interactionele vormgeving - ann van hecke
Interactionele Vormgeving tracht de mens en zijn symptomen zowel intrapsychisch als interpsychisch te begrijpen vanuit biologische, psychische en sociale invloeden. Zij heeft haar wortels in de humanistische, de transpersoonlijke psychologie en de systeemtheorie en wordt onder andere gevoed door de Jungiaanse analytische psychologie, de Gestalttherapie, Cliënt Centred, Psychodrama, Psychosynthese, Bio-energetica, N.L.P. en contextuele benadering.

Interactionele Vormgeving beweegt zich in het spanningsveld tussen de universaliteit van menselijke problemen en de uniciteit van iedere mens, heeft oog voor de mens in ontwikkeling en voor diens existentiële en spirituele dimensie. I.V. integreert experiëntele met systemische elementen, een lichaamsgerichte benadering met gesprekstherapie.

Interactionele Vormgeving is niet alleen een belangrijk therapeutisch instrument voor cliënten met een directe hulpvraag, het is tevens geschikt voor wie behoefte heeft aan persoonlijke groei, transformatie en relatiebekwaamheid.

Het model

Het model waar Interactionele Vormgeving voor staat is een interactief model waarbij stromingen en wereldbeelden met elkaar in interactie worden gebracht. Elke stroming blijft in zijn eigenheid bestaan en is een mogelijkheid die kan bijdragen tot een ruimere werkelijkheid.

De I.V.- therapeut sluit aan bij een meersporenbeleid en weet de cliënt en zijn hulpvraag vanuit diverse richtingen te benaderen zonder dogmatisch vast te houden aan één zienswijze. Hij gebruikt methodes uit verschillende stromingen en weet te motiveren waarom hij voor een welbepaalde interventie kiest.

Het begeleidingsmodel baseert zich op creatieve interventiestrategieën waarbij interactie en vormgeving de essentiële uitgangspunten zijn. Centraal staat de uniciteit van zowel cliënt als therapeut. Samen zoeken en bepalen ze de doelstelling van de therapie en de meest geschikte wegen om dit te bereiken. De kenmerken van de cliënt en zijn hulpvraag bepalen welk spoor er gevolgd wordt en het groter geheel (de cliënt in wisselwerking met zijn verleden, sociale context en richting) wordt niet uit het oog verloren. Cliënt en therapeut werken in een interactief, creatief proces samen aan de integratie van meer mogelijkheden en keuzes in het leven van de cliënt. Ruimte en vertrouwen geven aan de cliënt is een basisattitude van de I.V.-therapeut.

Dat maakt I.V. tot een eigentijds therapeutisch kader: niet dé waarheid wordt nagestreefd en verkondigd, wel een zeer open, persoonsgerichte en respectvolle aanpak die kan leiden tot persoonlijke betekenis en zingeving.