Maté 18

18

La question ëd chi ch'a peul consideresse 'l pì grand; jë scàndoj

18:1 A l'istèssa ora ij dissèpoj a son vnù da Gesù e a l'han ciamaje: "Chi é-lo 'l pì grand ant ël Regn dël Cél?". 18:2 E Gesù a l'ha ciamà na masnà, a l'ha butala lì 'n mes ëd lor 18:3 e a l'ha dije: "An vrità iv diso, che se cambie nen e che s'i dvente nen coma 'd masnà, i intrëreve nen ant ël Regn dël Cél! 18:4 A l'é për lòn che chionque as rendrà ùmil tanme sta masnà, col lì a l'é 'l pi grand ant ël Regn dël Cél, 18:5 E chionque aa'rsèiv na masnà parèj a mè nòm, a l'é coma s' arseivèissa mi1. 18:6 Ma chionque a scandolisa un-a dë ste masnà ch'a chërdo an mi, a sarìa mej për col lì ch'as tachèissa na pera da mulin al còl e ch'as campèissa ant ël mar andoa ch'a l'é 'l pì përfond. 18:7 Maleur al mond për motiv djë scàndoj! Jë scàndoj a-i na rivo dë spess2, ma maleur a col òm ch'a l'é càusa d'un scàndol.

18:8 Se toa man o tò pe at son càusa 'd pecà, trancc-je vìa: a l'é mej ch' it intre ant la vita sòp o stropià d'un bras ch' avèj doi pè o doe man e esse campà ant ël feu ch'as dëstissa nen.18:9 E se tò euj a l'é càusa 'd pecà, gavlo e camplo vìa: a l'é mej intré ant la vita mach con n’euj sol ch' avejne doi e esse campà ant l'infern.

La paràbola dla fèja perdùa

18:10 Pijeve varda 'd mai meprisé un-a dë ste masnà, përché iv diso ch' ant ël Cél ij sò àngej a vardo sèmper la facia 'd mè Pare ch'a l'é 'nt ël Cél. 18:11 [përché 'l Fieul dl'òm a l'é vnù për salvé lòn ch'a l'era përdù]. 18:12 Còsa na dive? S' un òm a l'ha sent fèje, e s' un-a 'd lor a ven a straviesse, é-lo nen vera ch' a lassërà an sle montagne le novant' e neuv për andé a serché pròpi cola ch'a l'é straviasse? 18:13 E s'a ven a trovela, an vrità iv diso ch'a l'avrà pì 'd gòj për chila che për le novant' e neuv ch'a son nen perdusse. 18:14 Ant l'istèssa manera, a l'é la volontà 'd vòst Pare ch'a l'é 'n Cél che gnanca un dë sti cit a vada a perdse3.

L'arconsiliassion tra frèj

18:15 Se tò frel a l'ha ofendute, va a feje na rimostransa a quatreuj. S' a të scota, it l'avras vanià tò frel. 18:16 Se, nopà, a të scota nen, pija 'nsem a ti un o doi d'àutri, parèj che doi o tre testimòni as rendo cont dla còsa. 18:17 Se poi a veul dé da ment gnanc' a lor, dis-lo a la cesa; e s' a veul nen scuté gnanca la cesa, ten-lo tanme 'n pagan o un gablé4. 18:18 An vrità iv diso che tut lòn ch' i l'avreve ligà an sla tèra, a sarà ligà 'dcò ant ël Cél; e tut lòn ch'i l'avreve dësligà an sla tèra, a sarà dësligà 'dcò ant ël Cel.

18:19 Iv diso 'dcò che se doi 'd vojàutri iv butreve d'acòrdi an sla tèra, cola ch'a sìa lòn ch'a ciamëran, a-j sarà dàit da mè Pare ch'a l'é ant ël Cél. 18:20 Përché là doa ch'a son radunà doi o tre a mè nòm, ëdcò mi i son ansema lor". 18:21 Antlora Pé, avzinand-se, a l'ha ciamaje: "Signor, vàire vòlte, se mè frel am ofend, é-lo ch'i son obligà 'd përdonelo? Sarà-lo fin-a a set vòlte?". 18:22 Gesù a l'ha rësponduje: "It diso nen fin-a a set vòlte, ma fin-a a setanta set vòlte!".

La paràbola dël servitor ch'a vorìa nen përdoné

18:23 Për costa rason ël Regn dël Cél a l'é tanme 'n re ch'a l'ha vorsù regolé ij cont con ij sò servitor. 18:24 Quand ch'a l'é 'ncaminasse a conté, a l'han presentajne un ch'a-j dovìa des mila talent. 18:25 E për càusa che col-lì a l'avìa nen ëd che paghé, sò signor a l'ha dàit l'ordin ch'a fussa vendù, chiel, soa fomna e soe masnà, e tut lòn ch'a l'avìa, e che dë sta manera-sì 'l débit a fussa pagà. 18:26 Antlora sto servitor a l'é campasse a tèra dëdnans a chiel e a lo suplicava con ste paròle: 'Signor, për carità, àbie 'ncora 'n pòch ëd passiensa e it arpaghëraj 'd tut'. 18:27 Antlora 'l padron dë sto servitor, tocà 'd compassion, a l'ha lassalo 'ndé e a l'ha faje la grassia 'd condoneje tut ël débit. 18:28 Ma sto servitor, quand ch'a l'é sortì, a l'ha ancontrà un dij sò colega 'd servissi ch'a-j dovìa sent dné, e a l'ha ciapalo për ël còl tant ch'a mancava poch ch'a l'avria strossalo, e a-j disìa: ‘Pagh-me lòn che ti 'm deuve!’. 18:29 Ma sò colega 'd servissi, campand-se an ginojon, a lo suplicava e a-j disìa: ‘Për carità, àbie 'ncora 'n pòch ëd passiensa e it paghëraj tut lòn ch'it deuvo’. 18:30 Ma a l'ha nen vorsulo scuté, a l'é 'ndassne e a l'ha falo buté 'n përzon, fin-a a tant che 'l débit a sarìa stàit saldà. 18:31 Ora, j'àutri sò colega 'd servissi, quand ch'a l'han vëddù lòn ch'a l'era rivà, a l'han rinchërsuje e a son andàit a conté al padron tuta la facenda. 18:32 Antlora sò padron a l'ha fa-lo vnì e a l'ha dije: 'Servitor gram ch'it ses, i l'avìa date la gràssia 'd condonete tut ësto débit përché 't l'avìes suplicame. 18:33 É-lo ch’a l’era nen ëdcò tò dover d’avèj pietà 'd tò colega 'd servissi, coma mi i l'avìo avù pietà 'd ti?' 18:34 E sò padron an còlera a l'ha dalo ant le man dle guardie dla përzon për esse suplissià fin-a a tant da paghé tut lòn ch'a-j devìa. 18:35 A l'é parèj ch'av farà mè Pare ch'a l'é 'n Cél, se përdone nen ëd bon cheur ognidun a sò frel tute soe mancanse.

Nòte

1O "am arsèiv".

2O "as peudo nen evitésse".

3o "a perìssa".

4Avèj pi gnente da fé con lor.

Comments