Verslag week 5
 

Donderdag 21 september 2006

TRIACASTELA - BARBADELOS/23 km
De weersvoorspelling voor vandaag ziet er niet goed uit, gisterenavond in het nieuws sprak men zelfs van een orkaan.
We gaan op pad om 8 uur en er staat een zeer sterke wind, het is een warme wind en we hebben hem in de rug, dus laat maar waaien.
Het eerste uur gaat door het bos en het pad ligt bezaaid met takken, eikels en kastanjebolsters.
De lucht wordt bruin en het zand prikt in onze ogen.
Na een uur komen we uit op een weg in een open landschap en de sterke wind is niet meer in staat om de regen tegen te houden. Het is geen weer om een hond door te jagen, maar als pelgrim heb je geen keuze, je moet verder want het graf van Jakobus wenkt.
Na 2 uur wandelen bereiken we FURELA, het eerste dorpje met een cafetaria, deze zit nokvol met druipnatte pelgrims, we er met moeite nog binnen.
We bestellen een koffie en thee, de uitbater legt in het Spaans uit dat er geen water is. Hoe kan dit nu, buiten giet het water.
We bestellen dan maar een warme chocolademelk die bij dit weer zeer lekker smaakt.
Enigzins opgewarmd zetten we onze tocht verder, de wind is afgenomen en sommige momenten stopt het met regenen.
Rond 13 u bereiken we SARRIA en gaan eerst op zoek naar een geldautomaat want we hebben maar een paar euro op zak. We proberen reeds 2 dagen geld af te halen maar in de kleine dorpjes aanvaardt de automaat geen MAESTRO. Sarria is een kleine stad en hier lukt het wel.
Met versgetankt geld stappen we een pizzeria binnen en bestellen een pizza tropical. Geloof het of niet maar het stopt met regenen en de zon begint zelfs te schijnen.
Zoals overal in Spanje staat ook hier een TV. In de nieuwsuitzending zien de de ravage die de orkaan hier in de streek heeft aangericht, wij hebben blijkbaar nog geluk gehad.
Het is 15 uur als we de pizzeria verlaten en gaan op zoek naar de alberge, daar aangekomen blijkt deze volzet en beslissen we om in de zon nog 6 km verder te wandelen naar BARBADELOS.
In de alberge zijn slechts 18 slaapplaatsen, maar door het gure weer deze morgen zijn de meeste pelgrims gestopt in Sarria en zijn er nog veel bedden vrij.

 

Vrijdag 22 september 2006

BARBADELOS - PORTOMARIN/18 km
De streek waar we nu wandelen is een copie van onze Vlaamse Ardennen maar dan in het groot.
Een zeer prachtig heuvelend groen landschap met vele kleine weggetjes.
Het regent hier vast dikwijls, maar vandaag is de hemel licht bewolkt en de zon schijnt, prima wandelweer.
Op onze tocht passeren we vele boerendorpjes, het ene nog kleiner dan het andere.
De weilanden en akkers zijn allemaal kleine percelen die met stenen muurtjes afgebakend zijn.
Rond de middag bereiken we PORTOMARIN, hier is een grote keuze aan albergues.
Tot voor kort sliepen we in refugio's, sinds we in Galicië zijn noemt men het albergues, een ander woord maar dezelfde betekenis.
Het originele stadje Portomarin, is sinds de voltooiing van de stuwdam in de MINHO (in 1962) volledig in het water verdwenen. De belangrijkste gebouwen zijn steen voor steen afgebroken en nadien hogerop terug opgebouwd. Hierrond is een nieuwe stad gebouwd.

 

Zaterdag 23 september 2006

PORTOMARIN - PALAS DE REI/24 km
Deze nacht is het fel beginnen regenen en het ochtendritueel komt laat op gang want niemand vindt het leuk om de wandeling in de regen te starten. Ook wij starten pas om 9 u met de wetenschap dat het nog nooit is blijven regenen.
En inderdaad, reeds na een half uur stopt het met regenen, het blijft zelfs de hele dag droog en onze picknick kunnen we buiten eten in de zon.
De wandeling gaat langs een aantal boerendorpjes. In EIREXE staat de voordeur van een huisje open. Je ziet een kleine gang met links en rechts een deur die open staat, rechts is de woonkamer van de boer en links woont Bella de koe. Ze ziet er bijzonder gelukkig uit waarschijnlijk omdat ze in de woonkamer mag slapen.
Pas om 17 uur komen we aan in PALAS DE REI en natuurlijk is de gemeentelijke herberg volzet.
We moeten noodgedwongen onze intrek nemen in een prive albergue en betalen 9 euro per persoon, hier in de stad maken ze duidelijk misbruik van de situatie.

 

Zondag 24 september 2006

PALAS DE REI - RIBADISO/24 km
Vannacht heeft het terug veel geregend maar als we om 8 uur op pad gaan is er slechts nog een dreigende lucht, om 9 uur komt zelfs de zon tevoorschijn.
Na onze koffiepauze om 10 uur in LEBOREIRO begint het te regenen en het houdt niet meer op.
In korte tijd worden we kletsnat aan de voeten en de volgende 17 km leggen we af zonder te stoppen.
We passeren de stad MELIDE waar er ondanks het zeer slechte weer veel volk is op de jaarmarkt, we moeten ons een weg banen tussen de paraplu's.
We lopen door het glooiende boerenland, door eikenbossen en eucalyptusbosjes, van dit alles kunnen we maar weinig genieten want bij momenten valt het water met bakken uit de lucht.
Om 15 uur komen we aan bij de albergue van RIBADISO, we kunnen het water uit onze schoenen gieten, hopelijk zijn ze droog tegen morgen.

 

Maandag 25 september 2006

RIBADISO - ARCA/22 km
Vandaag zijn er terug zeer veel pelgrims op de weg maar het valt op dat iedereen er zeer rustig bij loopt, ze beseffen allemaal dat het bijna voorbij is want we zijn slechts 40 km verwijdert van Santiago.
De wandeling gaat terug door een mooi landschap met kleine beekdalen en enkele boerendorpen, in deze streek leven velen van de veeteelt.
Regelmatig zien we onderweg horreos, dit zijn opslagplaatsen voor maiskolven.
Reeds om 15 uur komen we aan in ARCA/PEDROUZO en nemen onze intrek in een albergue van ACAG.
Het is onze 33ste overnachtingsplaats en kunnen zeggen dat er veel verschil is tussen de refugio's.
Je hebt de parochiale refugio's, de gemeentelijke, de stedelijke en de private.
De parochiale refugio's zijn dikwijls primitief maar proper, bij de gemeentelijke en de stedelijke refugio's zijn er grote verschillen, soms zijn ze slecht onderhouden en duur en andere zijn dan goedkoop en netjes.
De prive refugio's zijn netjes maar ook iets duurder.
We hebben nog een etappe te gaan van 18 km en dan zijn we in Santiago waar we meteen een hostalletje zullen opzoeken voor de resterende 3 dagen.

 

Dinsdag 26 september 2006

ARCA - SANTIAGO de COMPOSTELA/18 km
Voor de laatste keer het gebruikelijke ochtendritueel, opstaan-tanden poetsen-kattenwas-aankleden-rugzak vullen en vertrekken.
We hebben alle tijd vandaag en gaan eerst ontbijten in de cafetaria naast de albergue.
We gaan pas om 9 uur op stap.
Ook de laatse kilometers gaan terug door eucalyptusbossen met af en toe een pittige klim. Grote stukken van het bos zijn verwoest door een recente brand.
We passeren de lichten van de landingsbaan van het vliegveld van Santiago en komen even verder aan in SAMPAIO waar het terras terug volzit met pelgrims. Intussen is de zon terug van de partij en zouden we liever blijven zitten maar zo komen we natuurlijk niet in Santiago.
We stappen verder en passeren de zendmasten en studio's van de regionale zender TELEVISION GALICIA en even verder van TVE.
Zo komen we aan in MONTE de GOZO waar naar aanleiding van het bezoek van de paus in 1989 een reusachtig complex is gebouwd om de bezoekers in onder te brengen.
Dit complex is gelegen op 4 km van Santiago en biedt momenteel onderdak aan 500 pelgrims.
We stappen verder en bereiken rond 15 uur ons einddoel, de kathedraal van SANTIAGO de COMPOSTELA.
We melden ons aan in het pelgrimsbureau en na grondige controle van ons stempelboekje krijgen we de "COMPOSTELA" uitgereikt, die we met enige fierheid in ontvangst nemen.
Inmiddels duidt de thermometer 32 graden aan en is het tijd voor een welverdiend terrasje.
Later nemen we onze intrek in een hostal voor de resterende 3 dagen.

 

Woensdag 27 september 2006

SANTIAGO de COMPOSTELA
Vandaag zijn we naar de pelgrimsmis geweest in de kathedraal, voor iedere pelgrim toch wel een speciaal moment.
We zien veel bekende gezichten die samen met ons de tocht hebben ondernomen en feliciteren elkaar, daarnaast zijn er ook veel toeristen die de kerkdienst bijwonen.
De mis wordt voorgedragen door 8 priesters die in verschillende talen de aanwezigen toespreken, het nederlands is er echter niet bij.
Er wordt een overzicht gegeven van de pelgrims die gisteren zijn aangekomen en ja hoor, ook wij zijn er bij: "dos de Belgica".
Op het einde van de mis wordt er een groot wierrookvat door de kerk geslingerd en weerklinkt uit het imposante kerkorgel theatrale muziek.

In de namiddag maken we een panoramawandeling die door de vele parken gaat waarbij men regelmatig een mooi zicht heeft op de kathedraal en andere monumentale gebouwen.


 

Donderdag 28 september 2006

Santiago is een grote stad met een nieuw en een oud gedeelte. Het oude stadsgedeelte is een wirwar van kleine straatjes tussen de talrijke kerken, kloosters en kerkelijke bestuursgebouwen.
De studenten die hier studeren aan de universiteit zorgen voor een levendig stadsbeeld.
Er zijn talrijke souvenierwinkels, bars en restaurants.
Rond de oude stad is een nieuw stadgedeelte gebouwd met talrijke winkelstraten.
Santiago is een van de grootste bedevaartsoorden, er komen hier dan ook dagelijks veel toeristen langs die de economie doen draaien.
Omdat het regent brengen we nog eens een bezoek aan de kathedraal, vandaag wordt de mis voorgedragen door 12 priesters. Op het einde van de mis zien we nogmaals het wierrookvat door de kathedraal slingeren en kunnen met moeite onze lach bedwingen wanneer 2 priesters achter het altaar hun fototoestel bovenhalen.
Na de middag houdt het op met regenen en schijnt zelfs de zon, we kuieren nogmaals door de gezellige stad.
Talrijke vitrines nodigen ons uit om talrijke zoetigheden te proeven. We kunnen met moeite de verleiding weerstaan, maar tijdens onze tocht zijn we een aantal kilo's afgeslankt en willen dit liefst zo houden.
Deze avond vullen we de rugzakken want morgen gaan we naar huis.
Om 12 uur hebben we onze vlucht van Santiago naar Madrid, pas om 20u30 vliegen we naar Brussel waar we aankomen om 23 uur, als we geen vertraging hebben.

 

Vrijdag 29 september 2006

Vandaag reizen we naar huis, dat proberen we tenminste.
Om 7 u opgestaan en om 9 u met de bus naar het vliegveld van Santiago de Compostela.
Om 12u15, met slechts 15 minuten vertraging gaat het naar Madrid waar we om 13u15 aankomen.
Na het ophalen van onze rugzak is het wachten op onze vlucht naar Brussel die pas om 20u30 gepland is.
We hebben dus ruim de tijd om iets te eten, kruiswoordraadsels in te vullen en om een Vlaamse krant te lezen die hier op de luchthaven verkocht wordt voor € 1,80.
Wanneer we inchekken meldt men ons dat de vlucht naar Brussel 2 uur vertraging heeft, kan gebeuren, we vertrekken dus pas om 22u30 en krijgen als compensatie een drankje aangeboden.
Telkens wanneer we het infobord  raadplegen zien we dat de vertraging groter wordt, 22u30 wordt 23u30, 23u30 wordt 00u30.
Om 00u20 zien we ons vliegtuig aanleggen aan de kade en ziet het er naar uit dat we toch nog naar huis kunnen.
Eens we zijn ingescheept biedt de kapitein zijn verontschuldigingen aan voor de vertraging die veroorzaakt is door een technisch defekt aan het vliegtuig. Hij verzekert ons dat het defekte onderdeel in Brussel vervangen is en dat nu alles in orde is.
Doch het opstijgen kan nog niet doorgaan omdat 3 passagiers niet zijn komen opdagen maar hun bagage is wel aan boord en die moet er eerst uit.
Uiteindelijk gaan we om 01u30 met 5 uur vertraging de lucht in.
Na 37 dagen kunnen we om 5u30 terug in ons eigen bed slapen, zalig!



Bij deze willen we iedereen bedanken voor het "virtueel meewandelen" en voor de vele reacties in het gastenboek.
In de loop van volgende week zullen we de verslagen hier en daar aanvullen met wat foto's zodat alles wat levendiger wordt.

Voor de mensen die er over nadenken om ook deze tocht te ondernemen kunnen we alleen maar zeggen, niet twijfelen maar doen.
Je kan vele reisverhalen lezen maar om te weten hoe fantastisch deze ervaring is moet je zelf de camino lopen.

 

BUEN CAMINO!