na visita?24 1:44 Përchè tut sùbit che 'l son ëd toa vos a l'é rivà a mie orije, ël cit ch'i l'hai an pansa a l'é sautà 'd gòj! 1:45 Àor, beata a l'é cola ch' a l'ha chërdù che lòn che 'l Signor a l'ha dije a l'é sicur ch'as compirà".

El cant ëd Làuda 'd Maria (Magnificat)

1:46 E Marìa a l'ha dit: "L'ànima mia magnifica 'l Signor. 1:47 e mè spìrit a l'é 'n camin a 'rlegresse an Dé, mè Salvator 1:48 perchè Chiel a l'ha vardà con favor a l'ùmil condission ëd soa serva. D'adess anans tute le generassion am ciamran beata, 1:49 përché 'l Potent a l'ha fame 'd grande còse e Sò Nòm a l'é sant. 1:50 Da na generassion a l'àutra Dé as mostra misericordios anvers coj ch'a l'han ëd riguard për Chiel25. 1:51 A l'ha dimostrà potensa con Sò bras: a l'ha sbërgiairà j'orgojos e j'arogant, 1:52 a l'ha tirà giù ij prinsi dai sò tròno e a l'ha esaltà coj ch'a son ùmil. 1:53 A l’ha gavà la fam a j’afamà, a l’ha mandà via jë sgnor a man veuide. 1:54 A l'ha giutà Israel, Sò servitor, arcordandse ëd soa misericòrdia, 1:55 cola ch'a l'avìa promettùa ai nòstri antich, a Abraam e a soa dissendensa për sèmper".

1:56 A l'é parèj che Marìa a l'é stàita con Elisabeta apopré tre mèis e peuj a l'é tornass-ne a soa ca.

La nassita ‘d Giovan ël Batista

1:57 Për Elisabeta a l’è rivaje peuj ‘l temp dël part e a l'ha butà 'l mond un fieul. 1:58 Ij sò avzin e ij parent a l'han sentù che 'l Signor a l'avìa faje na grassia26 e as n'arlegravo ansem' a chila. 1:59 E a l'é rivà che, passà eut dì da la nàssita, a son andàit a fé circoncide 'l cit, e a vorìo ciamelo Zacarìa, dal nòm ëd sò pare, 1:60 ma soa mare a-j fasìa oposission e a disìa: "Nò, as ciamrà Gioann". 1:61 A l’han replicà: “Ma a-i è gnun ëd toa parentela ch'as ciama con ës nòm”. 1:62 Antlora a l'han fàit segn a sò pare për savèj coma che chiel a vorìa ch' ël cit as ciamèissa. 1:63 Chiel a l'ha fasse dé na taulëtta 'd sira e a l'ha scrivù: "Sò nòm a l'é Gioann". E tùit a na son stàit maravijà. 1:64 Pròpi an col istèss moment soa boca a l'é duvertasse e soa lenga a l'é dësligasse 'd manera ch' a parlava an ringrassiand-ne Dé. 1:65 Tùit j'avzin a-j na son stàit sbërlondì e për tuta la region dle colin-e dla Giudea as parlava 'd ste còse. 1:66 Coj ch 'a l'han sentije a l'han butaje ant ël cheur e a disìo: “Còsa n'a sarà-lo 'd cola masnà?”. An efet, la man ëd Nossgnor a l’era con chiel.

Làuda ëd Zacarìa e predission

1:67 Antlora Zacaria, sò pare, a l'é stàit impinì dlë Spirit Sant e a l'ha profetisà con ëste paròle:

1:68 "Benedett a sìa 'l Signor, ël Dé d'Israel, përché a l'ha visità e liberà Sò pòpol, 1:69 e përché a l'ha fane seurte un Salvator potent ant la cà 'd David, sò servitor. 1:70 Conforma lòn ch'a l'avìa nunsià dai temp antich për la boca 'd Sò sant profeta, 1:71 ch'i sarìo stàit salvà dai nòstri nemis, da le man ëd tùit coj ch' an veulo mal. 1:72 Dé a l'ha falo për mostré ai nòstri antich soa misericòrdia e për arcordesse 'd soa santa aleansa, 1:73 ël giurament ch'a l'ha fàit a Abraam nòstr pare. Costa aleansa a a promet ëd concedene che 1:74 nojàutri, liberà da le man dij nòstri nemis, i Lo servirìo sensa timor, 1:75 con santità e giustissia dë 'dnans a Chiel, për tùit ij nòstri dì. 1:76 E ti, pcita masnà, it saras ciamà 'l profeta dël Pì-àut, përché ti 't andras dë 'dnans a Nosgnor për pronteje la stra, 1:77 e për dé la conossensa dla salvëssa a sò pòpol ant la remission dij sò pecà. 1:78 Grassie a la bontà misericordiosa 'd nòstr Dé, la lus matinal dël cel a l'é 'n camin ch'a seurt d'impit an sù nojàutri, 1:79 për anluminé coj ch'a stan ant ël top e a l'ombra dla mòrt e për guidé ij nòstri pas an sël sënté dla pas". 1:80 E 'l fiolin a chërsìa e a dventava fòrt ant lë spìrit, e a l'ha vivù ant le region deserte fin-a al dì 'd sòa manifestassion a Israel.

Nòte

1 O "intraprende", "pijà l'inissiativa".

2 O "servitor".

3 O "arconòsse la certëssa", "it l'àbie la certëssa", "it l'abie la conferma".

4 O "rangh", "ragropament sacerdotal".

5 Let. "a marciavo", "a osservavo", a l'avìo 'n stile 'd vita conform a".

6 O "tut ël pòpol", "ël pòpol", "assamblament ëd gent".

7 O "ant l’ora dl’incens".

8 O "l'Àngel dël Signor" (categoria teològica a part).

9 Beivande ch'a l'àbio 'd spìrit.

10 O "già mentre a sarà drinta a soa mare".

11 O "fieuj d'Israel".

12 A sarà Sò precursor, chiel a prontarà 'l pòpol a la vnùa del Signor.

13 Coj ch'a ubidisso nen al Signor.

14 O "Ma come i podrai mi conòslo?".

15 O "vèrgin".

16 O "ël favor". Edcò: "përchè Nossgnor a l’ha sernute!".

17 Let. "concepiras an tò vènter".

18 O "pare".

19 O "ca 'd Giacòb".

20 O "i conòsso gnun òm".

21 O "A vnirà an su ti".

22 L'espression "at farà ombra" as arfà a la gloriosa presensa 'd Dé ch'a travaja (Esod 40:34-35; Salm 91:4).

23 O "Ël frut ëd tò vènter".

24 O "E da 'ndoa më ven-lo che la mare 'd mè Signor a ven-a da mi?".

25 O "ch'a l'han tëmma 'd Chiel".

26 O "na misericòrdia".


À à È è É é Ì ì Ò ò Ó ó Ù ù Ë ë

Comments