Veauce

Veauce

Algemene informatie:

Veauce ligt op 9 km ten noorden van Ébreuil en op 17 km ten noordoosten van Gannat. Met zijn 46 inwoners is Veauce het kleinste dorpje van de Allier. De geschiedenis van het dorp is nauw verweven met die van haar kerk en haar kasteel. Het kasteel ligt boven op een rots, van waar je een prachtig zicht hebt zowel op de Auvergne, als op de Berry en de Bourbonnais.

Halverwege de XIXe eeuw liet Charles Eugène de Cadier, baron van Veauce, het kasteel grondig restaureren. Terzelfdertijd onderging ook de dorpskern een echte metamorfose. Niet alleen door de bouw van het merendeel van de woningen, maar ook door de aanleg van een departementale weg en de bouw van de pastorie.

Kaart


Te bezoeken plaatsen weergeven op een grotere kaart




Bezienswaardigheden:

1. Eglise Sainte-Croix 

De geschiedenis van dit kerkje is nauw verbonden met die van het kasteel. Hoewel men niet weet wanneer het precies is gebouwd, heeft men toch een document gevonden uit 1080, waarin het door een zekere Aimon de Veauce wordt overgedragen aan de “abbaye d'Ébreuil”.

Op het einde van de XVe eeuw maakte Jean Bessoles er een kapittelkerk van, met Saint-Vénérand als patroonheilige. In 1766 werd dit kapittel definitief opgeheven.

Deze kerk werd opgetrokken in de Romaanse stijl, die zo typisch is voor de School van de Auvergne. De stijl dus waarin alle grote romaanse kerken van de Auvergne zijn opgetrokken.


Veauce - Église Sainte-Croix


Het schip telt sinds 1779 nog slechts twee traveeën - oorspronkelijk waren er dat vier - twee zijbeuken en een halfronde absis, met een kooromgang maar zonder straalkapellen. Dus zoals je dat ook aantreft bij de “église Notre-Dame de Saint-Saturnin”.

Op de kalkstenen blokken waaruit het hele koor is opgebouwd vind je de merktekens (B, E en H ) terug van de steenhouwers, die aan de bouw ervan hebben meegewerkt.

De kroonlijsten aan de buitenkant steunen op kraagstenen, versierd met menselijke gezichten of met krullen. Een van deze kroonlijsten - de "modillon du pain cacheté" genoemd - toont de kop van een vos met in zijn muil een brood, waarop een kruisteken staat.

In 1779 (jaartal boven de deur) werd het schip met twee traveeën ingekort en werd er vervolgens een nieuwe gevel gebouwd.

In 1882 werd de klokkentoren verhoogd. Baron Charles Eugène de Cadier de Veauce heeft toen drie klokken geschonken.

Sinds 1997 wordt de kerk tijdens de weekends en op alle feestdagen tot middernacht verlicht.


 

2. Château de Veauce

Geschiedenis

Wellicht gaat dit “château de Veauce” terug tot het jaar 808, de periode waarin het koninkrijk Aquitaine ontstond onder Karel de Grote. Al van in het begin van de IXe eeuw mocht de Heer van Veauce recht spreken over een tamelijk uitgebreid gebied (Ébreuil, Vicq, le Mercurol, La Lizolle).

In 1080 schonk Aimon de Veauce het kerkje van Saint Loup in Veauce aan de benedictijnenabdij van St-Léger in Ébreuil.

De heerlijkheid Veauce werd in 1400 door koning Louis II de Bourbon tot baronie verheven. Na de dood in 1527 van Charles III de Bourbon, Connétable de France werd het “château de Veauce” vier jaar later opgenomen in het domein van de Franse Koning. Sindsdien volgden verschillende befaamde families elkaar op als eigenaar: Chauvigny-de-Blot, Le Loup, Du Buysson en van 1700 tot 1970, de familie Cadier de Veauce, een van de oudste Bourbonfamilies.

Halverwege de XIXe eeuw bevond het kasteel zich in zeer slechte staat. Tussen 1841 en 1846 liet Charles Eugène de Cadier, Baron de Veauce, belangrijke renovatiewerken uitvoeren en kreeg het kasteel het uitzicht dat het vandaag heeft.

In 1973 werd het kasteel verkocht aan de familie de La Tour, die het in 2002 weer doorverkocht aan de familie Tagori.


Veauce - Chäteau de Veauce



Architectuur

Door de eeuwen heen is dit kasteel geëvolueerd van een louter defensief bolwerk uit de XIII eeuw tot een lusthof uit de XIXe eeuw.

De oudste toren is de “tour carrée”, die teruggaat tot de XIe eeuw.

Uit de XIIe eeuw stamt de 45 meter hoge donjon, die ligt – bekeken vanop de “cour d’honneur” – achter de “tour carrée”. Boven op deze donjon staat een uitkijktoren. Uit diezelfde eeuw stamt een overdekte weergang. Die heeft nog steeds het oorspronkelijke dakgebinte, één van de merkwaardige bijzonderheden van dit kasteel. De schietgaten waren zo aangebracht dat men de vijand kon bestoken zonder zich zelf te moeten blootgeven. De schietgaten waren bovendien zo gepositioneerd dat de gezichtsvelden elkaar overlapten en men dus het volledige terrein kon bestrijken.

De ‘tour d’Horloge’ stamt uit de XIIIe eeuw. Binnen in deze toren zit een klokmechanisme uit 1895.

Verder heb je hier nog de “tour crénelée” en de “tour hexagonale”.De “tour crénelée”- wordt ook de 'tour mal coiffée' omdat hij op bevel van Richelieu gedeeltelijk werd gesloopt. Dit paste volledig in het opzet van Richelieu om door het neerhalen van alle torens bij de leenheren - symbool van hun macht – deze van koning Louis XIII te versterken. In deze toren had je ook de gevangenis met vergeetput.

De “tour hexagonale” is dan weer een zeer elegante toren. De gotische deur heeft bovenaan een accoladeboog. Boven de boog prijkt het blazoen van de Heren van Veauce: de kop van een hert, geflankeerd door twee draken met de kop van een pauw. Het bovenste deel bestaat uit een kroon met drie bollen, het kenteken van een baronie.

Rechts van de cour d'honneur bevinden zich de stallen die 20 paarden konden herbergen. Baron Charles Eugène de cadier de Veauce was immers een van de grondleggers van de hippodroom van Vichy. De belangrijke zadelmakerij van het “château de Veauce” wordt vandaag tentoongesteld in het Musée Yves Machelon in Gannat samen met de paardenkoetsen.

In de XIVe eeuw sloopte men een deel van de fortificaties, zodat men aan de rand van het ravijn ook een woonverblijf kon optrekken.

Het hoofdgebouw uit de XVe eeuw heeft een trappentorentje en een kapel boven op een soort portiek. In deze gotische kapel, die ook "l'Oratoire" wordt genoemd, bevinden zich een aantal zeer mooie en kleurrijke glasramen met voorstellingen van Saint-François en Sainte-Denise.

In de XVIIIe eeuw werden de dienstvertrekken opgetrokken binnen de muren van de omwalling en werd er in het noordoosten een groot terras aangelegd omringd met erkertorentjes en toegankelijk via een monumentale trap.

In de XIXe eeuw werd er in het noordoosten een nieuw hoofdgebouw opgericht in Renaissancestijl.

Het kasteel telt meer dan 100 kamers en bezit een zeer rijk interieur. Zo heb je op de gelijkvloerse verdieping de "Galerie des Armes". Daar zie je onder meer een zwaard van Keizer Karel, een XV-eeuws Italiaans harnas dat alleen maar gebruikt werd voor parades te paard alsook een Spaans exemplaar uit de XVIe eeuw waarmee men ook te voet verder kon vechten. In deze galerie zie je ook een marmeren console versierd met smeedijzer die ooit nog door Napoleon III aan de Hertog van Morny geschonken.

De Hertog van Morny was een goede vriend van Baron Charles Eugène de Cadier. Tijdens de werkzaamheden aan zijn “château de Nades” verbleef de Hertog hier op de eerste verdieping, in de huidige "Galerie des Vitraux. Elk glasraam in deze galerij verwijst naar het huwelijk van een Baron de Veauce. De datum linksboven is de geboortedatum, rechts zie je de huwelijksdatum en tot slot ook het wapenschild van Veauce samen met dat van de familie van de echtgenote.

Deze "Galerie des Vitraux" geeft uit op de "Galerie des Peintures". Hier bevindt zich onder meer "Les mystères du Château de Veauce", een doek van Marcel Hasquin. Ook hangt daar een portret van de Spaanse koning Alfonso XIII, vader van Juan Carlos en groot bewonderaar van het “château de Veauce”, die hier meermaals verbleef.

Zowel de "Galerie des Vitraux" als de "Galerie des Peintures" werden zo een 150 jaar geleden ingericht.

Het kasteel wordt nu al een aantal jaren lang gerestaureerd zonder veel zichtbaar resultaat. De zalen die voorheen opengesteld waren voor het publiek, zijn nu gebruikt als eetzalen voor een restaurant. Het kasteel is dan ook niet meer toegankelijk voor het grote publiek.