Orthomoleculaire geneeskunde

Bij Orthomoleculaire geneeskunde ziet men ons lichaam functionerend op grond van biochemische en biofysische processen tussen eerder genoemde stoffen.

In het geheel van menselijk functioneren staan biochemische stoffen en energie centraal.
De stoffen reageren in reactie op elkaars aanwezigheid en leveren energie. Er is echter ook energie nodig om bepaalde processen te doen plaatsvinden. In beide situaties kan een stoornis tot ziekte leiden. En er zijn dus meerdere manieren om de oorzaak van ziekte te beïnvloeden. Via (bio)-chemische stoffen, relatief korte termijn of via energie, relatief langere termijn.

De biochemische processen bestaan uit energie genererende en energie kostende processen. In dit geheel kunnen stoffen verloren gaan die niet altijd door voldoende voeding kunnen worden aangevoerd. Ziekte oorzaken zijn in deze optiek dus meestal gelegen in veronderstelde tekorten die moeten worden aangevuld zodat herstelprocessen betere kansen krijgen.
Men kan bijvoorbeeld de zuurgraad beïnvloeden of metabolieten van de vetstofwisseling binden en daardoor het cholesterol gehalte verbeteren. Of men kan de Insulinestofwisseling verbeteren waardoor het jojo effect na de spijsvertering afneemt.

In de praktijk is onderzoek van bloed middels een prikje in de vinger voldoende om behandeling op te laten volgen. Aanvullend onderzoek van de ontlasting kan noodzakelijk blijken. Hieruit kan de status van de darmflora en evt. "leaking gut" worden afgeleid.
Ook is een zgn "Vrije radicalentest mogelijk. Hieruit kan ook worden afgeleid of het gebruik van antioxydanten gewenst is.
Aangezien veel aandoeningen een duidelijke relatie vertonen met voedsel is het soms noodzakelijk individuele onverdraaglijkheden van voedsel vast te stellen.

Ziekten die goed behandeld werden met Orthomoleculaire methode.
Chronisch vermoeidheid Syndroom
Post Viraal Syndroom
Chronische Candida
Fibromyalgie
ME.


Samenvatting
In de reguliere geneeskunde zoekt men na het stellen van de diagnose de oorzaak van de ziekte. Men gebruikt een tegen de ziekte gericht geneesmiddel.

Bij de orthomoleculaire geneeskunde gebruikt men stoffen met een biologische oorsprong die noodzakelijk/ behulpzaam zijn voor het optimaal verlopen van biologische levens- en herstelprocessen.

In de homeopathische geneeskunde zoekt men een stof die de ziekte in zijn geheel reeds heeft kunnen veroorzaken. Bij het vaststellen van het geneesmiddel gebruikt men symptomen die horen bij het gedrag van de ziekte en de geaardheid van de persoon.

In de acupunctuur stuurt men de energie via punten in de huid. Deze punten hebben een veranderde elektrische weerstand. Zij kunnen ook gemeten worden. Doel is het in balans brengen van twee typen zenuwstelsel, het actieve en het passieve, beter bekend onder yin en yang.