alsa / öteki şiirleri

2008'de eklenenler

gece ve yolcu / ay / rüzgarı sevdin sen

 

oya uysal / şiirler

 

GECE VE YOLCU

 

Hayallerin tükendiği yerde başlıyor karanlığa yolculuk

yol mu düşüyor peşine yolcunun, bir uzun yolu mu

yürüyor yolcu. Rüzgârda sönüyor sonra mum,

                                                               hepsi bu.

 

                                               Sen, sessizlikte karar kılmış yolcu!

İçindeki geceden dön de ışıyan geceye arala pencereni,

hayata kapalı bir kapı olsan da çık ve dinle

gecenin kalbinden geçenleri.

 

Gidip de dönmeyen sokağın boşluğuna dalıyor gözleri,

fazla ömrü kalmamış bir keşiş kadar ıssız. Bir ses,

bir koku, ansızın unutuldu sanılan hatıra lekeleri,

avcunda, karanlıkta korkmuş küçük bir kızın eli.

 

Hayallerin tükendiği yerde başlıyor karanlığa yolculuk

yol mu düşüyor peşine yolcunun, bir uzun yolu mu

yürüyor yolcu. Rüzgârda sönüyor sonra mum,

                                                               hepsi bu.

 

                                                               (Günaydın Sevgili Gece

                                                               Adlı kitabından kendi seçtiği şiir)

 

 

OYA UYSAL'IN YENİ KİTABI ÇIKTI

KİMSELERİN AKŞAMI

 

Oya Uysal

AY

(Kimselerin Akşamı'ndan kendi seçtiği şiiri))

 

Akşamın giderken bıraktığı bir dizeden        doğuyor ay

acıtarak annesini.

 

Çıkıp çocuk adımlarıyla bir masalın içinden

ölü doğmuş annemi bile okşadı bir peri.

Gümüşe boyandı oda. Masa, büfe, sedirde uyuyan

                                                               kedi.

 

Eskiden de burada mıydı

bu gidecek bir yeri yokmuş gibi duran

                                                sokak

-Hadi al gel de çocukluğunu gidelim uzaklara

                                                diyorum

eve çağırıyor annesi.

                                                                             

Kaygılardan yapılmış kalbime gülümseyen sokak

                                       beni kuytunda sakla,

çünkü dönemem artık uyanınca unutulmuş o rüyaya,

beni gölgenle sar, beni benden koru,

                                       alacakaranlığında.

 

Ölü doğmuş annemi bile okşadı bir peri.

Gümüşe boyandı oda. Masa, büfe, sedirde uyuyan

                                                            kedi.

 

Akşamın giderken bıraktığı bir dizeden doğuyor ay

acıtarak annesini.

 

Alsa     : 01 mayıs 2008                                                                                                             

                  kaynak: Kimselerin Akşamı,

                  yky yayınları mart 2008, istanbul                                                                                                           

 

 

RÜZGARI SEVDİN SEN

 

Bir şeyler kalırdı senden – ince, uçuşan, zarif

ellerin nereye değse eskiden. Eli elinden kayıp giden

rüzgarı sevdin sen.

 

Herkes kendinden bile gizlerken sırrını sen

rüzgara açtın. Kullanılmayan odalar kadar

ıssız, serin hayatını. Bir sokaktan ötekine taşırken

kırık dökük hayatını…

 

Bak. Geceden doğan pembe seher

                                               çocuk gün!

Bırak sokulsun da üşümüş göğsüne

Varolmana değer bir anlam bulsun

                                               Ruhun.

 

Ah! bir bilsen. İçini çekiyor sokak sen geçerken.

 

 Bir şeyler kalırdı senden – ince, uçuşan, zarif

elin nereye değse eskiden. Eli elinden kayıp giden

rüzgarı sevdin sen.

 

Alsa 28.04.08

Kaynak: Yaşasın Edebiyat kasım 1998