Verslag week 1
 

De route van Saint Jean Pied de Port naar Santiago de Compostela bedraagt ongeveer 780 km.
We beschikken over 35 wandeldagen, wat betekent dat we gemiddeld 22,5 km per dag moeten wandelen.
We leggen ons echter geen dagschema op, we beginnen er aan en zien wel hoe het loopt.

Woensdag 23 augustus 2006

Het is bijna zo ver, morgen vertrekken we.
Vandaag van de collega's alvast een steentje gekregen om mee te nemen naar het Cruz de Ferro.
Iedere echte pelgrim neemt van thuis een steentje mee om neer te leggen bij het kruis en zo is er reeds een heuse steenberg ontstaan.
Helaas weegt het "steentje" iets te zwaar om mee te nemen in de rugzak en ik heb er dus een stukje afgekapt.

         

 

Donderdag 24 augustus 2006

Deze morgen om 4u30 opgestaan. Zoonlief heeft ons met de auto naar Gent Sint-Pieters gebracht.
Met de trein ging het richting Brussel-Zuid waar we om 6u30 aankwamen, we hadden dus nog even tijd voor een kopje koffie.
Om 7u04 vertrok de TGV naar Bordeaux met een tussenstop in Lille, Charles De Gaulle, Marne-La-Vallée, Tours en Angoulème.
Om 13u03 kwamen we aan in Bordeaux waar we onmiddellijk konden overstappen op de TGV naar Bayonne.
Toen we aankwamen reed de trein naar St. Jean Pied de Port net het station uit zodat we moesten wachten tot 17u30 voor de volgende trein. Vlug even gebeld naar de refuge dat we later zouden aankomen en dat ze zeker ons plaatsje moesten vrijhouden.
Na anderhalf uur kwamen we aan in SJPDP, een zeer mooi toeristisch stadje aan het begin van de camino.
Het ontvangst in de refuge L'esprit de Chemin was bijzonder hartelijk door de Nederlandse hospitaleros.
We namen het avondmaal in gezelschap van 1 Deen, 3 Fransen en 5 Nederlanders.
Morgen brengen we eerst nog een bezoekje aan het mooie stadje en dan begint de wandeltocht met als einddoel Santiago de Compostela.

 

Vrijdag 25 augustus 2006

Saint Jean Pied de Port - Roncevalles/27 km

Gisterenavond tijdens het avondmaal hebben we de etappe naar Roncevalles bekeken met de tafelgenoten. Sommigen zeggen dat het een zeer zware tocht is, anderen vinden het wel te doen.
Deze morgen waren de eersten reeds om 6u15 uit bed. Wij zijn nog even blijven liggen tot 7 u.
Na een lekker ontbijt gingen we om 8u de deur uit.


Via Port D´Espagne verlaten we SJPDP. Om 8u15 beginnen we aan de camino.
De tocht tot in Orisson is een pittige klim, maar tijdens onze talrijke tochten in Zwitserland hebben we toch zwaardere meegemaakt.
Om 10u30 bereiken we Orisson, we hebben 8 km afgelegd en dit is tevens de laatste slaapgelegenheid vóór Roncevalles. We vonden dat het tot nu toe best meeviel en besloten om verder te gaan tot in Roncevalles.
Het stuk vanaf Orisson bleek een zware beproeving. Het begon hevig te regenen en er stond een ZEER harde tegenwind.
Onze regenjas beschermde ons bovenlichaam, maar na een half uur waren onze broek, schoenen en kousen doornat.

We liepen door een zeer mooi natuurgebied maar konden er gezien de weersomstandigheden weinig van genieten. Opeens hoorden we het geluid van koeienbellen en waanden ons even in de Zwitserse Alpen. Toen we echter opkeken bleken het paarden te zijn.
Rond 13 u bereikten we ons hoogste punt (Col Lepoeder - 1410 m). De afdaling naar Roncevalles was een ware modderpoel en door het bos ging het steil naar beneden.
Om 16 u bereikten we moe en volledig doorweekt de abdij van Roncevalles.

We moeten het toegeven, met deze weersomstandigheden werd het een zeer zware tocht, en dat op onze 28ste huwelijksverjaardag.

We werden in de refugio onthaald door Nederlandse hospitaleros en kregen een bed toegewezen.

Na een lekker warme douche en verse kledij gingen we een Pelgrimsmenu nuttigen. Voor 8 euro spaghetti als voorgerecht, daarna forel met frietjes en als nagerecht yoghurt en wijn à volonté.

 

 

Zaterdag 26 augustus 2006

Roncevalles - Zubiri/22 km

5u55 De lichten gaan aan in de slaapzaal, de spots prikken in onze ogen, het regent buiten, onze schoenen zijn nog nat en er is geen eten. BUEN CAMINO.
We proberen nog even te blijven liggen maar er is zoveel lawaai dat we besluiten op te staan. Rond 8 u gaan we met een lege maag de refugio uit, na 45 minuten bereiken we Burgette waar we in een bar het ontbijt nemen.
Rond 11 u stopt het met regenen en ons lunchpakket kunnen we zelfs in volle zon nuttigen.
Het werd een zeer mooie wandeling die grotendeels over bospaden ging.
We wisten niet dat de natuur en het landschap van het Baskenland zo mooi zijn.
Rond 16 u bereiken we ZUBIRI, waar we een bed vinden in de primitieve gemeentelijke refugio. Na een koude douche doen we ons eerste wasje.
Om 19 u gaan we samen met een Deens koppel een pelgrimsmenu eten in een lokale bar. Veel stelde het niet voor, maar we zijn dan ook pelgrims.
We gaan vroeg slapen en gaan morgen als het niet regent vroeg op stap naar CIZUR MENOR.

 

Zondag 27 augustus 2006

Zubiri - Cizur Menor/26 km

 Rond 6 u zijn we als eersten opgestaan. Na een kattenwas en een eenvoudig ontbijt zijn we om 7 u reeds op pad, het is nog halfdonker. De wandeling tot aan Pamplona gaat grotendeels over bospaden, af en toe langs een drukke weg. Het is ideaal wandelweer.
We verlaten Zuburi via het bruggetje, even verderop staat een man te zwaaien (een Braziliaan), die de weg niet vindt, we tonen hem het pad en hij stapt verder. Na tien minuten komen we de man terug tegen zittend op een steen. Alhoewel de bewegwijzering duidelijk is, vindt hij terug het pad niet. Wijselijk besluit hij om samen met ons te stappen.
Na anderhalf uur bereiken we LARRASOAINA waar we halt houden om wat te eten en te drinken, we krijgen algauw het gezelschap van een paar katten. We passeren een paar dorpjes die er allemaal netjes en gezellig uit zien. In ZABALDIKA eten we onze picknick in gezelschap van 3 Deense meisjes en de Braziliaan.
Normaal gezien hadden we nu aan de feestdis kunnen zitten, collega Cretien heeft Abraham gezien en viert dit in gezelschap van familie, vrienden en collega's. We wensen hem alvast een prettige verjaardag.
Vanaf VILLAVA wordt het een stadwandeling tot in PAMPLONA. Het oude stadgedeelte van Pamplona is zeer indrukwekkend, er heerst een gezellige drukte maar spijtig genoeg is er geen enkel terrasje te vinden om iets te drinken.
De weg van Pamplona naar CIZUR Menor loopt volledig langs een drukke weg, je passeert de universiteit van Pamplona maar verder is er niets te zien.
Om 16 u bereiken we de prive refugio van de famillie Roncal.
Tot nu toe hebben we 75 km gewandeld en stellen we reeds verandering in landschap en klimaat vast.
Bergen worden heuvels en er is veel minder begroeiing.
Deze avond terug een pelgrimsmenu gegeten in gezelschap van o.a. 2 Britten. We zetten ons beste beentje bij om Engels te spreken tot de vraag kwam "From where are you?" Toen we antwoordden dat we van België zijn en "DUTCH" spreken zei de man doodleuk " Nou dan praten we toch lekker Hollands".
Het bleek een Brit te zijn die reeds 12 jaar in Nederland woont.

 

Maandag 28 augustus 2006

Cizur Menor -  Cirauqui/28 km

Het wordt routine, om 6 u opstaan, om 7u30 op pad, ditmaal wel met een deftig ontbijt want de eerste 12 km is er geen gelegenheid om iets te eten.
Bij het buiten gaan van Cizur Menor zien we in de verte de heuvels van de Sierra die bezaaid staan met windmolens, we tellen er 60 maar het zijn er vast meer.
We stappen langs velden waarvan de oogst reeds binnen is en de meeste zijn al bewerkt voor de volgende beplanting. We pauzeren bij het gedenkteken van Frans Koks uit België die hier op de camino gestorven is.
Even verder begint de klim naar het windmolenpark op de Perdonkam.
Rond 10 uur bereiken we de windmolens en genieten van het wijdse uitzicht. We zien dat op de heuvels rondom ook windmolens staan, er zijn er dus meer dan 100.
We nemen een foto aan het pelgrimsmonument. Er volgt een zware afdaling van 4 km naar Uterga, het pad gaat over grote losliggende keien. Op het terras van Alberque Camino del Perdon genieten we van een koffie en een stuk cake. Van Uterga gaat het over mooie paadjes naar Puerte la Reine langzaam omlaag.
We komen langs Obanos waar er een volksfeest is, we nemen enkele foto's van 2 reuzepoppen en de lokale bevolking die allen rood/wit gekleed gaan.
Even voor Puente la Reina zien we de eerste wijngaarden, zij het kleinschalig.
Puente la Reina is weer een van die mooie Spaanse dorpjes, we verlaten het dorp via de beroemde pelgrimsbrug. Deze morgen was het ideaal wandelweer, maar rond de middag breekt de zon door.
Voor we Maneru bereiken hebben we nog een steile klim en om 16u45 bereiken we Cirauqui, dit is een zeer speciaal dorpje met tientallen straatjes die allen zeer steil omhoog gaan. Bovenaan staat een kerk, rechttegenover is de prive refugio MARALOTX.
Om 20 uur wordt in de bar van de refugio de maaltijd geserveerd. We zitten aan tafel met 3 Italianen en 3 Spanjaarden. Het is een drukte van jewelste waarbij de Italianen de boventoon halen.

 

Dinsdag 29 augustus 2006

CIRAQUI - VILLAMAYOR DE MONJARDIN/22 km
Deze morgen geen wekker nodig, de klokken van de kerktoren hangen zowaar boven ons bed. De wandeling gaat een stukje over een oud muilezelpad, waarbij de snelweg steeds in het vizier ligt.
In de verte zien we een bergmassief, als we daar over moeten zal er nog veel moeten geklommen worden. Later op de dag blijkt dat onze eindbestemming links van dit massief ligt. We hoeven er dus niet over. Oef!
Even voor LORCA wandelen we onder de aquaduct van het Canal de Allaz, even verder is men een eeuwenoude brug aan het restaureren.
In de refugio van Lorca drinken we koffie en maken we gebruik van de internetvoorziening om het verslag van gisteren door te sturen.
In Estella wandelen we langs het paleis van de koningen van Navarra. We verlaten de stad via de oude stadspoort Portal de Castilla.
In IRACHE houden we halt aan een heel bijzondere pelgrimsbron, we lessen onze dorst aan de linkerkraan want hieruit vloeit rode wijn die hier geproduceerd wordt. Een stukje verder treffen we het klooster van Irache.
De laatste kilometers lopen we langs akkers, bossen en wijngaarden en bereiken om 15u30 Villamayor waar we overnachten in de parochiale refugio, welke zeer primitief is ingericht.
Er zijn geen bedden maar rondom de grote zaal is een podium gemaakt waarop matrassen liggen, de ene naast de andere. Er zijn wel 2 douches, zelfs met warm water.
Samen met 5 andere pelgrims (1 Argentijn, 1 Oostenrijkse dame, 2 Italianen en 1 Fransman) reserveren we een pelgrimsmenu in de lokale bar. Als we daar binnenkomen fronst iedereen de wenkbrauwen. De bar ziet er allesbehalve netjes uit, de waard zit naar de TV te kijken en kijkt niet op. Achter de toog staat een meisje van hooguit 12 jaar. Er is een tafel gedekt voor 7 personen, we gaan aan tafel zitten en wachten af.
Na 15 minuten komt er een jonge dame naar binnen, ze draagt een grote kookpot en zet deze op een barkruk en gaat terug buiten. Na 5 minuten komt ze terug met een kookpot en zet deze op een andere barkruk. Deze kookpotten bevatten dus ons avondeten. Zonder een woord te zeggen en zonder een glimlach wordt de soep geserveerd.
De Argentijn, wiens moedertaal Spaans is, probeert het ijs te breken en vraagt de jonge dame haar naam. Ze noemt Anna en is een dochter van de waard.
De hoofdschotel bestaat uit aardappelen, stoofvlees, erwten en wortelen.
Waar het eten vandaan kwam weten we niet maar het was lekker.

 

Woensdag 30 augustus 2006

VILLAMAYOR de JARDIN - VIANA/31 km
We logeren in een primitieve parochiale refugio maar de hospitaleros hebben wel voor een ontbijt gezorgd om 6 uur, het is hier allemaal gratis, zelfs de overnachting.
Om 6u50 zijn we reeds de deur uit, het is nog donker.
De wandeling gaat over brede wegen door de velden.
Het voordeel om de camino in deze tijd van het jaar te wandelen is dat het wellicht minder warm is, alhoewel 's middags ook nu nog de zon ongenadig toeslaat.
Het nadeel om nu te wandelen is dat door het feit dat het koren reeds gemaaid is, er weinig kleurschakeringen zijn in het landschap. Alles heeft een dorre kleur, alleen de wijngaarden brengen wat kleur. We passeren een herder met een kudde schapen, iets wat je bij ons niet meer ziet.
Pas na 12 km komen we het eerste dorp tegen, LOS ARCOS, hier halen we een stempel in de refugio.
Om 13 u bereiken we Torres del Rio, hier zijn 2 refugio's, maar we besluiten om verder te stappen naar Viana.
Dit wordt nog een zware etappe van 11 km, steeds op en neer en dit in een brandende zon.

Vandaag hebben we elk niet minder dan 3 l water gedronken.
Even voor Viana zien we nog een gigantisch windmolenpark, hier geloven ze duidelijk in windenergie.
Om 17 u bereiken we onze eindbestemming Viana.