Maté 22

22

Paràbola 'd la festa 'd nòsse

22:1 Antlora Gesù, na vòlta 'd pì, a l'ha parlaje con ëd paràbole e a l'ha dit: 22:2 "Ël Regn ëd Nosgnor Dé a smija 'n rè ch'a l'ha dàit na festa 'd nòsse për sò fieul. 22:3 A l'hà mandà ij sò servitor për feje andé a ciamé coj ch'a l'ero stàit anvità a le nòsse1, ma coj-là a l'han nen pròpi vorsuje ven-e. 22:4 Ancora a l'ha mandà dj'àutri servitor, an disand: 'Dì a coj ch'a son stàit anvità: ‘Vardé! La festa ch'i l'hai preparà për voi a l'é pronta. Ij mè tòr e mie bestie a l'angrass a son stàite maslà e tut a l'é pront. Vnì a la festa 'd nòsse!". 22:5 Lor, nopà, a l'han fàit finta 'd gnente2 e a son andasne via, chi a soa cassin-a, chi a sò negòssi. 22:6 D'àutri a l'han fin-a ciapà ij sò servitor, a l'han strapassaje e peuj massaje. 22:7 Quand che 'l rè a l'ha sentì lòn a l'é montaje la flin-a e a l'ha mandà ij sò soldà për buté a mòrt coj sassin e për dé feu3 a soe sità ‘d lor.

22:8 Peuj a dis ai sò servidur: 'Eh bin! La festa 'd nòsse a l'é pronta, ma j'anvità a-i na j'ero nen degn. 22:9 Andé, donca, për le strà4 e anvité a la festa 'd nòsse tuti coj ch'i-i trovreve. 22:10 Antlora coj servitur a son andàit për le strà e a l'han butà 'nsema tuti coj ch'a-i trovavo, bon e gram, parèj che la sala dla festa a l'é stàita pa la fin pien-a 'd gent.

22:11 Ël rè, peui, a l'è intrà për vëdde coj ch'a l'ero a tàula e a l'ha 'rmarcà n'òm ch'a l'avìa nen butasse adòss la vestimenta 'd nòsse ch’era d’ordinansa. 22:12 E a l'ha dije: 'Brav òm, coma ses-to intrà 'mbelessì sensa avèj la vestimenta ch’a l’é prescrivùa?', e col-lì a l'é restà sensa paròle5. 22:13 Antlora 'l rè a dis ai sò servitur: 'Grupelo man e pé, portelo vìa e campelo fòra ant ël top, anté ch'a-i sarà da pioré e d'argrigné ij dent!'. 22:14 A l'é parèj che coj ch'a son ciamà a son bin tanti, ma pòchi a son ij sernù".

Paghé le taje a lë stat

22:15 Antlora i Farisé a son andass-ne e a son consultasse an tra ‘d lor për podèj ciapé Gesù an fala con soe istèsse paròle. 22:16 E a l'han mandaje ij dissèpoj che lor a l’avìo ansema a dj'erodian ch'a l'han dije: "Signor, i savoma che ti't ses sincer, ch'it mostre la stra 'd Nosgnor an vrità, e ch'it dise le còse nete e ciàire6 sensa vardé an facia gnun7. 22:17 Dis-ne donca, còsa na dises-to 'd sossì: 'É-lo giust8 dé 'l tribut a l'imperator?9". 22:18 E Gesù, ch'a l'era rendusse cont dj'intension grame ch'a l'avìo, a l'ha risponduje: "Gent fàussa ch'i seve10! Përché i veule buteme a la preuva? 22:19 Mostreme la moneja ch'a serv për paghé le taje!", e a l'han sporzuje 'n dané. 22:20 E a l'ha dije: "Ëd chi ch'a l'é sta facia e sta scrita 'mbelessì11?". 22:21 A l'han rësponduje: "Ëd l'imperator!". Antlora Gesù a-j dis: "Donca, rende a l'imperator lòn ch'a l'é ‘d chiel, e a Nosgnor lòn ch'a l'é 'd Nosgnor". 22:22 Quand ch’a l’han sentì lòn, a son restà sbërlondì e, an chitandlo, a son andass-ne vìa.

Le mariage e l'arsurression

22:23 L'istèss di ij Sadducé, ch' a diso ch' a-i sarà ‘d pianta gnun-a 'rsurression, a son vnù da Chiel e a l'han ciamaje: 22:34 "Signor, Mosè a l'ha dit: Se quejdun a ven a meure sens' avej avù 'd masnà, che sò frel a l’ha da mariene la vidua e a darà 'd masnà a sò frel. 22:5 Ora a-i era tra noi set frej. Ël pì vej a l'é mariasse, e peuj a l'é mòrt, e sicoma ch'a l'avìa gnune masnà, a l'ha lassà soa fomna a sò frel. 22:26 L'istèss a l'é rivaje a lë scond, e peuj al ters, fin-a a col ch'a fà set. 22:27 E apress ëd lor, ëdcò cola fomna a l'é mòrta. 22:28 A l'arsurression, donca, chi fra 'd lor, sarà-lo considerà sò marì? Përchè tùit a l'han avula?". 22:29 Ma Gesù a-j rispond: "Ël rasonament ch'i feve a l'é sbalià12 përchè i comprende nen le Scriture, e gnanca la potensa ëd Nosgnor. 22:30 A l'arsurression ël mariagi a-i sarà pi nen13, ma un a sarà tanme j'àngej 'd Nosgnor ant ël Cel. 22:31 E al rësguard dl'arsurression dij mòrt, l'eve nen lesù lòn che Nosgnor a l'ha dive: 22:32 'I son ël Dé d'Abraam, ël Dé d'Isaac, e 'l Dé 'd Giacòb?' Siché Nosgnor a l'é nen ël Dé dij mòrt, ma dij viv!". 22:33 Quand che 'l pòpol a l'ha sentù lolì, a l'é maravijasse dla dotrin-a ‘d Gesù.

Ël comandament pì grand

22:34 Quand ij Farisé a l’an sentì ch’a l’avìa sarà la boca ai Sadducé, a son radunasse con l’istèssa intension. 22:35 E un ëd lor, ch’a l’era ‘n dotor dla Lej, për butelo a la preuva, a l’ha ciamaje: 22:36 “Magister, col ch’a l’é ‘l pì grand dij comandament dla Lej?”. 22:37 Gesù a-j dis: “Ti ‘t voreras bin a Nosgnor, tò De, ëd tut tò cheur, ëd tuta toa ànima, e ‘d tuta toa ment. 22:38 Sto-sì a l’é ‘l prim e ‘l pi grand comandament ch’a-i sìa. 22:39 Ël second, parèj ‘d col-là, a l’é: Ti ‘t voreras bin a tò pròssim coma a ti medésim. 22:40 Da sti doi a ven-o tuti j’àutri comandament”.

Ël Messìa: Fieul ëd David e Signor

22:41 Dàit che ij Farisé a l'ero radunasse, Gesù ha l'ha proponuje na question: 22:42 "Còsa na dive dël Crist? Ëd chi é-lo ‘l fieul?". A l'han rësponduje: "A l’é ‘l fieul ëd David". 22:43 E a-j réplica: "Antlora, còm é-lo, donca, che David, an parland për lë Spirit, a lo ciama sò Signor, an disand: 22:44 'Nosgnor a l'ha dit a mè Signor: 'Ansetete a mi drita, fin-a a tant ch'i l'abia butà ij tò nemis coma në scagn për ij tò pé'. 22:45 Se donca David a lo ciama sò Signor, com é-lo ch'a podrìa esse sò fieul? 22:46 E gnun a podia pì nen replicheje na sola paròla, e da col di là gnun a l'é pi ancalasse a feje ‘d question.

Nòte

1O "al disné gross".

2O "A l'han tenune gnun cont", a-i ero indifferent.

3O "brusé".

4O "le crosiere dle strà".

5O "mut".

6O "coma ch'a son".

7O "sensa fé 'd parsialità".

8O "E-lo consentì", "Deuvoma o nò", conforma la lej 'd Nosgnor.

9O "a Cesar". Ël tribut a l'era na taja, n'impòsta procapite che tùit j'òm dl'imperi ch'a l'ero nen sitadin 'd Roma, a dovio paghé (sensa consideré soa intrada).

10O "ipòcrita".

11O " lòn ch'a l'é scrit a l'antorn".

12O "I feve n'eror".

13O "as pìja e as dà pi nen ëd fomne an mariage".

Comments