Het Zuiden van Afrika          deel 1 

Sept-okt 2001 


Zimbabwe 

Na een aantal reizen naar Zuid- en Midden-Amerika en Azië werd het wel eens tijd 
om iets meer van Afrika te gaan zien.
Ik heb gekozen voor een reis naar Zimbabwe, Botswana, Namibië en Zuid-Afrika. 
En ik reis weer met de reisorganisatie Summum.

De reisroute staat op het 
kaartje:
 
We vliegen van Schiphol 
eerst naar Londen, en na een
paar uur vliegen we door 
naar Johannesburg. 
Daarna nog een vlucht naar 
Harare.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Bij de Victoria watervallen heb ik de eerste gelegenheid een eerste bericht uit 
Zimbabwe te sturen:
We zijn net aangekomen bij de victoria watervallen die we over een uurtje gaan 
bekijken.
Maar eerst een korte inhoud van het voorafgaande:
 
Dag 1:
Reisdag, de vliegtuigen waren op tijd! In Londen was er genoeg tijd om de rest van
de groep te leren kennen. De meesten zijn vrij jong en voor de meesten is het de 
eerste of tweede verre reis.Ik ben de een van de 'meest ervaren' reizigers. 
Het lijkt wel een gezellige club te zijn.
 
Dag 2:
Na een vermoeiende vlucht 
aangekomen in Harare, waar 
we werden opgewacht door de 
reisleidster voor de komende 
weken. 
We zijn niet in de stad 
Harare geweest, want daar is 
niet veel te zien en het is 
er ivm overvallen ook te 
gevaarlijk.
Onze lodge lag ca 15 km 
buiten Harare, en het is een
mooie plek.
We zijn verdeeld over 
vierpersoon bungalows. 
Niet echt luxe, maar er was 
een bed en een douche met 
warm water!

We werden meteen op een 
uitgebreide lunch 
getrakteerd, 
salade brood kip etc.
's Middags zijn we nog even 
naar een klein wildpark in 
de buurt geweest waar we 
alvast zebra's giraffe's en 
verschillende 
antilopen hebben gezien.
 
's Avonds was er een groot 
feest om geld in te zamelen 
voor de dochter van de 
eigenaar voor een kunstbeen. 
Hier waren ca 400 mensen 
aanwezig, er was genoeg te 
eten (1 varken een half rund
en een schaap aan het spit),
en te drinken.
 
We hebben meteen (illegaal) geld gewisseld (220 zim.dollar voor 1 US dollar) 
terwijl de officiële koers 55 was!
Voor 50 US dollar kreeg ik een pak biljetten van ca 2 cm dik.
's Avonds ben ik vroeg gaan slapen en ik heb niets meer gemerkt van het feest dat
tot ca 3 uur 's nachts is doorgegaan.
 
Dag 3:
De volgende dag (zaterdag) vertrokken naar Bulawayo, in een minibus, waar we 
‘s avonds om ca 5 uur aankwamen. 
Ook hier werd ons afgeraden de stad in te gaan vanwege veiligheid.
We zijn samen gaan eten (in groep over straat, met bewaking) en daarna gaan slapen.
 
Dag 4:
Zondag zijn we de hele dag in een wildpark in de buurt van Bulawayo geweest: 
Matapos National Park.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Al bij de aankomst in het park zagen we een kudde 
olifanten lopen, dus dat was al geweldig.
Tijdens de rit door het park, achter op een open 
truck, vallen de vreemde rotsformaties op. En we zien 
onderweg al allerlei dieren veel antilopen, giraffes,
neushoorns (in de verte) en allerlei soorten vogels.
We bezoeken het graf van Cecil Rhodes, op een mooie 
plek in het park, op een grote rotspartij.
We lunchen bij een meertje, waarin we krokodillen en 
nijlpaarden ontdekken. De lunch is weer goed 
geregeld, 
er zijn broodjes, salade, allerlei beleg etc. 
Het is een fijne picknick.
Tijdens de 
lunch komen er 
wat kleine 
wratten-
zwijntjes 
kijken, die de restjes 
krijgen. 
Boven ons vliegen roofvogels, 
en als je een stukje vlees
in de lucht gooit komen ze 
die kunstig opvangen.
 
Na de lunch maken we een 
wandeling onder leiding van 
onze gidsen. 
Er zijn neushoorns gezien
in de buurt en die gaan we 
zoeken!
Na een tijdje lopen door het 
bos komen we bij een vlakte 
met hoog gras. Daar lopen 
twee zwarte neushoorns. Alle 
fototoestellen (met telelens) 
worden tevoorschijn gehaald, en we maken veel foto’s. Maar volgens de gidsen 
kunnen we nog dichterbij komen, als we stil zijn en rustig lopen. We sluipen dus 
tegen de wind in, richting de neushoorns. 
We komen zo erg dichtbij, en de neushoorns grazen rustig door. 
Er worden dus mooie plaatjes gemaakt van deze dieren. 
Ze krijgen ons wel in de gaten en lopen rustig de andere kant op.
We rijden nog een stuk door het park en zien nog verschillende andere dieren.
Het schijnt dat de vorige groep vrijwel geen dieren had gezien, dus we hebben wel
geluk gehad.
 
Hierna moesten we ons nog haasten om de trein van 7 uur te halen. Er was geen 
tijd meer om te douchen .
We gaan dus met de nachttrein naar Victoria falls. We hadden couchettes dus 
konden we vrij goed slapen. We gaan om de beurt eten in de restauratie wagen. 
De rest bewaakt onze spullen,want er wordt in de trein veel gestolen. 
De coupés kunnen wel op slot, maar zelfs wij kunnen zonder sleutels binnen een 
halve minuut de deur open krijgen.
Met slechts 1 uur vertraging zijn we hier in 
Victoria falls aangekomen (vic falls zoals ze 
hier zeggen). 
Daarna hebben we ontbeten, en de activiteiten 
voor morgen en overmorgen geregeld. Morgen 
gaan we raften (wildwater varen ) op de 
Zambezi Rivier.
Maar nu kunnen we eerst om 12 uur in ons 
hotel terecht om eindelijk te douchen, want 
we zijn allemaal niet meer echt fris.
 
We logeerden daar in een mooie lodge (2 - 4 
pers. kamers met gemeenschappelijk toilet en 
douche). 
Op hetzelfde terrein was ook een camping.
Op de camping zijn we bavianen, 
wrattenzwijnen en een olifant tegengekomen. 
Die dieren lopen daar gewoon in en uit, en 
als je ze met rust laat is het niet 
gevaarlijk. 
's Middags zijn we de watervallen gaan 
bekijken. 
Er is hier een soort kloof in de aardbodem
van ca 100 meter diep. 
Het water van de Zambezi rivier stort hier 
loodrecht naar beneden met een donderend geraas. 
De waterval is heel breed en geweldig om te zien, erg indrukwekkend. We bekijken 
de waterval uitvoerig. De luchtvochtigheid is erg hoog en alles dat je bij je had
werd nat. Er groeien in de omgeving door dit klimaat ook de prachtigste 
 
tropische bomen en planten. 
We genieten een paar uur.

Dinsdag zijn we dus gaan raften (wildwatervaren) op de Zambezi. Om 9 uur vertokken we na een instructie les. Daarna zijn we eerst nog wat oefenen op rustig water. 
Met z’n zessen zaten we in een grote rubberboot, met een ervaren gids/stuurman. 
We hebben allemaal een zwemvest, helm en een peddel.
In de rustige stukken moeten we roeien om vooruit te komen, en in de minder 
rustige gedeeltes moeten we roeien om de rotsen te vermijden en te voorkomen dat 
de boot omslaat.
 
Na een beetje oefenen zijn we de stroomversnellingen ingegaan.
We hebben 18 stroom-
versnellingen gehad, en 
sommige waren errug heftig. 
Na iedere stroom versnelling 
was er weer even rust, en 
konden we de eventueel 
overboord geslagen mensen 
weer oppikken. 
Er zijn dan ook heel wat 
boten omver geslagen, maar 
dat hoort erbij.
Na 6 stroomversnellingen 
waren we al 2 mensen uit 
onze boot kwijt, die waren 
weldoor andere boten 
opgepikt, en hadden we 3 
anderen aan boord die wij 
weer uit het water hadden opgepikt.
Halverwege hebben we geluncht. 
 
Er was weer goed voor ons gezorgd, er was salade, kip, brood, en veel frisdrank. 
En we hadden een uurtje rust.
Ik ben zo'n 4 keer overboord geslagen, maar kon na een stukje zwemmen, steeds 
weer aan boord komen.
Na de 16e stroomversnelling zagen we krokodillen aan de kant van de rivier, waarna
iedereen wat voorzichtiger werd, maar volgens de gidsen hoefden we voor de kroks 
niet bang te zijn.
Iedereen heeft wel wat schrammen en blauwe plekken opgelopen. Maar iedereen vond 
het kicken. De hele groep heeft trouwens meegedaan.
 
's Avonds zijn we samen gaan eten in de town. Het is hier veel veiliger op straat
dan in de andere grote steden in Zimbabwe. Na het eten zijn we naar een cafe 
gegaan waar we de video hebben gezien die was opgenomen tijdens het raften, en 
we kregen allemaal een raft certificaat uitgereikt. 
We kwamen in de stad nog een olifant tegen, die daar rondliep!
 
's Woensdags hebben we verschillende activiteiten gedaan. sommige zijn gaan 
paardrijden, olifantrijden, of een rondvlucht gaan maken boven de watervallen.
Ik ben van de brug over de Zambezi gesprongen aan een elastiek:BUNJI JUMPEN.(ja,
zo wordt dat hier gespeld)
De brug (tussen Zambia en Zimbabwe) is 111 meter hoog, en het is echt spannend om
daar af te springen, maar ik heb het als enige van de groep toch gedaan!
Voor de sprong kreeg ik een heel tuig aan met touwen eraan, als extra veiligheid. 
Maar het bunji-koord werd aan mijn enkels bevestigd. Toen ik klaar was mocht ik 
naar de rand huppen (lopen ging niet meer) en daar stond ik boven een diepe 
afgrond. Er was wel wat voor nodig, maar na het aftellen ben ik gesprongen. 
Na een paar seconden was ik al op het laagste punt, maar het leek veel langer te 
duren! Het is moeilijk te beschrijven hoe het is, maar achteraf is er een 
geweldige kick!

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Er waren 5 andere mensen van de groep 
meegekomen om te kijken, en die gilden net 
zo hard als ik.
Na de sprong werd meteen een filmpje 
gemonteerd dat was opgenomen en ik kreeg ook 
nog foto’s mee, en natuurlijk een 
certificaat!
 
Kijk eens  op www.shearwateradventures.com
om een idee te krijgen van de 
activiteiten in vic falls!
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Die middag hebben we de reisleidster geholpen met de boodschappen, want vanaf nu 
gaan we kamperen, en moeten we ook zelf voor ons eten zorgen.
We zijn om ca 1 uur uit vic falls vertrokken met de truck waarmee we de 
komende 2 weken gaan rondreizen.
Het is een vrachtwagen met een groot aantal opbergvakken voor bagage en 
proviand, een uitklapbare keuken aan de achterkant, en bovenop 20 zitplaatsen. 
We zitten dus erg hoog en overdekt.
In de truck zijn ook de tenten waarin we de komende tijd kamperen.