Learning the magnetic ropes

 

پي بردن به طناب‌هاي مغناطيسي 

 در لبه‌ي خورشيد، در ناحيه‌اي موسوم به شيدسپهر، ميدان‌هاي مغناطيسي و جريان‌هاي الكتريكي در يك خط قرار مي‌گيرند و خود را در ساختارهاي سه‌بعدي عظيم موسوم به «طناب‌هاي شار مغناطيسي» به هم مي‌بافند. اين طناب‌ها به هنگام گره خوردن مچاله و ناپايدار مي‌شوند.
 گاهي يكي از سرهاي طناب- كه قبلاً به سطح خورشيد «بسته شده بود»- باز مي‌شود و با پرتاب گاز داراي بار الكتريكي يا پلاسما، زبانه‌هاي خورشيدي را توليد مي‌كند كه مي‌تواند باعث بروز آشفتگي در هر چيزي از ماهواره‌ها گرفته يا شبكه‌هاي انتقال برق شود. طناب‌هاي شار كه زماني از دور مشاهده مي‌شدند، اكنون در آزمايشگاه توليد شده‌اند و امكان ايجاد رابطه بين داده‌هاي تجربي با تحليل‌هاي نظري قبلي را فراهم آورده‌اند.
 در يك مقاله‌ي اخير در اعضاي آزمايش مقياس‌بندي و اهلش لوس آلاموس، مطالعه‌هاي خود از اين طناب‌هاي شار روي ميز كار را توصيف كرده‌اند. اين بررسي‌هاي ساختار مغناطيسي گره خوردن، دوران و يكپارچه‌ شدن طناب‌هاي شار نشان داده‌اند كه داشتن يك سر آزاد طناب و شاره‌اي كه در طول آن جريان يابد، جريان لازم براي به حركت در آوردن ويژگي‌ موسوم به پايداري گروه و ايجاد  دوران در طناب شار به صورت مارپيچي ناپايدار كاهش مي‌يابد.
 به گفته‌ي تام اينتراتور  Tom Intrator، پژوهشگر اصلي اين طرح «چون مدل‌هاي قبلي ميدان تاج خورشيد مبتني بر مشاهده‌هاي از راه دور بود، اين بررسي به لحاظ مطالعه‌ي نزديك رفتار ديناميكي طناب‌هاي شار اهميت دارد. شناخت اين كه چگونه در يك خط بودن همراه هم ميدان‌هاي مغناطيسي و جريان‌ها در طناب‌هاي شار عمل مي‌كنند، گام مهمي در درك تأثير طناب‌هاي شار در هر چيز از مغناطيس سپهر زمين تا فوران‌هاي بسيار دور و عظيم اختر فيزيكي است».
 در اين آزمايش از يك تفنگ كوچك پلاسما در خلأ براي توليد طناب‌هاي شار ناپايدار به صورت رشته‌هاي جريان پلاسما، مانند سيم‌هاي انعطاف‌پذير متشكل از پلاسما، استفاده مي‌شود؛ سپس از اين «طناب‌ها» عكس گرفته مي‌شود و با پيچ خوردن مارپيچي آن‌ها به دور يك محور مركزي موهومي با اندازه‌گيري‌هاي كاوندي بررسي مي‌شوند. اين ترتيب آزمايش امكانات نسبتاً ساده‌اي را براي مشخص كردن روشمند تحول اين ساختارهاي طنابي كوتاه عمر را فراهم مي‌سازد.

ترجمه : منیژه رهبر

مرجع