B - Testament Neuv‎ > ‎Galat‎ > ‎

Galat 4

4

4:1 Pensé a lolì an cost' àutra manera: se 'n pare a meuir e lassa n'ardità për soe masnà, la condission ëd cole masnà, fin-a a tant ch'a chërso1, a l'é nen tant mej che cola 'd jë s-sciav, bele se an efet lor a son padron ëd tut lòn ch'a l'avìa 'l pare. 4:2 A l'han da stè 'n sogession aj sò tuor2 fin a tant ch'a rivo a l'età ch' ël pare a l'avìa fissà. 4:3 A l'istèssa manera, 'dcò nojàutri, quand ch'i j'ero 'd masnà, i jero sogetà coma djë s-ciav ai podèj ch' a la fan da padron an cost mond3. 4:4 Quand che, però, a l'é vnù 'l temp giust4, Nosgnor a l'ha mandà Sò Fieul, nassù da na fomna, nassù an sogession a la Lej. 4:5 Nosgnor a l'ha mandalo a caté la libertà5 për coj ch'a j'ero djë s-ciav dla Lej, parèj ch'a podèissa andotene e dene la condission ëd fieuj ch'a l'han6 tùit ij drit, ij Sò. 4:6 E përchè adess i soma Sò fieuj, Nosgnor a l'ha mandà lë Spìrit ëd Sò Fieul ant ij nòst cheur e ch'an cissa a ciamé Nosgnor con ël nòm ëd "Abbà", visadì, Pare. 4:7 A l'é parèj ch' adess ti't ses pì nen në s-ciav ma 'n fieul genit ëd Nosgnor, e dàit ch' it ses Sò fieul, Nosgnor a l'ha fate Sò ardité.

J'ardité dla promëssa a venta ch'i torno pì nen a la Lej

4:8 Ant ël temp passà, quand ch'i conossìe nen Nosgnor, i j'ere dë s-ciav ëd coj ch'as diso ch’a son ëd dè, ma ch'a lo son nen. 4:9 Adess, però, ch'i seve vnì a conòsse Nosgnor o, a sarìa mej dì, a esse conossù da chiel, coma ch'a l'é ch' i vorie torné 'ndrera a sugeteve, coma dëdnans, ai podèj déboj e miseràbij ëd cost mond? 4:10 Com' é-lo possibil che adess i pense 'd vagné 'l favor ëd Nosgnor per ël mojen ëd l'oservansa religiosa 'd dì 'd festa, lun-e neuve, solstissi e cap d'ann? 4:11 I l'hai tëmma për vojàutri. Peul esse che mi i l'abia travajà për gnente tra 'd voi. 4:12 Frej e seur, iv suplico: Vive lìber da tute ste còse tanme ch’a lo son mi, përché i son dventà mé vojàutri - lìber da cole lej. I l'eve fame gnun tòrt.

Apel personal ëd Pàul

4:13 Sicura i arcordeve coma ch'i j'ero malavi quand ch'i l'hai nunsiave la prima vira l'Evangeli. 4:14 Combin che mia condission a l'avìa tentave d'arfuseme, i l'eve nen dëspresiame o fame andé via. Nò, i l'eve arseivume coma s' i fussa stàit n'àngel ëd Nosgnor o Gesù Crist medèsim. 4:15 Còsa ch'a l'é rivaje adess a col ëspìrit ëd gòj e d'arconossensa ch'i l'avìe antlora anvers a mi? I son sicur ch' i l'avrìe gavave për demje fin-a vòstri euj, s'a fussa stàit possìbil. 4:16 Son-ne donca dventà vòst nemis, an disand-ve la vrità? 4:17 Tant' a l'é l'anvìa ch'a l'han, coj fàuss magìster, ëd conquisté vòst favor, che, për slontaneve da mi e për feve dé da ment mach a lor, a farìo bele da tut. L'intension ch'a l'han a l'é nen bon-a. 4:18 Se quejdun a l'ha l'anvìa 'd fé 'd còse bon-e për voi, a va bin; ma ch'a lo faso sèmper, nen mach quand ch'i son present tra 'd voi. A son mach gelos. 4:19 Mè fieulin, a l'é coma s'i sentèissa ij dolor dël part për torna buteve al mond, e sti dolor a seguitran an mi fin tant che Crist a sia nen dël tut dëslopà7 an vojàutri. 4:20 I vorìa esse ora con voi e podèj cambié mè ton ëd vos, ma a sta distansa-sì i sai nen an che d'àutra manera ess-ve d'agiut.

Arciam a n'alegorìa

4:21 Dime 'n pò, voi ch'i vorie sogeteve8 a la Lej: comprendeve nen lòn che la Lej a dis? 4:22 A l'é scrit che Abraam a l'ha avù doi fieuj, un da na fomna s-ciava e l'àutr da na fomna libera. 4:23 Ël fieul dla fomna s-ciava a l'é nassù da 'n tentativ ëd realisé con dij rimedi uman9 lòn che Nosgnor a l'avìa promëttù. Tutun, ël fieul dla fomna libera a l'é nassù mach grassie a la promëssa divin-a10. 4:24 Coste doe fomne a podrio esse na figurassion11 ëd le doi aleanse 'd Nosgnor. La prima fomna, Hagar, a rapresenta 'l Mont Sinai, andoa ch' ël pòpol a l'avìa arseivù la lej ch'a l'ha sugetaje12. 4:25 Ora, Gerusalem a l'é bele coma 'l Mont Sinai an Arabia, përchè chila e sò fieuj a vivo coma dë s-ciav an sogession a la Lej. 4:26 Tutun, l'àutra fomna, Sara, a rapresenta la Gerusalem dël cel. A l'é chila la fomna libera, e cola-lì a l'é nòstra mare. 4:27 Coma ch'a dis Isaia: "Sta alégra, ò fomna ch' it peude nen avej 'd masnà, ti ch'it l'has mai butà 'l mond un cit. Sàuta 'd gòj, ti ch'it l'has mai avù ij dolor dël part, përché adess cola ch'a l'era turgia e ch'a l'era stàita chità da sò marì, a l'ha motobin pì 'd masnà che cola ch'a l'ha 'n marì". 4:28 Ma vojàutri, mè frej e seur, i seve ij fieuj ëd la promëssa, tanme Isaac. 4:29 Pì 'd lòn, i seve fin-a përseguità da coj ch'a veulo sogeteve a la Lej, pròpi tanme Ismael, ël fieul ch'a l'era nassù da 'n rimedi uman, a l'avìa përseguità Isaac, ël fieul nassù për la potensa dlë Spìrit, 4:30 Ma còsa disla la Scritura? "Manda via la s-ciava e sò fieul, përchè 'l fieul ëd la s-ciava a sarà nen n'ardité ansem' al fieul ëd la lìbera". 4:31 A l'é parèj che, mè car frej e seur, i soma nen ij fieuj ëd na s-ciava, ma dla fomna libera.

Nòte

1Fòra 'd tùa.

2 O "protetor".

3O: fondament dij prinsìpi spirituaj, fòrse, jë spirit elementar, còse elementar.

4O "la pienëssa dij temp".

5O "riscaté", "redime".

6Ch'a gòdo 'd tùit ij drit.

7O "formà".

8O "sota".

9O "scond la carn", "për decision uman-a".

10 O "coma 'l compiment da la part ëd Dé medèsim ëd Soa promëssa".

11O "n'alegorìa", n'ilustrassion, na rapresentassion.

12O "Ch'a l'avìa faje dventé dë s-ciav".

Comments