Het zuiden van Afrika            deel 3

Namibië

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
We zijn de grens overgegaan naar Namibië en hebben overnacht in Ngepi. Op een 
camping echt in de middle of nowhere. Maar we konden hier wel weer even douchen, 
en we hebben er goed gegeten. De camping werd gerund door een Iers echtpaar, en de 
volgende morgen kregen we een Engels ontbijt met worstjes, eieren etc.
We hebben op deze camping ook even de was kunnen doen, en dat was ondertussen 
wel nodig. Op de hele camping hingen de waslijnen vol met onze kledingstukken.
 
Maandag zijn we doorgereisd naar Etosha park. Dit is een enorm groot wildpark 
(groter dan nederland). We rijden hier met onze eigen truck doorheen. 
In het park zijn 3 campings waar een groot hek omheenstaat om de wilde dieren 
tegen te houden.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
We hebben weer erg veel dieren gezien, vooral veel bokkies, antilopen, en gemsbokken. 
Maar ook veel zebra's en giraffen.
Rond 4 uur kwamen we aan op de meest oost gelegen camping in het park.
's Avonds zijn we in het restaurant gaan eten, erg goed, eigenlijk voor de 
beter betalende tourist. Dus met onze camping en zelf kook ervaring voelden we 
ons hier toch niet helemaal thuis.

Volgende ochtend weer vroeg weggegaan, richting de meest westelijke camping in 
het park.
Weer veel wild gezien, o a grote kuddes zebra's en gnoe's. Op de camping 
aangekomen hebben we gebarbecued. Op de camping zelf waren geen wilde dieren, 

alleen wat grondeekhoorntjes, en 's nachts kwamen jakhalzen de afval bakken 
plunderen, maar daar hadden wij geen last van gehad.
De volgende morgen hebben we weer met de truck rondgereden op zoek naar wild, en 
we hadden erg veel geluk, want we hebben naast heel veel andere dieren een luipaard 
gezien!
's Middags hadden we vrij.
Bij de campings in het park is een 
waterplaats aanwezig, en omdat het 
nog erg droog is komen hier steeds veel 
dieren drinken. 
Vanachter een hek kun je dit goed 
bekijken, en 's avonds is de drinkplaats
verlicht. We zijn hier dus vaak gaan 
kijken,en hebben ook de zeldzame zwarte 
neushoorn hier gezien.

 

 

 

 

Donderdag hebben we het park verlaten, en zijn vertrokken naar Twijfelfontijn.

 








 
 
 
 
 
 
 
 
 
  
Onderweg hebben we het versteende woud nog bekeken (3 versteende liggende 
boomstammen) en in twijfelfontijn hebben we de prehistorische rotstekeningen bekeken, en de grote 
rots die volgens de gids de vorm van het afrikaanse continent heeft.
 
Omdat we weer om 6 uur waren vertrokken kwamen we vroeg aan in Twijfelfontijn 
en hebben we besloten nog even door te rijden zodat we de volgende dag wat 
eerder in Swakopmund zouden aankomen. 
Hierdoor konden we niet op de camping overnachten en hebben we in de buurt van 
Brandberg in het wild overnacht. We hebben een een vlak stuk grond opgezocht, 
een stuk bij de grote weg vandaan, en daar de tentjes opgezet.
Met een paar mensen wat hout gesprokkeld en het vuur aangestoken.
Het was daar 's avonds erg gezellig, barbecue boven een houtvuurtje, en omdat 
alle frisdrank op was moesten we wel bier drinken.

 
 
 De volgende middag zijn we dus in Swakopmund aangekomen na een stop bij de zeeleeuwen-
colonie bij cape cross (kaap kruis). 

 
Hier is een grote kolonie zeeleeuwen die hier overal op het strand en de rotsen liggen. 
We lopen er tussendoor en horen van alle kanten de zeehonden geluiden , en vooral: we ruiken 
ze ook goed.

Hier in Swakopmund slapen we in huisjes, op een toeristen kamp. 
We blijven hier twee nachten. Gelukkig hoeden we een keer niet de tent op te zetten 
vandaag.
Morgen gaan we sand boarden en daarna op quads door de zandduinen scheuren, 
maar daarover volgende keer meer.
Hier in Namibië spreken ze in sommige plaatsen, zoals hier in swakop duits. Op 
andere plaatsen spreken ze ook no afrikaners. De rondleiding in het versteende 
woud hebben we in het afrikaners gehad. Een leuk taaltje, en we konden de gids 
vrijwel steeds goed verstaan.

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
We zijn zaterdag dus gaan sandboarden, op een stukje hardboard van ca 70 bij 
120 cm op je buik van een zandduin af, en die duinen zijn hoger dan in 
nederland.
We begonnen met een kleine helling, maar de duinen werden steeds hoger en 
steiler. Op de laatste helling, voor gevorderden hebben we een snelheid 
bereikt van ca 80 km/uur!
Nadeel was wel dat we steeds weer omhoog moesten lopen, en dat viel niet mee 
in het mulle zand en in de brandende zon.
's middags zijn we met quads door de duinen gaan scheuren. Dit is zo'n 
vierwielig motortje met 6 versnellingen speciaal gemaakt om door moelijk 
terrein te gaan.
Je kon daar behoorlijk hoge snelheden mee halen. Er gingen 4 gidsen mee, 1 
voor de snelle route, en steeds een voor de langzamere, zodat we in 4 groepjes 
kwamen te rijden.
Ik was in de snelste groep en dat ging erg goed, af en toe met 4 wielen van de 
grond over een duintop vliegen!

We zijn 3 uur aan het rijden geweest, en bijna iedereen vond dat nog veel te 
kort.
 
We zaten daar dus in bungalows en konden lekker in een echt bed slapen.
In swakopmund is de duitse invloed nog goed te merken, je kunt hier broodjes 
fleischsalat en schwartzwalder kirsch torte eten.
Zondag ochtend zijn we vertrokken, naar sossusvlei. Hier aangekomen de tenten 
weer opgezet.
Sossusvlei is een vallei waar het ca 1 maal in de 15 jaar regent. Het 
regenwater blijft dan lang tussen de zandduinen staan, waardoor er wat 
begroeiing is. Maar meestal is het erg droog, echt een woestijngebied. 
Maandagochtend hebben we de zonsopgang bekeken vanaf duin 45, dus vroeg op, 5 uur, 
daarna de duin opklimmen (ca 45 min) en wachten op de zon. 
  
 
De zon kwam langzaam omhoog aan de horizon, 
waarbij de kleuren van de zandduinen steeds leken 
te veranderen. We hebben dus veel foto's gemaakt. 
Daarna de afdaling door het mulle zand.
Daar stond de reisleidster bij de truck klaar met 
ontbijt.
We hebben trouwens een nieuwe chauffeur. 
De vorige chauffeur Herman moest op een geheime 
missie voor de VN. Niels is de nieuwe chauffeur.
 
Na het ontbijt zijn we met een 
gids (boesman, dat was echt 
zijn naam!) de vallei verder 
ingegaan, en hij heeft veel 
verteld over hoe de 
bosjesmannen daar vroeger 
leefden (in het afrikaans). 
Hoe ze water begraven in 
struisvogeleierdoppen voor echt
droge tijden, en hoe ze jagen 
op gemsbokken.
De fantastische kleuren van de 
zoutduinen, het wit van zout in
een opgedroogd riviertje, en de 
droge resten van 
boomstammen geven een heel 
speciaal 
uitzicht.
Voordat het echt warm werd zijn we weer naar de camping gegaan. 
 
's middags heeben we nog even bij Sesriem gekeken. 
Dit is een kleine canyon, een scheur 
in de grond van ca 30 meter diep, uitgesleten door 
het water. De canyon was nu droog, zodat we 
beneden konden gaan kijken.
 
De naam  sesriem stamt uit het nederlands. De riem 
is een oude lengtemaat, en deze canyon was 6 
riem diep.
 

De volgende dag, dinsdag alweer, zijn we verder gereden naar fishriver canyon, deze is

veel; groter, ca 550 meter 
diep.
We hebben hier de 
zonsondergang bekeken, en de
volgende dag hebben we een 
wandeling langs de rand van 
de canyon gemaakt. 
We mochten niet meer in de 
canyon, want er zijn hier 
onlangs 6 mensen 
verongelukt, 
het pad zag er ook wel 
gevaarlijk uit.
 
 
Woensdag verder gereden naar de andere kant van deze canyon, naar ai-ais.
Hier heb ik een rustige middag op de camping gehad.