China, Tibet, Nepal

deel 2                                                                                                                                         sept/okt 2007


Pingyao, Xi'an en Xiahe dag 7 t/m 12                                                                          Terug naar de hoofdpagina

Terug naar deel 1: Peking

Verder naar deel 3: Huangzhong (Ta'er Si) en Lhasa

Dag 7

Ik slaap niet zo goed, wordt steeds wakker van allerlei geluiden of als de trein stopt. En voor 7 uur ben ik alweer op.

 

Om ongeveer kwart voor acht zijn we in Pingyao. We worden met elektrische golfkarretjes opgehaald, want het historische deel van de stad is verboden voor auto's.

Bij het hotel ontbijten we eerst en even later vertrekken we alweer voor een excursie, en ik ga deze keer ook maar eens mee.

 

We bezoeken eerst het huis van de familie Wang, een uur rijden vanaf Pingyao.

Het is eigenlijk meer een stad: veel huizen met een grote muur eromheen. Binnen de muren is het een doolhof van kamers, binnenplaatsen gangetjes en trapjes. Alles is nog in oude staat, met veel houtsnijwerk, en versierselen in Chinese stijl. Op dit moment kijken we de film “Rise the red lantern” bij het hotel. Deze film is in het huis opgenomen dat we vanmorgen hebben bezichtigd.

 

Daarna hebben we een klooster bezocht. Daar was ik 5 jaar geleden ook geweest. Een erg mooi oud klooster, met veel tempels en heel veel beelden met boeddhistische beelden. We hangen hier een uurtje rond en dan terug naar Pingyao.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ik heb het gevoel dat Pingyao is veranderd, of misschien ben ik veranderd. Het is nog steeds een mooi stadje, maar te toeristisch. Winkeltje na winkeltje in de belangrijkste straten en alleen toeristen op straat. Ik ben er na een half uurtje wel uitgekeken. Voor het avond eten ga ik weg van het centrum en de mooie, met rode lantaarns verlichtte straten. In een wat stiller straatje vind ik een restaurantje met plastic tafeltjes, gammele stoeltjes, TL verlichting, witte tegels op de vloer en niet echt schoon. Zo hoort een chinees restaurant te zijn. Hier zitten geen toeristen, alleen de lokale bevolking eet hier. Hier eet ik lekker Pingyao noodles: "buisjes" van pasta van 3 cm in diameter met een rood sausje. De noodels staan netjes rechtop naast elkaar in een bamboe stoom mandje. Het sausje lijkt op sambal dus heel voorzichtig even proeven, maar het is een tomaat/knoflook sausje. Daarbij eet ik rundvlees in bier gesudderd met paksoi. De mevrouw die bediend is erg vriendelijk en vertelt hoe de noodles gegeten moeten worden. Haar man zorgt dat mijn theeglas steeds gevuld blijft.

Weer erg leuk.

 

En nu, terug in het hotel, kijken we dus een film, maar ik ga zo naar bed.

 

Mijn hotel kamer is erg klein. Naast het bed is nauwelijk meer ruimte om langs te lopen. Het bed staat dus ook voor een deel voor de deuropening. Aan de achterkant van het bed hangt de wastafel, voor een deel boven het bed, ca 30 cm achter de wastafel is de wc, En tussen de wastafel en de WC hangt de douche. Maar ik kan slapen en douchen dus ruim voldoende.

 

Dag 8

Vandaag is het alweer zondag, de eerste week van de reis is alweer voorbij! Dat ging snel .

Na het ontbijt de tas weer ingepakt, vanavond om half zeven vertrekken we weer naar het station voor de trein naar Xi'an.

 

Pingyao is een mooi stadje, Nog helemaal in oud Chinese stijl, het staat dan ook op de wereld erfgoed lijst van Unesco. Veel oude huisjes met typische Chinese daken en dak versieringen, veel van die rode lantaarns aan de straat kant. En een toren midden in de stad in Chinese stijl.

 

Vandaag een rustig dagje. Eerst naar de Chenghuang tempel geweest. weer een mooie tempel. Er is hier momenteel een grote fototentoonstelling en bij iedere bezienswaardigheid zijn veel foto's te zien. Er lopen ook veel professionele fotografen rond. Er zijn erg mooie foto's bij. Er blijkt weer hoe divers China is, van tropische stranden tot ijzige sneeuwvlaktes.

Dan bezoek ik de Confusius tempel waar ook vooral de foto's erg mooi zijn. Ik maak een wandeling over de oude stadsmuur een kwart van de vierkante muur om de stad, dat is ongeveer 2 km vind ik genoeg. Maar het blijkt dat daar de uitgang afgesloten is, dus ik kan er niet meer af.

Dan maar weer terug lopen naar het begin punt. Vanaf de muur is er mooi uitzicht over de stad, niet alleen over het toeristische gedeelte, maar ook over het deel waar de normale mensen wonen. Van bovenaf kan ik wat plaatjes schieten van het gewone leven hier.

 

Even lunchen bij een klein restaurantje net buiten het toeristen gebied. Het is een beetje een verassing wat ik bestel want de gerechten staan wel in het engels en chinees op de kaart, alleen soms staat de vertaling erboven en soms eronder. Het meisje dat bediend kan helemaal geen engels lezen dus we komen er niet helemaal uit. Maar het smaakt goed.

 

Verderop bekijk ik nog een deel van de fototentoonstelling. Er zijn inzendingen van over de hele wereld, ook een Nederlander doet mee. Er zijn echt duizenden foto's te zien.

 

Ik zit nog een tijdje aan de straat kant, mensen bekijken. En dan terug naar het hotel. Om half 7 vertrekken we richting het station.

Na even wachten in de wachtkamer mogen we tegen 8 uur het perron op en al snel komt de trein we hebben 3 minuten om in te stappen. We moeten naar wagon nr. 5, maar helaas blijven van deze wagon de deuren dicht. Dus moeten we via nr. 6 waar al een heel lange rij staat te wachten. Het duurt dus langer dan 3 minuten voor we allemaal binnen zijn met rugzakken enzo. Maar de trein wacht wel even.

In de trein is het ook een chaos om op de plek te komen. Mensen met veel bagage komen van beide kanten en passeren is bijna niet mogelijk. Bovendien blijken onze coupés bezet te zijn door mensen met een hard seat kaartje die een lekker plekje hebben gezocht. Die moeten we dus eerst wegwerken, dan de grote rugzakken op de rekken en na een kwartiertje zijn we dan toch geïnstalleerd.

We hebben weer 2 vrije bedden per coupe waar Koning aap voor betaald, lekker ruim dus.

Ik raak al snel aan de praat met de mensen in de coupe naast de onze. Een man vrouw en zoon en dochter zijn ook naar Pingyao geweest, voor de fototentoonstelling. Een vriend heeft een prijs ontvangen voor zijn foto's en ze waren bij de uitreiking. Waarschijnlijk een heel goede fotograaf want hij heeft ook een prijs gewonnen bij de World Press Photo.

 

De dochter vertaalt steeds want ze spreekt heel goed Engels. Ze heeft een jaar in België gestudeerd, en kent zelfs een heel klein beetje Frans en ze kan tellen in het Nederlands.

 

Ze wonen in Xi'an en gaan nu met de trein dus weer naar huis. De zoon werkt in een hotel, maar niet het hotel waar wij in zitten. Het meisje verteld dat ze ook wel in Nederland is geweest, in Amsterdam en in de keukenhof. Als ik zeg dat ik nog nooit in de keukenhof ben geweest moeten ze wel lachen. We kletsen nog wat en dan plotseling om 22.00 uur gaan de lichten uit. Nog snel even tandenpoetsen, en ik zoek mijn bedje op.

 

Dag 9

De volgende ochtend om 6 uur gaat de muziek weer aan en de gordijnen open. Teken dat we moeten opstaan. Om kwart voor acht komen we netjes op tijd aan in Xi'an. Vanaf het station is het een half uurtje naar het hotel. Een erg luxe hotel dit keer. Het piepkleine kamertje dat ik in Pingyao had past hier zeker 10 keer in. Een kamer met een zithoek met fauteuils, 2 grote bedden, een eethoek, tafel met 4 stoelen een bureau en een grote badkamer met ligbad.

En natuurlijk een mooi elektronisch bedieningspaneel bij het bed om van daaruit alle lichten en radio en tv te bedienen.

 

Na even douchen de stad in, Eerst naar het moslim kwartier waar de leuke markt is en het altijd gezellig is. Ik lunch hier, weer erg lekker een soort stoof potje met rundvlees. Het heet: stone beef stew. En er liggen ook stenen onderin de pan. Wat de functie daarvan is weet ik niet?

 

 

 

 

 

Dan naar de moskee. De moskee ziet er uit als een Chinese tempel, dus niet zoals in Nederland of als in islamitische landen. De moskee is er al 1250 jaar erg oud dus.

 

 

 

Dan bezoek ik de drum- en bell-tower. Twee oude torens die vroeger werden gebruikt voor de tijdaanduiding en om bv te waarschuwen voor gevaar. De oude torens staan in een super moderne omgeving van brede wegen grote winkelcentra en kantoorgebouwen met ook vele Mac donalds, Starbucks, KFC's en Pizzahutten.

 

Vanaf de torens heb je een beetje uitzicht over de stad maar het is niet echt helder. Het is trouwens wel lekker warm weer hoor, ruim boven de 20 graden.

 

Dan op zoek naar een internet plaats die ik vind in een zijstraatje, boven een disco. Er staan hier echt honderden computers met bij ieder PC een grote leren fauteuil of tweezits bank. Typt niet echt gemakkelijk en is zeker geen goede houding maar wel grappig.

 

Morgen avond vertrekken we weer, naar Lanzhou en meteen verder naar Xiahe.

Ik heb trouwens in Pingyao weer een begrafenis stoet langs zien komen net als de vorige keer dat ik daar was. Toen hebben we die gevolgd en de begrafenis meegemaakt. Nu loop ik er maar niet weer achteraan. 

 

 

Die avond zoek ik een restaurant dat genoemd wordt in de lonely planet. Hier wordt een traditioneel plaatselijk gerecht geserveerd.

Het is een soep met broodkruimels en schapenvlees.

Ik vind het restaurant en zoek een tafeltje bij het raam.

De bediening in het restaurant is niet erg goed dus het duurt lang voor ik kan bestellen. Maar het lukt toch. Ik krijg een grote kom en twee harde platte broodjes en de serveerster gebaard dat ik iets moet doen en weg is ze weer. Gelukkig komt er een aardige meneer van een tafeltje naast d mijne me uitleggen wat ik moet doen het brood in kleine stukjes scheuren en in de kom doen. Als ik daarmee klaar ben komt men de kom weer halen en later krijg ik die dan terug gevuld met soep, met schapenvlees, noodles, en wat groente. Ik krijg er nog een schaaltje bij met ca 10 rauwe knoflook teentjes en wat koriander. Ik heb ondertussen al gekeken hoe de chinezen dit eten. Dus ik proef eerst en doe er dan een flinke schep sambal bij, de helft van de knoflook en wat koriander. Het smaakt heel goed. Omdat de soep door het brood wordt opgenomen kun je dus zo soep eten met stokjes!

 

( ik zie op het nieuws dat de monniken in Myanmar , Birma, nog steeds aan het protesteren zijn; ik hoop dat het een verandering brengt in dat land. Maar op een vredige manier. De mensen zijn daar zo lief en worden al zo lang onderdrukt)

 

Xi’an is weer een enorm grote stad met  vele miljoenen inwoners. De winkelcentra hier zijn groter en moderner dan ik in Nederland ooit heb gezien.

 

Dag 10

Dinsdag vroeg op en op zoek naar een ontbijt. In een straatje bij het hotel staat een fietskar waar een man en vrouw aan het bakken zijn. Het zijn baksels van deeg met groenten erin. Ik koop er twee, 1 yuan per stuk, en ze zijn erg lekker. Ook erg heet trouwens, ik kan ze nauwelijks vasthouden. Ik loop lekker door de stad en zie bij een GSM winkel het hele personeel buiten staan ochtend gymnastiek met begeleidende mars muziek. Bij een heel groot waren huis staat het hele personeel (meer dan honderd) netjes in rijen van 2 te wachten tot de deuren opengaan, en het gehele personeel van een restaurant wordt door de manager aangesproken terwijl ze netjes in rijen staan opgesteld op de stoep.

 

Dan even naar de bank om geld te wisselen. Een lange procedure met veel formulieren invullen en controleren. Mijn naam wordt op de formulieren ingevuld en overgeschreven uit mijn paspoort. Ik heet nu Mr. Hendrik

Maar ik krijg mijn geld, al heeft de hele procedure wel een kwartiertje geduurd. Het wordt tijd dat hier een filiaal van het grenswissel kantoor wordt geopend!

 

Daarna even terug naar het hotel, de was ophalen, en tas inpakken.

Als dat klaar is neem ik de bus naar de grote ganzen pagode. De conductrice in de bus is erg aardig en geeft een seintje als ik er uit moet. Ik had natuurlijk de pagode zelf ook al gezien vanuit de bus, maar toch heel vriendelijk.

 

Rond de pagode is een heel mooi nieuw park aangelegd dat er twee jaar geleden nog niet was volgens twee reisgenoten die ik daar tegenkom.

Ik beklim de grote pagode, 7 verdiepingen, geen lift.

Wel een mooi uitzicht over de stad, maar het is nog niet erg helder. Dus ik kan niet zo ver kijken. Ik kijk nog wat rond op het terrein dat heel groot is en ga dan maar weer verder. Bij de bushalte rijdt net bus 610 weg die ik eigenlijk moet hebben om naar de kleine ganzen pagode te gaan. Maar 5 minuten later is er al weer een.

 

Ik ga nog niet naar de pagode maar ga eerst een hapje eten, het is al weer bijna 3 uur. 

 

Ik eet in een "Mao" restaurant waar een groot beeld van Mao midden in het restaurant staat. De menu kaart is met plaatjes en ze hebben hier rare dingen: soep met zeepaardjes (echte!) erin, of een hele gekookte schilpad in z'n schild geserveerd.

En natuurlijk gerookte varkens ingewanden, kippenpoten, en dan echt de pootjes met tenen, en veel meer van dat soort dingen. Ik vind nog een gerechtje met varkensvlees en groenten. Het is erg scherp maar smaakt wel OK.

 

En daarna naar de kleine ganzen pagode, die wel bijna net zo hoog is als de grote van vanmorgen. Hier is van alles aan de hand: overal orkesten en dansgroepen die aan het repeteren zijn. Want vanavond is er hier feest. Het is het mid-herfst feest, vandaag. Dat betekend dat veel mensen vanavond naar de maan kijken (volle maan) en aan geliefden denken die ver weg zijn en op hetzelfde moment naar de zelfde maan zullen kijken. Er wordt mooncake bij gegeten en er is feest. Ik merk dat ook in de stad. Mijn favoriete internet café is al om 18.00 uur gesloten.

Maar ik beklim ook deze pagode. Het begint met een normale trap en een verdieping van ca 3 meter hoog. Hoe hoger ik kom hoe lager de verdiepingen zijn en hoe smaller en kleiner de trapjes zijn. Op de laatste verdieping moet ik op mijn knieën de trap op om mijn hoofd niet te stoten. Maar dat sta ik buiten op de top. Weer een mooi uitzicht al is het nog niet helder in de lucht.

 

Ik loop terug richting het centrum en kom bij de muur die de binnenstad omringt, bij de zuidpoort. Daar kun je normaal gesproken de muur op, maar nu mag ik er niet op vanwege de voorbereidingen voor het feest van vanavond dat blijkbaar ook op de muur zal plaatsvinden.

 

Ik loop nog wat rond daar in de buurt, er zijn veel "antiek" winkeltjes. Ik koop nog wat souvenirs bij een moeder en dochter met wie ik nog veel lol heb.

Dan terug richting hotel, waar ik eerst nog even een internet cafe zoek. Ik kom de reisbegeleider tegen en die weet er nog een iets verderop. Daarna naar het hotel, want het is bijna acht uur. De kamer die we daar nog voor de hele groep hadden is bijna leeg, alleen mijn tas staat er nog. Ik besluit nog maar snel even te douchen zodat ik fris de trein in kan.

Om 21.00 uur met een busje naar het station. En om half elf zitten we in de trein, deze keer echt in de softsleeper, dus een afgesloten coupe met 4 bedden voor 4 mensen. Dus geen contact met chinezen behalve wat verkopers.

Dus snel slapen.

 

Dag 11

De volgende ochtend, woensdag, worden we om 6 uur gewekt door de conductrice die weer de kaartjes wil ruilen. Als je hier in de trein stapt, wordt je papieren kaartje omgewisseld voor een plastic kaartje van credit kaart formaat. Ongeveer een half uur voordat je moet uitstappen, komt de conductrice het weer terugwisselen zodat je weet wanneer je er uit moet.

 

Op het station van Lanzhou waar we nu zijn, staat al een busje klaar en we rijden meteen door naar Xiahe. Omdat we al om half zeven wegrijden is er nog geen restaurant open voor ontbijt.

Het is een lange tocht met de bus, en onderweg stijgen we behoorlijk. Het landschap wordt bergachtiger, maar het regent en mist. Bij een klein veemarktje stoppen we even om wat te kijken maar vanwege de kou toch snel weer de bus in. Mijn fleece ligt onderin de bus en daar kan ik nu niet bij, dus ik loop nog in een T-shirtje.

Bij een tankstation kopen we wat crackers en wat te drinken. Om ongeveer 12.00 uur zijn we in Xiahe, veel vroeger dan volgens schema. Hier zitten we op een hoogte van 2920 meter, en dat merk je bij traplopen goed.

Na even lunchen even in het stadje rondgelopen (een heel klein stadje, eigenlijk een lange straat) Hier staan ook al veel nieuwe bank- en kantoor gebouwen en GSM winkels. De bevolking was hier van oorsprong Tibetaans maar ondertussen wonen er al ongeveer evenveel Han Chinezen. En daarnaast nog wat moslims.

Dit is dus onze eerste kennismaking met de Tibetaanse cultuur. 

En vanmiddag hebben we het klooster bezocht zodat we ook het Tibetaanse boeddhisme hebben leren kennen. Een groot klooster waar ca 1100 monniken verblijven. Veel gebouwen, tempels, stoepa's en natuurlijk boeddha beelden. De sfeer is meteen heel anders dan bij de Chinese tempels, meer religieus en minder zakelijk.

Ondertussen schijnt de zon weer en is het weer warm. Maar zodra de zon even verdwijnt, is het meteen weer koud. Dus ik houd mijn fleece bij de hand. Het hotel hier is goed, mindere kwaliteit dan het vorige hotel natuurlijk maar er een goed bed en een nette maar kleine badkamer.

En het personeel hier is erg aardig. Op straat zie je veel Tibetaanse mensen lopen. Vaak met mooie rode wangen, en de vrouwen vaak met een hoedje op. Doet me erg denken aan de peruaanse vrouwen, en die zijn waarschijnlijk ook nog familie van elkaar (van ca 20.000 jaar geleden toen Aziatische volken via noord Amerika zuid Amerika binnentrokken).

 

We blijven twee nachten hier in het hotel dus morgen ga ik het klooster nog eens beter bekijken.

 

Dag 12 

Het is weer bewolkt weer en het is koud, dus een trui en fleece zijn wel nodig.

Ik begin de dag met een ontbijt bij Tse-Wongs. Hier heb ik gisteren ook gegeten. Het is een klein restaurantje met 5 tafels. In het midden staat een kolenkachel waarop de waterketel voor de thee staat. Hier is het binnen lekker warm. In de meeste hotels/restaurants hier is vrijwel geen verwarming.

 

Dan ga ik de pelgrims tocht om het klooster lopen (de kora). De wandeling duurt bijna 2 uur, maar ik stop ook regelmatig om iets te bekijken en foto's te maken. Er zijn op deze kora 1163 gebedsmolens die de pelgrims laten draaien zodat de gebeden die erop staan naar de hemel stijgen.

Die gebedsrollen staan meestal op een rij van enkele tientallen bij elkaar onder een afdakje. Maar er zijn ook her en der kleine gebouwtjes waarbinnen enkele kleine en een hele grote staan (ca een meter hoog).

Er zijn veel pelgrims, Tibetaanse boeddhisten, die de kora lopen. Veel vrouwtjes in de traditionele kleding, maar ook modern geklede mensen. Het valt op dat zelfs de armoedig geklede mensen wel een mobiele telefoon hebben. Veel monniken staan trouwens ook te bellen. Veel pelgrims lopen de ronde meerdere malen, en naast het draaien aan de gebedsmolens bidden ze ook nog in de tempels, sommigen gaan daarbij helemaal languit op de grond liggen, staan weer op en knielen weer neer en gaan weer languit liggen. Dat herhalen ze ook vele malen. In een gebouw is een aantal beelden gemaakt van Yak boter tentoongesteld, een soort wassenbeelden museum dus.

De pelgrims hebben ook vaak yakboter bij zich dat ze gebruiken om de yak-boter-branders te vullen, de branders staan bij de (boeddha) beelden en ieder beeld krijgt wat, sommige een flinke schep anderen een paar druppels.

De wandeling gaat helemaal rond het klooster, en zo is goed te zien hoe groot het is, en er zijn onderweg ook nog wat gebouwtjes te bezichtigen.

Het is een mooie tocht, (de buiten temperatuur is 8 graden). De bergroeing op de bergen rondom het stadje laat al mooie herfstkleuren zien.

 

Dan even terug naar het hotel om wat op te warmen. Die middag gaan we met onze bus een klein dorpje op de grasvlaktes bezoeken. Het is een mooie tocht, we zien nu wat meer natuur na vooral de steden aan het begin van de reis. Onderweg eten we een broodje en wat fruit, we hebben een lunchpakket meegekregen van het hotel, op een heuvel met veel gebedsvlaggen.

We rijden verder over de grasvlaktes op een hoogte van 2900-3300 meter. Hier groeien geen bomen of struiken, alleen hoog gras met wat bloempjes ertussen die een volgens sommigen van de groep erg interessant zijn.

In de verte zijn wat bergen te zien. Maar het is nog erg bewolkt en de laaghangende wolken bedekken de meeste bergtoppen, al lijkt in de verte de bewolking wat te breken.

 

Later rijden we door een meer bergachtig gebied waar we met haarspeld bochten stijgen en dalen. We bezoeken onderweg eerst nog een klooster, waarbij we nog wat uitleg krijgen over het boeddhisme, wat best ingewikkeld is.

Dit is een vrij nieuw klooster en een van de tempels staat nog in de steigers. We mogen hier wel in de tempels fotograferen! dat mocht in de tempels die we tot nu toe hebben gezien niet.

Het dorpje dat we daarna bezoeken is heel klein en er staat een hoge muur, gemaakt van modder-klei stenen omheen. Doet een beetje denken aan de bouwmethode in Mali.

De muur heeft de vorm van een swastika ( hakenkruis). Dit teken wordt hier al eeuwen lang gebruikt en staat voor geluk. We beklimmen de muur en kunnen het dorpje overzien. Het waait erg hard en het voelt daarom ook erg koud aan hierboven op de muur. De muur is in een slechte staat en is op sommige plaatsen ingestort. Buiten de muur zijn een aantal vrouwen de was aan het doen.

De huisjes in het dorp zijn klein en hebben allemaal een ommuurd erf. We bezoeken het schooltje dat er nog vrij nieuw uitziet. De kinderen zijn aan het spelen en komen snel naar ons toe. Er komen hier vaker toeristen kijken en dat zijn ze dus wel gewend. Als de bel gaat rennen de kinderen meteen hun laslokalen in en gaan netjes achter hun tafeltjes zitten. Ze nodigen ons uit om ook binnen te komen. En ze verwachten ook een les van ons. Dus enkele mensen geven wat engelse les of leren ze een liedje. De kinderen doen goed en serieus mee. Daarna voeren ze een dansje voor ons op, natuurlijk met veel gegiechel.

Leraren hebben we in de klaslokalen niet gezien.

We mogen nog een huisje binnen waar we het traditionele voedsel krijgen, Tsampa. Dat mogen we zelf maken, zoals hier gebruikelijk is. Eerst handen wassen in een mooie geëmailleerde schaal. Dan krijgen we een kommetje met Yak thee. Hierin komt een klontje yakboter, en veel suiker. Dan nog een paar flinke scheppen geroosterd gerstemeel. Dit moet met de hand worden gekneed tot een stevige bal. Die kun je dan eten met wat brood erbij en natuurlijk een kopje thee met yakmelk.

Het is niet echt lekker, maar wel goed te eten. De mensen hier eten dat vrijwel dagelijks. De mensen zijn erg gastvrij en vriendelijk. We hebben bij de ingang van het dorp wel entree moeten betalen, en daar zullen ze ook wat van krijgen.

Dan loop ik nog wat door het dorpje. Op de erfjes ligt veel stro van de gerst oogst, en er wordt nog wat groeten verbouwd. Veel mensen hebben een woest uitziende hond die steeds aan een dikke ketting ligt.

We ontmoeten elkaar weer in een klein restaurantje om wat op te warmen. De kachel, die gestookt wordt met geitenkeutels, brandt.

 

We reizen de zelfde weg terug, en komen rond 18.00 uur weer aan in Xiahe.

Na het eten, wat weer erg lekker was, (reizen in china is ook altijd een culinaire reis!) even douchen want er is vanavond lekker warm water, vanmorgen en gisteren was er hier geen warm water. Dan inpakken want de volgende morgen vroeg op.