Aspiracja. Sonet

Anne Lynch Botta, Aspiracja. Sonet

Ziarno zasiane w ziemię nie zamierza wcale
Pozostawać do końca życia w warstwie gliny,
Ale dąży ku górze jak inne rośliny,
Wyrasta mocnym pędem wciąż wyżej i dalej,
Aż, skąpane w słonecznym blasku i upale,
Niepowtarzalny zapach zdoła wydać z siebie,
Przetwarzając w woń słodką to, co drzemie w glebie
I w ten sposób wyrazić sens swego istnienia.
Nieśmiertelny zalążek, co tkwi w mojej duszy,
Tak samo się próbuje wyrwać z zeschłej ziemi
Swymi aspiracjami i w górę wyruszyć,
By do Centralnej Duszy dojść, co się nie zmienia
I daje nam oparcie; a nieśmiertelnymi
Kwiatami są jej myśli, czyny i pragnienia.
(tłum. Wiktor Jarosław Darasz, 2016

Comments