فلسفهٔ اعتیاد
_______________________________
از کتاب مذهب اصالت عشق جلد شش اثر استاد علی اکبر خانجانی
۱۸۷- «پس چگونه کافران در آن روزی که کودکان پیر می شوند در امان می مانند» مزمل ۱۷-
آن موقع همین موقع ماست و عصر آخرالزمان است و روز پنجاه هزار ساله که براستی همه کودکان دچار افسردگی و دلمردگی و بی میلی به زندگی هستند. امروزه آمار خودکشی در نوجوانان نیز غوغا می کند. همین چند سال پیش بنده شاهد خودکشی دسته جمعی سه دختر حدود دوازده ساله بودم که یکی از آنان مُرد و دوتای دیگر جان سالم بدر بردند آنهم در خاندانی ثروتمند و مرفه و البته فاسق. اين به لحاظ هستی شناسی از خاصیت همین روز پنجاه هزار ساله است. «اگر خداوند روزی را هرگز به شب نرساند چه می کنی...» قرآن- اشاره خداوند به وضع موجود است. و اگر بی خوابی یک بیماری جهانی در عصر جدید است که مستمرا شدیدتر می شود و لذا کل بشریت بسوی انواع مخدرات دارونی و قاچافی میل می کنند به همین دلیل است که ما در روزی پنجاه هزار ساله قرار داریم که هنوز از چشم عامه بشری پنهان داشته شده است. امروزه عمده نسل جوان حتی قبل از تشکیل زندگی به پوچی و نیهیلیزم فلسفی و روانی دچارند. اینهمه جنب و جوش های مذبوحانه و تصنعی برای سرپا نگه داشتن و انگیزه زندگی پدید آوردن است که البته همچون دوپینگ عمل می کند. و نیز اين همه تفریحات و محرکات روزافزون و عجیب و غریب از نوع ورزشی و ماجراجونی و دارونی و فلسفی و هنری و عیاشی جهت مبارزه با اين پیری زود و فزاینده است که حاصلی وارونه ببار آورده است. همچنین اینهمه مذاهب دجالی و عرفانهای نشاط آور و تلقینی در سراسر جهان بخشی دیگر از اين تلاش مذبوحانه آخرالزمانی است برای فائق آمدن بر جبر زمانی که مستمرأً ثقیل تر و کندتر می شود تا به وضعیت صفر برسد که وقوع قيامت کبراست. عصر شتاب فزاینده تکنولوژیکی نیز یک واکنش کور دیگری در قبال اين وضعیت صفر است. در این باره به کتاب «مبانی هستی شناسی عرفانی» از اینجانب رجوع فرمانید. ولی مفهوم آخر زمان واضح ترین بیان همه معضلات انسان مدرن است
درباره سنت
پس زیر بنای همه سنت های بشری از قدیم تا جدیدش فقط یک امر است و آن سنت خود-فراموشی و گریز از خویشتن و بی خود کردن خویش است. همین سنت است که آدمی را گاه بر همه سنت های پیشین و پیش روی می شوراند و خودکشی را پدید می آورد. خودکشی سنت آخرین است که گاه با طناب و گاه با داروهای روان گردان و گاه با مواد_مخدر و بطور تدریجی و روزمره انجام می پذیرد تا سنت اولین بشر که همان بی خودی است پابرجا بماند....
از کتاب کند و کاوی در اصول تألیف استاد علی اکبر خانجانی جلد اول ص 25
بنظر می رسد نوعی طرز فکر خاص در بشر وجود دارد که قلمرو پيدايش خودکشی است و آن نگرش کلان به زندگی و معنای هستی انسان در جهان و توقع بيش از حد انسان از خويشتن و جاه طلبی ها و احساس خدايگونه ناکام و تکبّر متلاشی شده در عرصه عشق و احساس پوچی در تماميت زندگی است. خودکشی حاصل نوعی خودشاسی کافرانه و ظلمانی است که بدون نور هدايت و امام روحانی رخ می دهد و در برزخ بی معنائی به جان صاحبش می افتد و شهيدش می کند. به تحقيق معلوم شده است که انسانهائی که با فکر خودکشی روزگار می گذرانند انسانهائی رقيق القلب و شديداً عاطفی هستتند و در طبقه خودشان از طرز فکری عميق تر و جدی تر برخوردارند و عموماً آدمهائی بسيار کم آزارند و به جای انتقام از ديگران از خود انتقام می کشند. در بسياری موارد خودکشی حاصل عشق هائی ناکام و پاک بوده است
دائرةالمعارف عرفانی جلد ۵ ص ۴۲
www.khanjany.com
شما برای بلی گفتن به تن خویش و نیز برای پنھان ساختن این تنبلی، چرا که تاب تحمل تن خودرا نداشتید، اشتغال پرستی و اشتغال نمائی پیشه نمودید زیرا توّرم و ھجوم زمان را خا ّصه در عرصه تکنولوژی تاب نیاوردید و قدرت ھضم و جذب زمان را در خویشتن نداشتید و لذا آنرا بواسطۀ اشتغالات برون افکندید و دچار برزخ و احساس پوچی و نابودی شدید و برای جبران و فرار از این وضع به الکل و مخدّرات و داروھا روی آوردید. آیا می دانید چگونه می توان زمان را در تن خود ھضم و جذب نمود و در واقع تن را تحمل کرد و مبتلا به سگ دوئی و خر ّحمالی و اشتغالات کاذب نشد؟ بواسطۀ تفکر! تفکر و نه خیالبافی و تدبیر و حساب و ایده آلی سازی و آرمان بافی. و ا ّما تفکر چگونه ممکن است؟ این ھمان سئوالی است که حتّی فلاسه نیز شھامت طرحش را نداشتند و لذا در کّل تاریخ چند ھزار سالۀ فلسفه ھرگز تا به امروز مرز بین فکر و خیال معّین نشد
ذھن انسان تا بخاطر حقّی، کسی را دوست نداشته باشد نمی تواند متفکر شود. یعنی حقیقت و محبت دو پای حرکت فکر انسان ھستند. و فقط در اینصورت است که میتوان تنبلی آرام و قانع و خّلاق و خود-کفا بود و عملۀ زمان نشد و لای چرخش له نگشت و زمان را در تن تبدیل به نور جاودانگی ساخت و ھستی یافت
کتاب ابرانسان ص ۶۶، استاد علی اکبر خانجانی
مصاحبه ای با یك هروئینی
س: چرا به این روز افتادی؟
!ج: پدر عشق بسوزد
س: به عشق چه ربطی دارد؟
ج: بی وفایی و خیانت
س: پس از فرط بزدلی و ناتوانی در انتقام به این روز افتادی؟
ج: نخیر آقا برای اینکه بتوانم این خیانت را تحمل کنم
س: یعنی اگر به مخدر روی نمی کردی چه می شدی؟
ج: نمی دانم شاید خودکشی می کردم
س: حالا هم که مشغول خودکشی تدریجی هستی آیا آن خودکشی یکباره بهتر نبود؟
ج: شاید شهامتش را نداشتم
س: پس از فرط بزدلی معتاد شدی. اینطور نیست؟
ج: ولم کن آقا نشئه گی ما را پراندی پس فوراً پولش را هم بده بچه پرروی مزاحم
س: تو شهامت نداشتی که حرف دلت را به او بگویی چون می ترسیدی رهایت کند اینطور نیست؟
ج: خیلی دوستش داشتم و نمی خواستم از من برنجد و برود. ولی بالاخره رفت
س: می ترسیدی تو را متهم به قلدری کند و به عشق تو شک نماید اینطور نیست؟
ج: آره. ولی مرا متهم به بزدلی کرد و عشق مرا هم به صورتم تف کرد و به اتهام معتاد بودنم رفت
س: پس بخاطر بزدلی معتاد شدی اینطور نیست؟
ج: آره بابا ولم کن بگذار به حالم برسم خدا هیچکس را عاشق نکند چون بزدل و معتاد می شود
س: آیا می توان گفت که اگر تو همیشه حرف دلت را می زدی نه او می رفت و نه تو معتاد می شدی؟
ج: آره بابا
س: آیا می توان گفت که تو از بابت غرور و بی صداقتی، هم او را از دست دادی و هم خودت را؟
ج: آره بابا. صداقت خیلی شهامت می خواهد
۱۰ دائرةالمعارف عرفانی جلد ۳ ص
(عصر خودکشی (قیامت تاریخ
تا آنجا که تاريخ به ياد می آورد بنيانگزار خودکشی بزرگان انديشه های بکر بوده اند
خودکشی همواره کمابيش يک سودای عارفانه و مذهبی بوده است و بسيار بندرت انسان های لامذهب به خودکشی می انديشند. عارفان بواسطه خودشناسی مترصد براندازی «خود» در قلمرو صفات می شوند و گناه اين ناکامی تا لبه تن کشی می رسد. بقول نيچه «چه شبهائی را به اميد خودکشی به فردا رسانيده ام» بسياری با انديشه خودکشی امکان ادامه حيات دارند «اگر نشد خودم را می کشم و راحت می شوم.»ا
بدين لحاظ خودکشی يک گشايش و اميد نجات از بدبختی است. در انديشه های پنهان اکثر متفکران عميق معضله خودکشی همواره حضور داشته است و يک موتور خلاق فکری بوده و چه بسا موجب معراج روح و مکاشفات بزرگ معنوی بوده است
خودکشی و خودشناسی رابطه ای مستقيم دارند. هر بن بست مزمن در امر خودشناسی مولد جرقه خودکشی است. چرا که «خود» هر انسانی غايت و حد او در عالم جان و هستی می باشد و اين حد همان آستانه آخرت و مرز نيستی است. چرا که خودشناستی همانا رسیدن به حدود وجود و گشايش آفاق هستی در خويشتن است. خودکشی خطيرترين ايده نجات باطنی و رستاخيز خودبخودی و قيامت نفس بشر است. و اگر عصر آخرالزمان عصر خودکشتی عمومی است به همين دليل است که بشريت به لحاظ تاريخی به غايت خود رسيده است و بايستی از تاريخ فرا رود و قيامت خود را بر پا نمايد و از آن راه گريزی ندارد. گريز از قيامت مهمترين دليل عرفانی بر خودکشی آخرالزمان می باشد. اگر خودکشی يک ايده قديمی در عرفان است به اين دليل است که خودشناسی عرصه برپائی قيامت فردی و باطنی است. و امروزه کل بشريت مجبور به اين امر می باشد. همه عارفان جهان بر اين امر متفق القول هستتند کته بدون پيرطريقت نمی توان در وادی خودشناسی چندان گامی برداشت. امروزه به همت مکاتب روانکاوی مسئله خودشناسی تبديل بته نوعی مذهب شده است و هر
کسی با مطالعه چند اثر روانشناختی کوس اناالحق می زند و گوئی که موفق به شناخت خود شده است و لذا همه اصول مذهب و معرفت و اخلاق را منکر شده و عملا در مفاسد اخلاقی غرق شده و به ياری مخدرات به انواع اوهام و هذيانها مبتلا گشته و گوئی که صاحب وحی و کرامات است و دعوی نجات بشر می کند بهرحال اين رويکرد مدرن دال بر نياز تاريخی بشر آخرالزمان به خودشناسی است ولی راه را عوضی گرفته و
هنوز گامی برنداشته در چاه است نياز انسان مدرن به خودشناسی واضح ترين حجت بر نياز به امام و يار معنوی است زيرا بقول علی(ع) هيچکل بخودی خود نتوانست خود را بشناسد.» زيرا خود هر فردی کارخانه فريب خود است و اينست که«
خودشناسی های بی پير به جنون و تباهی می انجامد که در نسل جديد شاهديم
بهرحال پير شناسی خود يک معضله ديگر است چرا که امروزه شاهد بروز پير های شياد هستيم که هر يک مظهر يک دجال می باشند و مشغول غارت جيب و جان و وجدان مردمند و کلام آخر اينکه اگر عصر جديد عصر خودکشی است بدان معناست که عصر جبر خودشناسی است و بشر مدرن جز از اين راه امکان ادامه حيات ندارد. نشريه ما در همين راستا و نياز مبرم انسان مدرن مشغول انجام
وظيفه می باشد
دائرةالمعارف عرفانی جلد ۵ ص ۴۲
https://t.me/khanjanyaliakbara
https://www.instagram.com/khanjanyaliakbar/
آخرالزمان ابرانسان ابن عربی اسرار صلوة اسلام شناسی اگزیستانسیالیزم امام شناسی اوشو اشراق امامت امامزمان ایدز برزخ بهشت بوبر تأویل قرآن تناسخ تشیع جهنم حافظ حکمت حکومت اسلامی حکمت الاشراق خاتمیتخودکشی خودشناسی خلق جدید دجال دکتر علی شریعتی زرتشت شفاعت صادق هدایت طب اسلامی ظهور امام زمانعلائم ظهور عرفان عرفان اسلامی عرفان شیعی عرفان حلقه عذاب علم توحید غیبت فاطمه شناسی، فلسفه فلسفهدین فلسفه زندگی فلسفه سینما فلسفه ظهور فلسفه گناه فلسفه مرگ، فلسفه ملاصدرا فلسفه نماز فمینیزم قیامتکرامت کریشنامورتی لقاءالله متافیزیک منجی موعود معراج منجی آخرالزمان مولوی مولانا مهدی موعود معرفتشناسی نجات نیچه وحدت وجود وجه الله ولایت وجودی هایدگر هرمنوتیک یاسپرس
آدم و حوا, آفرینش جدید عرفانی، ادگار آلن پو، انسان کامل، امراض لاعلاج، پدیده شناسی، تئوسوفی، حقیقتمحمدی، حلاج، خداشناسی، روزبهان بقلی، رجعت حسینی، زایش عرفانی، شناخت شناسی، شیطان شناسی، عشقعرفانی، عرفان درمانی، علی شناسی فلسفه ازدواج و زناشویی، فلسفه بیماری، فلسفه طلاق، فلسفه عشق،ماورای طبیعت، معرفت نفس، ناجی موعود، ناجی آخرالزمان،
پدیده شناسی بوبر یاسپرس حلاج زایش عرفانی حقیقت محمدی