Verslag week 4
 

Donderdag 14 september 2006

SAN MARTIN del CAMINO - ASTORGA/24 km

Gisterenavond is het hier flink koud geworden, om 18 u was het nog 15 graden, dit is de helft van datgene we hier gewoon waren.
Deze morgen is het slechts 8 graden en hebben we een probleem.
Vorige week hebben we o.a. onze fleece meegegeven met de bus naar België, gelukkig hebben we nog onze regenjas om aan te trekken. Hopelijk brengt dit de weergoden niet op een idee.
De eerste 7 km gaan terug langs de N120 tot in PUENTA de ORBIGO.
Via de beroemde oude brug over RIO ORBIGO wandelen we HOSPITAL de ORBIGO binnen en nemen ontbijt in een bar. Daarna volgt een mooie wandeling naar de hoogvlakte van PAROMO, via de dorpjes VILLARES de ORBIGO en SANTIBANEZ de VALDEIGLESIAS, en de zon is terug van de partij.
We eten onze picknick aan het stenen kruis CRUCERO de SAN TORIBIO en dan gaat het terug naar beneden naar SAN JUSTO de la VEGA, tijd voor een koffie.
Een uurtje later komen we aan in ASTORGA, een gezellig stadje met een kathedraal.
We nemen onze intrek in een nieuwe refugio welke is ondergebracht in een klooster. We kunnen zelfs kiezen tussen een 2 persoons- of een 4 persoonskamer.
Samen met ons komt er ook een vrouwtje aan met de gezegende leeftijd van 76 jaar, ook zij doet de volledige camino.
Na een verkwikkende douche verkennen we het stadje en kopen alvast een warme trui, de volgende dagen moeten we trouwens nog klimmen naar 1500 m, het zal daar ook wel niet warm zijn.
In een van de vele restaurants nemen we een menu del dia:
     * ENSALADA DE LA CASA
     * TRUCHA FRITAS
     * HELADO
dit alles voor de prijs van 10 euro, PAN, AGUA en VINO TINTO inbegrepen.


 

Vrijdag 15 september 2006

ASTORGA - RABANAL del CAMINO/21 km
We zijn reeds 3 weken onderweg en de tijd is voorbij gevlogen.
We hebben ons nog niet echt afgevraagd hoeveel kilometers we hebben afgelegd en hoeveel we er nog moeten doen. We voelen het trouwens niet aan als moeten, we stappen gewoon iedere dag verder en het ziet er naar uit dat we in Santiago zullen aankomen zonder dat we het weten.
We moeten wel op 29 september naar huis want het vliegtuig is geboekt en het is dus wel nodig om eens te rekenen.
We hebben reeds 510 km afgelegd en we hebben nog 254 km te doen. We beschikken nog over 13 wandeldagen, we moeten dus gemiddeld 19,5 km per dag afleggen.
Bij het begin van onze tocht was het om 7u15 licht, nu 3 weken later is het al 8 u voor het licht wordt.
We starten vandaag dus terug in het donker, we wandelen nu niet meer langs de N120 maar langs de LE142 doch deze is veel minder druk en gaat door een mooi groen heuvelachtig landschap.
In de verte zien we de bergen liggen die we de komende dagen over moeten en aan de zwarte wolken te zien is het daar vast aan het regenen.
Voor ons blijft het gans de dag droog en zonnig maar er staat wel een zeer koude wind.
Tijdens onze koffiepauze in SANTA CATALINA de SOMOSA zien we terug het Deense koppel waar we onze tweede dag in Zubiri aan tafel mee zaten, sindsdien hadden we ze niet meer gezien. Blijkt dat mevrouw problemen had met de benen en ze 3 dagen niet gewandeld hebben.
Ook het stuk tussen Burgos en Leon (N120) hebben ze met de bus overbrugd.
Je ziet maar, de camino wandelen is niet simpel.
Rond de middag eten we samen met een aantal andere pelgrims onze picknick in het portaal van de kerk van EL GANSO. WE zitten volledig uit de wind met ons gezicht in de volle zon, zalig.
Even voor we onze eindbestemming bereiken, zien we hoog op de berg CRUZ de FERRO, maar dit is voor morgen.


 

Zaterdag 16 september 2006

RABANAL del CAMINO - RIEGOS de AMBROS/19 km
Gisterenavond zaten we aan tafel met 2 vlamingen. Beide noemen ze Roger en wonen ze in Zwijndrecht. Ze hebben elkaar leren kennen hier op de camino.
Voor de ene Roger is het reeds de derde keer dat hij de camino loopt. Dagelijks doen ze 35 a 40 km, dit zijn pas stappers.

Ons wandelboek beschrijft de route van vandaag als een van de indrukwekkendste gedeelten van de Camino de Santiago, en wij moeten dit beamen.
Reeds van bij de start in Rabanal del Camino gaat het via een pad midden in de natuur omhoog naar FONCEBADON, een vervallen en verlaten dorpje, toch zijn er hier 2 refugio's en een bar die volledig gerestaureerd zijn.
Daarna loopt het pad verder naar het CRUZ de FERRO op een hoogte van 1504 m.
Op een grote hoop stenen staat een boomstam vam 5 m hoog, waar een ijzeren kruis bovenop is bevestigd.
Al heel lang leggen pelgrims hier een steen neer die ze hebben meegebracht als symbool van de last die ze met zich meedragen en waarvan ze zich kunnen bevrijden door hun pelgrimstocht naar Jakobus.
Ook wij leggen hier een stuk van een kasseisteen neer, dit scheelt terug 200 gram in de rugzak.
Inmiddels is de zon terug van de partij en is de wind gaan liggen, wij trekken onze regenjas uit  en lopen terug in korte mouw.
We zetten onze wandeling verder in een zeer mooi berglandschap, het eerste uur blijft het nagenoeg vlak, daarna gaat het steil naar beneden naar EL ACEBO.
We passeren een verlaten bergdorp MANJARIN en een militaire basis.
In EL ACEBO houden we een koffiepauze in de enige bar van het dorp. Deze bar doet gouden zaken, iedere pelgrim stopt hier want het is de eerste bar na 12 km stappen.
Na een lekkere CAFE GRANDE CON LECHE zakken we verder af naar RIEGO de AMBROS.
We nemen nog een zonnebad in de tuin van de refugio en gaan na een heerlijke douche op zoek naar een restaurantje in het dorp.

 

Zondag 17 september 2006

RIEGOS de AMBROS - CACABELOS/26 km
In het dorp waar we logeren is geen tiende meer, we hebben dus gisteren geen inkopen kunnen doen en moeten terug met een lege maag op stap.
In sommige refugio's kan je ontbijt kopen maar dit stelt niet veel voor. In het beste geval krijg je een sneetje brood met confituur, veelal is het slechts 2 stukjes van een stokbrood.

Via een oud muildierpad zetten we de afdaling van gisteren verder. Het is nog donker en door de regen van deze nacht liggen de leistenen er glad bij. We besluiten terug te keren en doen het eerste stuk van de afdaling langs de weg.
Een uur later is het licht en kunnen we terug inpikken op het pad tot in MOLINASECA. Hier vinden we een bar die open is, tijd voor het ontbijt.
Even voorbij het dorp treffen we aan de linkerkant een refugio, het is een zeer mooi gebouw maar om te slapen heb je 2 keuzes, een 2-persoonstent of een stapelbed buiten onder een afdak.
Rond de middag bereiken we PONFERRADA (gelegen op ongeveer een hoogte van 500 m, dit is 1000 m lager dan CRUZ de FERRO), we bezoeken de tempeliersburcht die momenteel in restauratie is.
Als we de stad verlaten gaat het via landelijke wegen naar CAMPONARAYA.
Even buiten het dorp passeren we een grote coöperatie van wijnproducenten, en wandelen door het glooiende landschap met wijngaarden van EL BIERZO, waar momenteel de druivenpluk bezig is.
Omdat we in 2004 zelf de vendange gedaan hebben in MARGAUX houden we halt en kijken geïnteresseerd toe. Uit eigen ervaring weten we dat druiven plukken zwaar werk is, zeker in deze brandende zon.
Pas om 17 u komen we aan in CACABELOS, naast de kerk (LAS ANGUSTIAS) is een nieuw refugiocomplex gebouwd in de vorm van 2-persoonskabinetten, naar pelgrimsnormen zeer luxueus.
's Avonds in het dorp is het zeer druk, tientallen tractoren met karren gevuld met druiven staan aan te schuiven om hun vracht te lossen in de coöperatieve die midden in het dorp gelegen is.

 

Maandag 18 september 2006

CACABELOS - TRABADELO/22 km
We zetten onze wandeling door de wijngaarden verder. De wijngaarden zien er hier anders uit dan gewoonlijk, geen ranken in rechte lijn die langs een draad geleidt worden maar allemaal alleenstaande druivelaars in struikvorm, 1 m hoog. De druivenpluk is volop bezig, de meeste plukkers zijn geen Spanjaarden maar vreemdelingen.
Na 2 uur wandelen bereiken we het stadje VILLAFRANCA del BIERZO. Vamwege het grote aantal kerken en pelgrimsherbergen dat hier in de middeleeuwen stond, werd deze stad "KLEIN SANTIAGO" genoemd.
Na de koffiepauze zetten we onze tocht verder. Op de rand van de stad kunnen we kiezen, we lopen verder langs de secundaire weg naar TRABADELO of we nemen de "CAMINO DURO", dit is een alternatieve route die over de berg ten westen van Villafranca del Bierze loopt.
Op een stenen muur staat een verwijzing van dit zware traject te lezen, SOLO PER PEREGRINOD BUEN CANMINANTES, we kiezen dus voor dit pad.
Een uur lang gaat het steil omhoog, daarna wordt het vlakker. Het hoogste punt ligt op 930 m, we hebben dus 430 m geklommen. Daarna gaat het via een kastanjebos steil naar beneden en komen we aan in TRABADEO.
De nieuwe refugio is onbemand maar de deur staat open en zoals alle andere pelgrims zoeken we een bed uit. Zij die denken dat we gratis kunnen overnachten hebben het mis, om 21u30 komt er een dame langs om alsnog onze bijdrage te innen.

 

Dinsdag 19 september 2006

TRABADELO - O CEBREIRO/20 km
We zetten onze tocht verder naar O CEBREIRO, slechts 20 km ver maar wel op een hoogte van 1250 m, we moeten dus 700 m klimmen.
De eerste 45 minuten lopen we gewoon langs de weg tot in AMBASMESTAS. Vanaf dan gaat het langs een lokale weg in een prachtig dal, lamgszaam omhoog.
Er zijn vandaag terug veel pelgrims onderweg waaronder een zeer bijzonder figuur. Een man met lang haar en baard, gehuld in een lang jutekleed, draagt op de linkerschouder een groot houten kruisbeeld en in zijn rechterhand een paternoster, kruist ons pad.
Ongeveer elk uur passeren we een dorpje en als we in LAS HERRERIAS bereiken moeten we toch even halt houden. Op een lapje grond zijn 2 oude mannen en een vrouwtje aardappelen aan het rooien. Ze doen dit met behulp van een houten ploeg, getrokken door 2 koeien.
De verhalen die onze grootouders vertelden over vroeger zijn hier nog tegenwoordige tijd.
Even volgen we een goed bewaard gebleven gedeelte van de grof geplaveide oude pelgrimsweg die steil omhoog gaat tot in LA FABA, tijd voor een terrasje.
Voorbij LA LAGUNA steken we de grens met GALICIA over. Vanaf hier zijn om de 500 m kilometermarkeringen aangebracht waarop te lezen staat hoe ver het nog is tot SANTIAGO.
In de vroege namiddag bereiken we het eindpunt van onze wandeling, O CEBREIRO.
Dit is een echt bergdorp waar nog een aantal traditionele PALLOZA's (lage ronde of langwerpige ronde gebouwen van natuursteen met een brede houten kap die tot bij de grond doorloopt en met stro bedekt is) zijn bewaard gebleven.
We overnachten in een auberge van ACAG, die hier in Gallaicië gratis zijn.

 

 

Woensdag 20 september 2006

O CEBREIRO - TRIACASTELA/21 km
Gisterenavond zat de auberge eivol. Alle bedden waren bezet en ongeveer 20 pelgrims lagen op de grond, al dan niet op een dun matrasje.
Op de camino is het opvallend drukker geworden de laatste dagen, veel jonge Spanjaarden vervoegen onze weg. Als je minstens de laatste 100 km van de camino hebt afgelegd, krijg je in Santiago daar een getuigschrift van, de compostela. De jonge Spanjaarden gebruiken dit om hun CV aan te dikken.
Heel dikwijls is O Cebreiro gehuld in mist en wolken, wij starten in volledig open lucht, het is zelfs helemaal niet koud.
In het begin gaat het wat op en neer, na een uur zijn we 100 m gezakt maar moetem we terug 200 m stijgen naar ALTO de POIO op 1337 m.
Vanaf hier gaat het gedurende 12 km langzaam naar beneden over brede bergpaden.
We passeren terug een aantal bergdorpjes waar de tijd is blijven stilstaan.
In de vroege namiddag komen aan in TRIACASTELA en gaan op zoek naar een prive refugio met internet, we zitten trouwens 2 dagen achter met de verslaggeving.
In een van de talrijke restaurantjes treffen we terug de " 3 zwagers", het wordt terug een leuke avond.