Verslag week 2
 

Donderdag 31 augustus 2006

VIANA - NAVARETTE/23 km
Vandaag wordt het een gemakkelijke wandeling naar Navarette. We hebben alle tijd en kunnen dus eens uitslapen, alhoewel, in elke refugio moet je om 8 u buiten zijn.
We nemen ontbijt in een cafetaria en verlaten daarna de stad.
Voor ons zien we een tafelberg, we moeten dus niet meer op reis naar Zuid-Afrika.
We lopen langs de wijngaarden en passeren een natuurreservaat dat slechts een schim is van ons Belgische Zwin. Even verder duikt ook de eerste industriezone op met o.m een papierfabriek, een betonfabriek en een cementfabriek. Bij de afdaling naar LOGRONO, de eerste grote stad op onze tocht, worden alle pelgrims aangesproken door een oud vrouwtje. We krijgen bij haar een stempel in ons pelgrimspas en er wordt gratis koffie en koekjes aangeboden.
Logrono is een grote stad met een oud en een nieuw gedeelte. In het oude gedeelte stappen we een kerk binnen, op een infobord staat de camino volledig uitgebeeld. Zo te zien hebben we nog een lange weg af te leggen. Opeens horen we iemand roepen "PELEGRINOS, PELEGRINOS,..." Als we achterom kijken staat er een oude man voor ons die ons vraagt uit welk "PAIS" we komen. We zeggen Belgica en hij vertelt dat hij daar veel vrienden heeft en noemt zeker 10 plaatsnamen op.
We kuieren door de winkelstraten en komen zo in het nieuw gedeelte terecht waar we een baccadillo en wat fruit kopen voor onze picknick.
Net buiten de stad begint er een mooi pad dat naar het belangrijkste recreatiegebied van Logrone leidt, het stuwmeer EMBALSE DE LA GRAJERA.
Op het terras aan het stuwmeer is het lekker vertoeven met een lokaal biertje.
Om 16u30 bereiken we Navarette en melden ons aan bij de refugio. We hebben echter geen geluk, alles is volzet. Geen nood, 500 m verder is er een hostal, wanneer we daar aankomen hangt de bazin het bordje "COMPLETO" aan de muur.
Wat nu, het is nog 7 km naar Ventosa, in deze hitte nog 2 uur verder lopen zien we niet zitten en besluiten de bus te nemen naar Najera, 16 km verder.
We komem om 17u30 aan en hebben geluk, van de 100 bedden zijn er nog 5 vrij.
De overnachting is gratis en we krijgen er nog een toegangsticket voor het zwembad bij. Spijtig genoeg is het nu te laat om nog te gaan zwemmen.
's Avonds gaan we terug een pelgrimsmenu eten in gezelschap van een Nederlands koppel uit Eindhoven. Zij hebben de tocht aangevangen in Vezelay en zijn reeds 2 maanden onderweg.


 

Vrijdag 1 september 2006

NAVARETTE - AZOFRA/21 km
Er is niets of niemand die ons verplicht deze tocht te ondernemen, maar om ons gemoed te stemmen, nemen we deze morgen om 7u15 de bus terug naar Navarette waar we gisteren op de bus zijn gestapt.
Velen zullen dit gek en overdreven vinden, je moet pelgrim zijn om dit te begrijpen.
Na een mooie wandeling komen we om 12u30 aan in Najera bij de refugio waar we deze nacht geslapen hebben. Zoals vele refugio's, wordt ook deze beurteling uitgebaat door vrijwilligers. Momenteel zijn het hier 2 Duitse dames die er strikt op toezien dat alles volgens de regels verloopt.
Tot nu ging in alle refugio's het licht aan om 6 u, hier mag dat pas vanaf 6u30.
Sommige pelgrims starten zeer vroeg en doen dus om 6 u al het licht aan. Tussen 6u en 6u30 slagen de hospitaleros erin om minstens 20 keer geërgerd het licht te doven.
Na een ruime middagpauze in het park tegenover de refugio zetten we onze tocht verder naar Azofra.
Het begint met een steile klim door het bos maar weldra komen we terug in open velden, de zon brandt en er is geen zuchtje wind.
We zien kilometerslange irrigatiekanalen (levada's) tussen de wijngaarden die ons doen denken aan Madeira.
Om 15u30 bereiken we de refugio van Azofra, een klein dorpje maar met een splinternieuwe refugio (2004), met 2-persoonskamers.
Dit wordt feesten vanavond!

 

Zaterdag 2 september 2006

AZOFRA - GRANON/22 km
Deze ochtend hebben we wat meer moeite om op te staan. Hier op onze kamer voor 2 is er niemand die ons stoort en het is lekker in bed. Gelukkig hadden we onze wekker gezet.
Reeds om 7 u gaan we op pad, het is nog donker en het eerste half uur moeten we de gele pijlen zoeken.
De wijngaarden maken hier terug plaats voor graan- en aardappelvelden.
Aardappelen noemen ze hier "PATATTOS", ze spreken hier dus ook een beetje vlaams.
In de verte trekt een enorm perceel, omwille van zijn diepgroene kleur, onze aandacht.
Het is het golfterrein van  CIRUENA, dat zoals alle gemeentelijke grasvelden hier, 's morgens rijkelijk wordt besproeid met water.
Naast het golfterrein is men bezig met een gigantisch bouwprojekt, men bouwt hier honderden appartementsgebouwen van 3 verdiepingen, in villastijl.
Om 11u30 bereiken we SANTO DOMINGO de la CALZADA. In de kathedraal bevindt zich een haan en een kip. Als de haan kraait wanneer men zich in de kerk bevindt is dit een voorteken dat de pelgrimstocht voorspoedig zal verlopen. Om binnen te gaan in de kathedraal moet men wel 2 euro betalen, wij vinden dit al te gek.
Via de brug steken we de RIO OJA over (die volledig droog staat) en verlaten de stad.
Er biedt zich een verandering aan in het landschap, de heuvels worden minder hoog en krijgen lange hellingen. Voor het eerst op onze tocht kunnen we kilometerslang vlak wandelen, langs velden vol met princessenbonen.
Om 15u30 bereiken we de refugio van GRANON. Deze bevindt zich in de toren van de kerk SAN JUAN BAUTISTA, de droogruimte is boven de gewelven onder het dak van de kerk.
We hebben hier alle sanitaire voorzieningen maar slapen wel op matrassen op de grond.
Om 7 u gaan we naar de mis, na de mis nodigt de pastoor alle pelgrims uit naar voor te komen en zegent ons voor een goede tocht.
's Avonds eten we allemaal samen in een mooie zaal met open haard. Iedereen stelt zichzelf voor en zegt uit welk land hij komt.
Na het eten volgt nog een gezamelijk gebed op het oksaal.
Spijtig genoeg heeft de Heer geen internet en moeten we dit verslag een dag later doorsturen.

 

Zondag 3 september 2006

GRANON - TOSANTOS/24 km
De wandeling van vandaag stelt niet veel voor. Langs eindeloze, gemaaide graanvelden over een pad dat grotendeels naast een drukke weg loopt.
Voor ons en achter ons lopen tientallen pelgrims. We lopen in gezelschap van 2 Zuid-Afrikaanse dames, Wilma 69 jaar en Anna 66 jaar. Anna doet de camino al voor de tweede keer.
Het zijn leuke gesprekken met de dames, ze verlopen deels in het engels en deels in het zuid-afrikaans, het is baaie goed.
We passeren 3 dorpjes, maar geen enkele bar is open. Gelukkig hebben we wat fruit bij om onze grootste honger te stillen.
Iedere avond gaan we inkopen doen in een tienda. Het winkeltje van gisteren in Granon stamt uit de vorige eeuw. Als je binnenkomt, kom je terecht in een portaal met een houten loket, het doet denken aan het postkantoor van weleer.
Je geeft je bestelling door aan een oude vrouw achter het loket en zij haalt de produkten van het rek.
De rekening gebeurt nog manueel.
In het winkeltje staat ook een TV en de echtgenoot van de winkelierster houdt vanuit een zetel alles goed in het oog.
´s Middags eten we een bocadillo op een terras op het mooie schaduwrijke dorpsplein van BELORADO.
Nadien wandelen we nog 2 uur in de brandende zon naar TOSANTOS.
We vinden daar onderdak in een alberque van de franciscanen. Alles is hier terug gratis, gezamelijk avondmaal, overnachting (terug op matrassen) en ontbijt, men verwacht wel een donativo.
Na de maaltijd kunnen we kiezen, de afwas doen of deelnemen aan een bezinningsmoment.
We kiezen voor het tweede, we zijn tenslotte pelgrims.

 

Maandag 4 september 2006

TOSANTOS - AGES/24 km
Bij het begin van onze wandeling krijgen we het gezelschap van een hondje. Hij loopt van de ene pelgrim naar de andere en krijgt van iedereen veel aandacht.
Wanneer we hem proberen terug te sturen, vat hij dit op als een spel en hij blijft ons anderhalf uur lang volgen.
Net voor VILLAFRANCA lopen we een stuk op de weg en wordt de situatie gevaarlijk, de hond loopt gewoon op de straat.
Op dat moment komen er 2 pelgrims per fiets voorbij en de hond rent hen achterna.
Wat er verder met de hond gebeurd is weten we niet, maar voor ons was het probleem opgelost.
De wandeling vanaf VILLAFRANCA loopt door een eikenbos met heide en brem en is bijzonder mooi. We klimmen tot 1120 m hoog.
Eens we de top bereiken wordt het vlak en doet het landschap ons denken aan de Kalmthoutse heide.
Bij het klooster van SAN JUAN de ORTEGA eten we onze picknick en verwennen we onze voeten met een koud bad.
Daarna lopen we verder, door een open landschap en terug in de brandende zon, tot in ANGES.
Hier bevinden zich naast elkaar 2 refugio´s, een gemeentelijke en een prive.
We kiezen voor de prive refugio, die is iets duurder maar biedt veel meer komfort en we moeten hier niet om 22 u in bed.

 

Dinsdag 5 september 2006

AGES - BURGOS/18 km
Het wordt vandaag een korte wandeling naar Burgos, we gaan dus niet te vroeg op pad.
Het begint met een steile klim over een slecht pad naar MATAGRANDE, een militair domein.
In de verte zien we een aantal grote zendmasten.
Vanaf VILLAVAL gaat het over een asfaltweg naar beneden tot in VILLAFRIA de BURGOS, vanaf hier gaat het 7 km lang door een industriezone.
Volgens de wandelgids is het zeer onaangenaam lopen langs deze weg, en raden ze aan om de bus te nemen tot in Burgos.
We willen niet heiliger zijn dan de paus en nemen zoals alle pelgrims de bus.
We stappen af aan de busterminal en vanaf hier is het nog 2 km door het park naar de refugio, gelegen naast het klooster EL PARRAL.
In de stad is het om 16u30 nog 35 graden in de schaduw.
Na een douche houden we siesta en gaan daarna inkopen doen voor het avondmaal.
Het geplande bezoek aan de stad houden we voor bekeken gezien de hoge temperatuur.
Tegenover de refugio is er een openluchtzwembad waar we dankbaar gebruik willen van maken, we geraken echter niet binnen, " COMPLETO !".

 

Woensdag 6 september 2006

BURGOS - HONTANAS /30 km
Gisterenavond was er een ploeg van de civiele bescherming aanwezig om de voeten van de pelgrims te verzorgen, bij sommigen zijn de voeten er erg aan toe.
Ik, Andre, blijf voorlopig gespaard van blaren, Martine heeft blaren aan beide kleine tenen en zal vandaag op de teva's lopen.
Er is terug zeer warm weer voorspeld en daarom gaan we reeds om 6u30 op pad.
Sommige pelgrims maken het al te gortig, deze nacht zijn er zelfs 2 al om 3 u opgestaan om te beginnen stappen.
Het duurt een uur vooraleer we het stadsgedeelte uit zijn. We lopen langs dienstwegen naast een nieuwe autoweg, naar TARDAJOS.
De eigenaars van de bars doen hier gouden zaken want iedere dag houden hier talrijke pelgrims een tussenstop.
Daarna gaat het pad verder over brede stoffige landbouwwegen. We zien hier alleen maar stoppelvelden en er is geen beschutting.
Rond de middag komen we aan in HORNILLOS del CAMINO. Terwijl we onze picknick eten op een bank aan de kerk worden we opgeschrikt door toeterende bestelwagens. Het zijn 2 rijdende winkels, een met vis en een met zuivel, groenten en fruit.
Na de middag stappen we verder over de meseta tot in SAN BOL, hier is een kleine refugio met servicio minimo. Er is geen elektriciteit, geen douche, geen toilet maar er is wel een zwembadje met ijskoud water.
Ondanks de brandende zon stappen we verder tot in HONTANAS.
We stoppen bij de eerste refugio die we tegenkomen, EL PUNTIDO, een prive refugio, goedkoop en zeer netjes.
Samen met een aantal pelgrims, o.a. 2 mensen uit Antwerpen, eten we nog maar eens een pelgrimsmenu.
Vanavond gaan we vroeg slapen, we hebben 30 km gestapt en onze voeten zijn moe.