Poeci amerykańscy‎ > ‎Eugene Field‎ > ‎

Kołysanka norweska

Eugene Field, Kołysanka norweska

Kiedy burz władca nadciąga z północy.
Oto pieśń, którą śpiewa ten, co całe
Pola pokrywa swym płaszczem wśród nocy:
Śpij, śpij, dziecino moja mała, śpij -
W ten właśnie sposób śpiewa pośród nocy:
Śnij, śnij, dziecino moja mała, śnij.

Na zboczu góry wino się wychyla,
U stóp się wije sosny niebosiężnej,
Drzewo się z troską nad krzewem pochyla,
Winorośl słucha korony potężnej:
Śpij, śpij, dziecino moja mała, śpij –
Czego się boisz? Jestem tu, bądź mężne!
Śnij, śnij, dziecino moja mała, śnij.

Niech władca śpiewa w swoim nocnym locie,
Niech sosna śpiewa dalej winorośli,
A mały płatek śniegu na paltocie
Niech słucha śpiewu mojego w ciemności:
Śpij, śpij, dziecino moja mała, śpij –
Jesteś zmęczona, śpij, moja miłości.
Śnij, śnij, dziecino moja mała, śnij.

(tłum. Wiktor J. Darasz, 2015)

Comments