DE DEMMINK AFFAIRE


De heer Drs. J.Poot laatste boek is getiteld“de Demmink Doofpot”. Gedetailleerd wordt beschreven hoe groot de Augias stal op Justitie en bij de overheid is. De kiezers krijgen in Maart 2011 nog een kans om zich niet nog eens te laten bedotten. Het is 5 voor twaalf met onze rechtstaat . Stuur CDA en PvdA naar huis, of emigreer. Kolonel  Dorrestijn maakte van het boek de volgende verkorte samenvatting. Neem er de tijd voor.  U hebt de tijd tot Maart 2011 om Wilders bij de Statenverkiezingen de meerderheid te geven in de eerste Kamer.Alles wat de heer Poot op een rijtje heeft gezet kunt u terug vinden op internet.  Bedenk dat Koningin Beatrix noodkreten van klokkenluiders onbeantwoord liet en dat zij  in hoge mate verantwoordelijk is voor de benoemingen van pedofielen en chantabele ministers. Let ook eens op hoe de pers onder druk wordt gezet met dreigementen van dure juridische procedures via het advocaten van het Koninklijk Huis.

YouTube-video


Wie is de echte onderkoning van Nederland met meer macht dan de regering?
Enkele bekende en minder bekende klokkenluiders hebben een stichting Expertgroep Klokkenluiders opgericht. Daarin vallen onder meer doelstel-lingen van Nederland Transparant te herkennen. Het schandalige is echter dat dit nodig blijkt te zijn, waarbij steeds weer nieuwe dossiers worden toegevoegd aan de bestaande: gevolgen Bijlmer-ramp, misstanden onder curatoren, Enschede-dossiers, Chipshol-affaires, Demmink-affaire, bouwfraude, UWV-debacle, politiebazen, pedofiele rechters, Jeugdzorg-dossiers, foute burgemeesters (en andere bestuurders), subsidiefraudes, woekerpolisaffaire, etc. Opvallend vaak blijken Justitie en Financiën te zijn betrokken bij onfrisse zaken, waarover zich in de ministeriële kluizen nog vele dossiers bevinden, die geen daglicht verdragen.
Welke politieke partij kiest het herstel van de rechtsstaat als  bestaansgrond of moeten enkele moedige klokkenluiders het alleen opknappen?
                                                                  (Juli 2010, L.J.J. Dorrestijn)
 
Inleiding
 
In Duitsland is men inmiddels gewend aan corruptieschandalen op hoog niveau, net als in België en Groot-Brittannië. Daarbij gaat het niet alleen om geld, chantage, strafvrijwaring en macht (carrière), maar ook om moord en zelfmoord, evenals pedofilie of homofilie en overspel.
In Duitsland zijn bij allerlei schandalen vele prominenten betrokken (geweest): naar verluidt een staatssecretaris, een voormalige bonds-kanselier, een minister, vakbondsbazen, bankdirecteuren, rechters en directies van grote bedrijven.
 
In Nederland is het niet anders, zoals ondermeer blijkt uit de boeken over de Bijlmerramp (Doemvlucht) en, meer recent, van Ine Veen (Moord namens de ‘Kroon’?), de stichting Stidag (Schurken in Jurken), Peter Siebelt (Mabel – ‘Koninklijk’ Bal Masqué), Kees Kooman (De woekerpolisaffaire) en drs. J. Poot (Chipshol-affaire, ‘Schiphol-gate’, Doodzonde tegen de Rechtsstaat).
Het nieuwste boek van drs. Poot sr betreft een goed gedocumenteerd overzicht van het grootste schandaal dat zich in een rechtsstaat kan voordoen: het corrumperen van de gehele Justitietop door een hoge ambtenaar met zijn vriendjes.
Dit duurt volgens het boek al meer dan 8 jaren, ondanks vele tv-uitzendingen, artikelen, drie aangiftes en beschuldigingen in buitenlandse media.
 
Premier Balkenende (CDA) en de ministers Donner (CDA) en Hirsch Ballin (CDA) zijn hier nauw bij betrokken, maar durven niet in te grijpen. En daarmee rijst de vraag: wat weet de secretaris-generaal van Justitie Joris Demmink over vele hooggeplaatsten, zodat deze door hem gechanteerd kunnen worden, rechters bewijzen negeren, getuigen worden geïntimideerd en de media een publicatiestilte krijgen opgelegd.
 
Want wat deze man voor elkaar krijgt is ongehoord, bestempelt hem tot de echte onderkoning van Nederland en kan blijkbaar alleen door moedige klokkenluiders worden onthuld. Dan is het niet vreemd dat hier nog jaren moet worden gewacht op een effectieve wettelijke bescherming van klokkenluiders.
 
Erger is nog dat daarbij moord, beïnvloeding van rechters, promotie voor chantabele (dus ‘bevriende’) figuren, fraude met declaraties, leugens bij de beantwoording van Kamervragen en het achterhouden van onderzoeksrapporten (MIVD, AIVD, CRI, Turkse en Tsjechische recherche) niet kunnen worden uitgesloten. En daardoor zou onze gehele regeringstop chantabel zijn geworden.
 
En de tweede vraag die even ernstig is: wat weten de AIVD en de Kinderbescherming/Jeugdzorg van bepaalde hoge functionarissen, waardoor zij hun eigen misstanden kunnen verdoezelen en de enorme geldstromen in stand houden? Daarbij valt een belangrijk deel van het toezicht op de Jeugdzorg onder de provinciebesturen die worden geleid door de commissaris van de koningin. De Kinderbescherming met de kinderrechters vormen een staat in de staat, zoals inmiddels het gehele Justitie-apparaat. Niemand krijgt echt greep op de vele jeugdzorgschandalen, ondanks een rapport van de Nationale Ombudsman en een machteloze minister Rouvoet.
 
Al deze aspecten en de beschikbare verklaringen zouden een reden moeten zijn voor een parlementaire enquête over Demmink en de ministers, maar zelfs niet-betrokken politici zijn kennelijk beducht voor de gevolgen in hun privé-leven of carrière, die verder kunnen gaan dan alleen onbestemde dreigtelefoontjes en lek gestoken banden.
 
Het boek De Demmink Doofpot
 
Na zijn publicaties over de rechters in Haarlem, de CDA-ministers van Verkeer en Waterstaat en de advocaat van Schiphol in de zgn. Chipshol-affaire, heeft drs. Poot zijn netwerk uitgebreid tot enkele onverschrokken klokkenluiders waaronder onderzoeksjournalist Micha Kat, de stichting Expertgroep Klokkenluiders en een voormalige ambtenaar van Justitie.
Met hun hulp is een boek tot stand gekomen, dat een verbijsterend beeld geeft van de werkelijke machtsverdeling in dit land en van de lafheid van de politiek tot ingrijpen.
 
En dit laatste is vreemd, want niet iedereen is chantabel en diverse Kamerleden hebben meerdere malen vragen gesteld aan de minister van Justitie. Nog vreemder is dat bepaalde tegenstanders van de benoeming van Demmink tot SG (secretaris-generaal) bij Justitie, werden geïsoleerd of onder druk gezet op een enkele uitzondering na: zoals de heer H. Borghouts die commissaris van de koningin werd (of was dit een vorm van wegpromoveren?).
 
Het boek sluit dan ook niet uit dat bepaalde leden van het koninklijk huis belang kunnen hebben (gehad) bij een doofpot voor allerlei onfrisse zaken die samenhangen met geheime homofiele en pedofiele kringen. Dit kan goed passen bij het gerucht over een homofiele prins en over een video die is verdwenen, evenals de beide makers ervan.
 
De netwerken
 
De aanwijzingen voor een Belgisch/Nederlands netwerk van hoog-geplaatste pedofielen en kinderpornoliefhebbers bestaan reeds lang; sinds het Dutroux-dossier. In het boek worden namen genoemd van mogelijk betrokkenen of insiders waaronder Ed Nijpels (eveneens een voormalige commissaris van de koningin en voormalige directeur van het ABP, net als H. Borghouts die ooit SG bij Justitie was).
Over misstanden bij het ABP gaan reeds langer geruchten, met name betreffende vastgoedtransacties waarbij J. Reijnen betrokken zou zijn geweest. Inmiddels zijn in het Philips-vastgoeddossier enkele leidende figuren aangeklaagd. Dit is het topje van een financiële ijsberg die vele vooraanstaande figuren in verlegenheid kan brengen. De onthullingen zijn maar net begonnen en velen – vooral slachtoffers - zijn verbijsterd over hun eigen onwetendheid.
 
Kennis is macht, maar wie heeft er macht over minister Donner die – volgens geruchten – gesignaleerd zou zijn in bepaalde gelegenheden in Breda. Dezelfde minister die Demmink tot SG benoemde tegen de adviezen en rapporten in.
 
In het boek worden ook namen van voormalige rechters genoemd – Stolk en Rueb – zonder dat vast staat of deze tot een pedo-netwerk behoorden. De bemoeienis van rechter Stolk met een jeugdig vriendje van hem in een strafzaak, heeft recent stof doen opwaaien na een uitzending van die andere klokkenluider: Peter R. de Vries.
 
Maar wat Peter R. de Vries weet, kan de AIVD ook weten. Dit blijkt onder meer uit het AIVD-dossier over Pim Fortuyn. En wie is politiek verantwoordelijk voor de AIVD? Inderdaad, premier Balkenende, de man die ook doof bleef voor alle waarschuwingen over de Chipsholaffaire, de woekerpolisaffaire, de misstanden bij de Jeugdzorg, de Mabel-affaire en over de werkelijke kosten en (misbruik van) voorrechten van het koninklijk huis. Totdat hij gedwongen werd over het laatste opening van zaken te geven, alsmede over de ‘Paleis Noordeinde’ belastingconstructies. Was het zijn naïviteit of zijn ambitie die hem zijn geloofwaardigheid deed verliezen; hij zal straks toch geen commissaris van de koningin worden?
 
Naast de Kinderbescherming valt er nog een betrokken organisatie onder het ministerie van Justitie. De IND, COA en AZC’a die zich vooral bezighouden met de toelating en opvang van zgn. asielzoekers, ook alleenstaande minderjarigen. En binnen Justitie opereerde staatssecretaris Albayrak die ook een Turks paspoort heeft; daarover later meer.
 
De geruchten en beschuldigingen
 
Op 23 april 2010 heeft drs. Poot een Open brief aan minister Hirsch Ballin in het NRC Handelsblad geplaatst. Daarin werden meerdere geruchten en beschuldigingen over Demmink opgesomd, waaronder de € 18.000 aan diner-declaraties in twee jaar tijd, waarvan € 5.000 zonder bonnetjes.
 
Op 7 december 2009 had hij namelijk een persoonlijke klokken-luidersbrief ontvangen, die voor drs. Poot – die inmiddels wel wat gewend is over de Nederlandse staat – uiterst onthutsend bleek te zijn.
 
In zijn verdere onderzoek naar alle publicaties en beschuldigingen stuitte drs. Poot onder meer op de volgende uitspraken en trekt nu eigen conclusies over Demmink, Hirsch Ballin en Donner:
-         JD [Joris Demmink] wordt van zeer ernstige misdrijven beschuldigd. Misbruik van zijn (machts-)positie wordt aangevoerd als argument waarom hij er tot nu toe mee is weggekomen.
-         De arm van JD reikt tot de top 100 van de zittende [rechters] en staande [Openbaar Ministerie] magistratuur.
-         Angst, echte angst voor repercussies is wat voortdurend een rol speelt. De verwevenheid van (delen van) de pers met het topcircuit (inclusief het Koninklijk Huis) in Den Haag en daarbuiten is een feit.
-         Integendeel, hoewel deze “leugenaar onder ede” [rechter Westenberg] schuldig is, heeft de Raad van de Rechtspraak, dus de belastingbetaler, zijn proceskosten van € 136.000 voor 100% vergoed. Bovendien heeft Hirsch Ballin deze verkeerde rechter een “tantième” van € 75.000 gegeven.
-         Even bedenkelijk is dat ondanks de veroordeling van Westenberg door het Hof te Amsterdam op 23 juni 2009, Justitie hem ongemoeid liet… [Na aangifte] moest Westenberg per 1 oktober 2009 aftreden, zij het 15 jaar te laat.
-         Opvallend is dat Demmink mij [Micha Kat] nooit heeft aangepakt wegens mijn artikelen over zijn pedofilie.
-         Voormalig minister [van Justitie] Donner heeft in 2003 m.b.t. zijn secretaris-generaal verklaard dat: “geen sprake is van rook laat staan van vuur”. [Let wel: nadat in 1994 de naam van JD in De Telegraaf wordt genoemd in verband met misbruik van kinderen; in 1998 Netwerk rapporteert over een grootscheeps onderzoek door een Rotterdams politieteam over handel in kinderen; en in 1982 de MIVD al een rapport had geschreven].
-         Sinds 1998 is gepubliceerd in zowel de schrijvende media als op tv (o.a. NOS, NOVA en Netwerk) over pedofielennetwerken en de mogelijke rol daarin, of daarbij, van justitiële ambtenaren en de betreffende secretaris-generaal.
-         Diverse bronnen bevestigen de benoeming van de SG in 2002 [door minister Donner] onder belastende omstandigheden.
-         In de zogenoemde “Wabeke papers” (gespreksverslag dd 28 augustus 2003 met de voormalige hoofdofficier van Justitie Wabeke) wordt de pedofilie van de secretaris-generaal bevestigd.
-         Welk hoger belang wordt er gediend (of afgedekt) door het steunen van JD, zonder dat de verdachtmakingen met feiten worden weerlegd?
-         Tot het Nederlandse pedo-netwerk behoren kennelijk leden tot in de hoogste kringen; vermoedelijk een oud-advocaat van de Koningin, twee hoofdofficieren van Justitie, een oud-bewindsman en een Amsterdamse professor.
-         In de ‘Runderkamp papers’ staat dat Demmink een politie-onderzoek zou hebben gefrustreerd door informatie door te spelen aan de verdachten.
-         Dit ‘Embargo-onderzoek’ van hoofdofficier Vrakking werd volgens De Telegraaf ‘geneutraliseerd’ door de waarnemend Procureur-Generaal Rene Ficq.
-         In 2000 trok Demmink reeds de aandacht van de research-redactie van het NOS Journaal, die onderzoek deed naar de vraag of de affaire-Dutroux vertakkingen had in Nederland.
-         Volgens onze CRI-bron zou de aanleiding tot het naar buiten dragen van Joris bij Defensie [in 1982] van seksuele aard zijn geweest.
 
De aangiftes
 
Er zijn sinds 2002 meerdere aangiftes tegen de SG gedaan terzake pedofilie, waarbij in ieder geval van één aangifte onduidelijk is gebleven wat de status van behandeling dan wel afdoening is.
 
De beschuldigingen door de Koerdische zakenman Baybasin zijn het meest opvallend, niet alleen omdat hij hier tot levenslang werd veroordeeld, maar omdat Demmink zich persoonlijk met de zaak heeft bemoeid, waarbij niet uitgesloten wordt geacht dat de SG invloed heeft uitgeoefend op de rechtsgang. Zijn advocaat beweert dat het dossier tegen haar cliënt door toedoen van Demmink werd gemanipuleerd (al dan niet na chantage door de Turkse overheid).
 
Maar vóór die tijd was er al een dossier over Demmink zelf, want bij een benoeming tot SG zal zeker ook het dossier van de AIVD zijn geactualiseerd. Daarbij zouden 40 geruchten zijn onderzocht, inclusief informatie van de MIVD (Defensie).
De uitkomst van de AIVD-screening is niet publiek, maar enkele niet-verificeerbare bronnen stellen naar verluidt: “niet benoemen, te veel risico”. Ook de heer H. Borghouts deelde die opvatting, maar de advocaat van Demmink heeft tot dusver de conclusies van de AIVD niet willen bevestigen of betwisten.
 
Bij het onderzoek in 1994 naar de handel in kinderen worden namelijk een Duitser en topambtenaar ‘Joris’ bestraft. Het is een raadsel waarom niet meer valt na te gaan wie deze Joris is geweest, die met ondermeer dienstverlening werd bestraft. Bij welke instantie?  Terwijl journalist Stan de Jong beweert de identiteit te kennen.
 
In Amsterdam lopen in 1998 twee onderzoeken naar een pedo-netwerk van hooggeplaatsten. De naam van JD wordt hierin genoemd als degene die het onderzoek zou hebben ‘geneutraliseerd’.
 
In 2003 zendt Zembla een documentaire uit over het gemanipuleerde strafproces tegen Baybasin. Zembla maakt gebruik van de diensten van onderzoeker (en vertaler) Sinan Can.
 
Uiteindelijk worden slechts drie aangiftes gedaan:
1.      Door jeugdprostituee Frank L. (Leenders) die ondermeer vertelde dat Demmink aanwezig was bij de opnames van een pornofilm in Tsjechië, waarbij een kind is overleden. Frank L. – de aangever ! – wordt thuis opgehaald voor nader verhoor… Vervolgens laat het OM weten dat de aangifte vals is. Frank L. heeft zijn aangifte ingetrokken, maar komt hier een dag later op terug. Dit bevalt Justitie niet en in 2004 wordt Frank L.vervolgd wegens een valse aangifte. Hij krijgt twee maanden voorwaardelijk opgelegd. Zijn advocaat valt enkele jaren later, als de zaak weer actueel wordt, dood van zijn fiets.
2.      In 2007 doet Baybasin aangifte: zie de Turkse kwestie. Zijn beschuldigingen worden genegeerd en met vervalste verslagen van telefoontaps wordt de Koerd hier tot levenslang veroor-deeld. Nederland heeft een reputatie hoog te houden op het gebied van gerommel met telefoontaps die veel informatie kunnen opleveren voor chantage. Ieder gevoelig politiedossier in handen van een foute officier van Justitie kan hem/haar ‘onkwetsbaar’ maken voor juridische (tegen)maatregelen, of door zijn bazen worden gebruikt om zich te beschermen tegen integere rechters, politici, journalisten of advocaten. Want de elite heeft een machtig netwerk dat loopt van het Koninklijk Huis tot de AIVD, RVD, Procureurs-Generaal, Hoge Raad, Raad van State, minister van Justitie en de minister-president. Raadsheer W. van Schendel van de Hoge Raad komt voor op de zgn. Zembla-lijst en schreef mede het arrest waardoor de veroordeling tot levenslang onherroepelijk werd.
3.      De Turkse jongen Mustafa Y. doet in 2008 aangifte. Een andere Turk die hem in 2008 intimideerde, werd in 2009 gearresteerd in Turkije. Was er iemand bezig zijn rol te onthullen? Ook de Turkse journalist Burhan Kazmali die zijn dossier onderzocht, werd namelijk gearresteerd.
 
Hirsch Ballin ontkende dat er drie aangiftes op tafel lagen. Formeel had hij gelijk; een ‘valse’ aangifte is geen aangifte en een artikel-12 procedure tegen het OM is ook geen aangifte.
 
De Tsjechische kwestie
 
Volgens oud-minister Nawijn werd in Praag een Nederlandse pedo vermoord. Wat die daar te zoeken had, blijkt uit de verklaring van Frank L. Nawijn waarschuwt in 2003 een onderzoeker: Deze man [Demmink] gaat over lijken…. Let maar goed op: jij zou de eerste niet zijn die plotseling sterft.
 
Zo zou de chauffeur van Hans Heinemann zijn vermoord. Heinemann is een Nederlandse topdiplomaat met wie Demmink kinderen misbruikte in de Pinokkio-bar te Praag.
 
De aanwezigheid van Demmink bij porno-opnames waarbij een jongen werd vermoord, is niet bewezen
 
De Turkse kwestie
 
In 1996 vond het Susurluk-incident plaats, dat banden blootlegt tussen de Turkse overheid en de georganiseerde misdaad.
 
In 2006 verschenen in de Turkse pers artikelen over de chantage van Nederland door de Turkse overheid. Naar verluidt wilde Turkije afrekenen met Baybasin (Koerd) en gebruikte daarvoor het Demmink-dossier.
Baybasin deed vervolgens aangifte tegen Demmink wegens “pedofilie, meermaals gepleegd sinds tenminste 1990 in Turkije en andere landen, uitlokking resp. (mede)plegen van opzettelijke en wederrechtelijke vrijheidsberoving en deelname aan een criminele organisatie”.
De Koerd besefte kennelijk wat er op het spel staat: als Demmink niet wordt aangepakt, dan blijft Nederland chantabel vanwege het Turkse dossier over Demmink.
 
Ook de website Klokkenluideronline bleek op de hoogte van de Turkse chantage, zoals die door onderzoeksjournalist Burhan Kazmali werd aangenomen.
 
Op 12 april 2007 bracht Demmink een bezoek aan Baybasin in de gevangenis, naar verluidt samen met de AG (mr. Kolkert) van het Hof in Den Bosch. De advocaat van de Koerd eiste dat JD zich niet meer rechtstreeks met haar cliënt mag bemoeien; haar eis werd afgewezen!
 
De Turkse onderzoeksjournalist werd in juni 2007 op het vliegveld van Istanboel vastgenomen om hem te beletten in Nederland te getuigen tegen Demmink. (Bij een veroordeling van Demmink zou de vermeende Turkse chantage niet meer werken)
 
De aangifte van een Turkse getuige – Mustafa Y. – tegen Demmink is kennelijk nog in ‘behandeling’.
 
Een vertegenwoordiger van de duistere krachten in Turkije, is een zekere Abdullah Catli. Hij werkte nauw samen met de crimineel Mushin Yazicioglu die een familielid is van staatssecretaris Albayrak en door haar in het geheim werd ontvangen op het ministerie van Justitie
.
 
De Eindhovense kwestie
 
De affaire Fons Spooren groeide in 2003 uit tot Demmink-2. Daarbij is oud-minister Hilbrand Nawijn geïnterviewd over Demmink.
 
Volgens Panorama en de GayKrant heeft Demmink in Eindhoven (Anne Frankplantsoen) en in Praag (sexbar Pinokkio) minderjarige kinderen misbruikt. In beide gevallen zette Demmink hiertoe zijn dienstauto in. Zijn chauffeur die een belastende verklaring aflegde, is inmiddels overleden, net als een andere insider.
 
Over pedofiel Fons Spooren bestaan meerdere geruchten, wellicht kent hij namen, evenals over de Deken van Weert die van kindermisbruik in het Anne Frankplantsoen werd beschuldigd. De rechter in Den Bosch weigerde echter het bewijsmateriaal in te zien.
 
De aangifte door Frank Leenders tegen Demmink werd door het OM als ‘vals’ beschouwd.
 
De doden en uitgeschakelden
 
De Koerdische zakenman Baybasin werd uitgeschakeld door een levens-lange veroordeling, waarbij tap-gesprekken werden vervalst en zijn advocaat onder druk werd gezet. Micha Kat moest berooid naar het buitenland verhuizen en ook andere journalisten werden onder druk gezet.
 
In de zaak van de pedofiele rechter Stolk en de jeugdige crimineel Koos H. vielen meerdere doden: drie jonge meisjes, een hoofd-commissaris van politie en de vrouw van Stolk. Volgens Peter R. de Vries waren diverse verantwoordelijken binnen de rechterlijke macht en Justitie op de hoogte, maar grepen niet in en stopten via intimidaties de zaak in de doofpot.
 
De kinderarts Joyce Labruyere werd in 1991 vermoord, waarbij een relatie is gelegd met het bestaan van een Nederlands pedo-netwerk.
 
Ook jurist W. Brinkman stierf onder verdachte omstandigheden.
 
Bij het opsporen van het vermiste Duitse jongetje Manuel Schad(e)wald stootte de Rotterdamse politie op een escort-club voor jonge jongens, beheerd door de Duitser Lothar G. Bij het smokkelen van Poolse jongetjes werd medewerking verleend door een ‘topambtenaar van de Nederlandse overheid’. Deze topambtenaar Joris kreeg slechts zes maanden voorwaardelijk en 240 uur dienstverlening.
 
In Tsjechië werd een jongen vermoord (‘overleed’) tijdens porno-opnames. Ook in een Nederlands AZC werden naar verluidt dergelijke opnames gemaakt.
 
In Zandvoort werd Gerrit Ulrich vermoord, die zich bezig hield met kinderporno.
 
In 2004 overleed de chauffeur van Demmink ‘vrij plotseling’ nadat hij een belastende verklaring had afgelegd over de gedragingen van zijn baas. Volgens bepaalde bronnen werd zijn weduwe afgekocht door Justitie. (Hoe ging dat met de partner van onderzoeker Van Traa, nadat deze volgens Ine Veen werd vermoord. Ze kreeg bijzondere functies onder meer bij de inburgering van Maxima)
 
Ook de chauffeur van een Nederlandse topdiplomaat in Praag overleed.
 
In 2008 viel de advocaat mr. Hamer van Frank L. dood van zijn fiets.
 
De arrestatie van journalist Burhan Kazmali kon volgens minister Hirsch Ballin niet worden bevestigd, ondanks het persbericht van 25 juni 2007.
Het lek prikken van de banden van een voormalige topambtenaar van Justitie die een klokkenluidersrapport schreef, valt hierbij in het niet. Getuigen van de misstanden in het Bijlmerramponderzoek maakten vergelijkbare zaken mee, waarbij ‘als waarschuwing’ ook aan de remmen werd geknoeid.
 
De media
 
In 2003 dreigt minister Donner alle media die ‘de ambtenaar’ nader identificeren ‘voor de rechter te slepen’. Kennelijk is Demmink niet van plan zelf zijn naam te zuiveren.
 
De advocaat van Demmink beweert dat Demmink zich nimmer schuldig heeft gemaakt aan sex met minderjarigen. Dit staat haaks op een verklaring van Demmink zelf, die toegaf niet altijd naar de leeftijd te hebben gevraagd. Deze verklaring wordt later weer betwist.
 
In de GayKrant worden onregelmatigheden gepubliceerd, die samenhangen met het intrekken van de aangifte door Frank L.
 
Demmink eist rectificatie, maar wil niet dat er over zijn gesprek met twee hoofdredacteuren wordt gepubliceerd. Zijn bekentenis over een relatie met een jonge Tsjech die meespeelde in pornofilms, wordt uiteraard door zijn advocaat ontkend.
Over de betrokkenheid van de Nederlandse ambassadeur in Praag bij het bezoek aan ‘gay bars’ werd niets meer vernomen in de media.
 
Maar er was meer nodig dan het dreigement van Donner. Op 30 oktober 2003 wordt er een deal gesloten met Panorama en de GayKrant, waar-over niemand iets naar buiten mag brengen.
Dan schrijven de bladen: Wij concluderen dat de oorspronkelijke bronnen op basis waarvan de indruk werd gewekt dat JD zich schuldig heeft gemaakt aan onoorbaar gedrag onbetrouwbaar zijn gebleken.
 
Tenminste een van de hoofdredacteuren houdt zich niet aan de deal en vertelt aan Lex Runderkamp (NOS Journaal):
-         dat hij onderdeel is geworden van een doofpot-affaire;
-         dat Demmink op 19 oktober drie Tsjechische jongens met naam en toenaam heeft genoemd;
-         dat JD niet kon uitsluiten dat hij ook met minderjarige jongens heeft geslapen…. En dat hij niet altijd naar hun leeftijd heeft gevraagd.
 
Het NOS Journaal concludeerde: De topambtenaar heeft de schikking met de bladen getroffen want hij wilde niet naar de rechter [waarmee Donner dreigde]. In zo´n gevecht zou immers zijn hele verleden op straat komen te liggen.  …..
Maar onoorbaar gedrag, absoluut niet, geven de bladen ook vandaag toe. Het is een onderwerp dat niemand graag uitvecht in een rechtszaal.
De laatste zin is onder druk van Demminks advocaat tot stand gekomen. Waarom is een raadsel als Demmink niets te verbergen heeft, volgens de advocaat en minister Donner (geen rook, geen vuur), terwijl er een boete (dwangsom) van € 100.000 geïnd kon worden.
 
Desondanks kondigde de advocaat van Demmink ‘fermere juridische stappen’ aan. Dit blijkt een klacht te zijn bij de Raad voor de Journalistiek. Deze poging tot censuur raakt niet het Duitse blad Die Welt die melding maakt van een pornofilm met de 13-jarige Manuel Schad(e)wald. Een film die in Zandvoort werd aangetroffen bij de later vermoorde Gerrit Ulrich.
De redactie kreeg van een Amsterdamse ambtenaar te horen: Lasst die Finger von dieser Sache! Der Fall Schadwald steht unter keinem guten Stern.
 
De Raad voor de Journalistiek achtte de klacht van Demmink gegrond. Voorzitter van de Raad is mr. R. Loeb, als lid van de Raad van State een oud-collega van Donner.
 
In juni 2007 publiceerde De Telegraaf in twee delen Topambtenaren in Pedonetwerk, nadat EenVandaag belangrijke fragmenten liet zien van Netwerk-uitzendingen uit 1998.
 
Daarna volgde een merkwaardige omslag: Zembla trekt de handen af van de zaak-Demmink en maakt bezwaar tegen de nevenwerkzaamheden van Sinan Can als vertaler voor de advocaat van Baybasin, volgens de advocaat van Baybasin is Zembla-journalist (en vertaler) Sinan Can met de dood bedreigd, NRC Handelsblad komt met een pro-Demmink artikel, NRC Handelsblad beweert daarna dat de AIVD geen bewijzen heeft gevonden tegen Demmink (hoe weet NRC dit en waar is het rapport?) terwijl volgens de advocaat van Baybasin er helemaal geen onderzoek is gedaan, Stan de Jong beweert te weten dat topambtenaar ‘Joris’ in het politiedossier niet Demmink is, De Volkskrant komt met een eigen artikel en de volgende dag kondigt het OM aan geen vervolging te zullen instellen tegen Demmink. Ook De Telegraaf is 180 graden gedraaid en zwijgt verder over Demmink. En De Volkskrant weigert de oproep van haar lezers te volgen om de zaak Demmink aan te pakken.
 
Nog niet iedereen is geïntimideerd: Lex Runderkamp (NOS) geeft de Runderkamp papers vrij, maar verwijdert twee weken later de link op de website Klokkenluideronline.
Oud-rechter Wedzinga schrijft dat Donner en Hirsch Ballin samen met Demmink een SM-club hebben bezocht in Breda.
 
Klaas Langendoen heeft onderzoek gedaan in Turkije, maar het nieuwe bewijsmateriaal wordt door het Hof in Den Haag in een artikel-12 procedure (weigering door OM van vervolging) terzijde geschoven. Hierbij hebben de raadsheren geweigerd het feitenmateriaal te bekijken!
In Vrij Nederland houdt een voormalig Zembla-journalist de aandacht gevestigd op de Demmink-affaire, evenals HP/De Tijd.
 
En dan begint de volledige media-doofpot: FunX FM Radio krijgt van het management te horen geen verdere aandacht te besteden aan de zaak. Het NOS Journaal weigert een journaalfragment af te staan, waarin Demmink zelf toegeeft minderjarigen te hebben misbruikt. Van Wikipedia wordt een artikel van Joep Zander verwijderd.
Een Turks tv-station krijgt te horen dat een interview met Baybasin niet mag gaan over de zaak-Demmink en over het Koninklijk Huis!
Vragen van studenten over Demmink worden door Hirsch Ballin buiten de orde verklaard.
 
Maar sommige media gaan door: Joep Zander, VPRO, JDTV en zelfs het NRC. Die Welt ziet relaties tussen het Dutroux-dossier en Demmink.
Het Institute for the Study of Globalization onderkent de betrokken-heid van hooggeplaatsten in Nederland en België.
 
En dan duiken de Walbeke papers op. De voormalige hoofdofficier van Justitie heeft zijn eigen dossier bewaard, waaruit blijkt dat SG H. Borghouts – voorganger van Demmink - alles op alles heeft gezet om de benoeming van Demmink te voorkomen.
 
Uiteindelijk verklaart de advocaat van Demmink in NOVA dat de SG niet in het Anne Frankplantsoen is geweest en ook niet in de Pinokkio-bar. Beide stellingen zijn onhoudbaar gezien de bewijzen, maar Demmink zelf zwijgt.
 
De vertrouwelijke bewijzen
 
De veroordeling van ene ‘Joris’ waarover de uitspraak toch openbaar moet worden geacht. Journalist Stan de Jong beweert te weten wie het is, maar zwijgt verder.
 
Het MIVD rapport dat ondermeer bekend was bij H. Borghouts, maar waarvan Hirsch Ballin het bestaan ontkent!
 
De CRI-rapporten over de relatie van Demmink met een Surinaamse militair en over het achterhouden van een rapport (Koenders) over de Nederlandse betrokkenheid bij de staatsgreep van Bouterse.
 
De AIVD-rapporten.
 
De interview-verslagen met Demmink.
 
Het ‘oriënterende onderzoek’ door het OM.
 
Het dossier van de Turkse journalist Burhan Kazmali (op het vliegveld in beslag genomen).
 
De bewijsstukken die door de rechtbank in Den Bosch en door het Hof in Den Haag werden genegeerd.
 
Bekend moet zijn geweest dat Demmink een prominente rol speelde in het Rolodex-onderzoek, waarin een van de verdachten een hoge ambtenaar van Justitie was. Waar is echter het dossier gebleven: in de geheime kluizen van Justitie? In 1998 was op tv in de Netwerk-uitzending te horen hoe Demmink kinderen bestelde bij een groep criminele handelaren.
 
Als vervolgens rechters weigeren de bewijzen tot zich te nemen, in wat voor rechtsstaat leven wij dan eigenlijk?
 
Zie voorts de bijlagen bij het boek van drs. Poot, waaronder een lijst van belangrijke mensen die zich ooit met de zaak Demmink hebben ‘bemoeid’.
 
Intussen heerst er op het ministerie een cultuur van angst en intimidatie, gecombineerd met een spreekverbod.
 
De Kamervragen
 
Op 4 april 2007 stelde de nieuwe partij PVV (De Roon) Kamervragen aan de minister van Justitie. Reeds op 6 april zegde de minister iets toe, wat wettelijk helemaal niet bestaat: een ‘oriënterend onderzoek’ door het OM.
 
Op 18 april 2007 stelt Jan de Wit (SP) aanvullende Kamervragen, ondermeer betreffende de mogelijke aanwezigheid van Demmink op seksfeesten in Turkije.
 
Op 7 mei 2007 stellen Teeven (VVD) en Van Velzen (SP) Kamervragen, met name over het bezoek aan Baybasin.
 
En op 15 juni 2007 volgen de laatste Kamervragen, waarbij opvalt dat het CDA totaal niet geïnteresseerd lijkt in de waarheidsvinding in een zaak waarbij prominente CDA-ministers zijn betrokken.
 
Op 5 juli 2007 heeft Hirsch Ballin de laatste Kamervragen beantwoord. Deze minister ontkende zaken die inderdaad zeer onver-kwikkelijk waren, zoals de aanwezigheid van mr. Kolkert (Hof te Den Bosch) bij het bezoek van Demmink aan gevangene Baybasin.
Ook getuige en aangever Frank Leenders werd op extreme wijze geïntimideerd, evenals Mustafa Y. in Turkije, waarover PVV-er Brinkman Kamervragen heeft gesteld.
 
Het sarren van Baybasin is eveneens een bekend fenomeen, niet alleen in Belgische gevangenissen. De Koerd kreeg minimaal bezoek met name van de media, overplaatsingen, EBI, isoleercel – of het dreigen daarmee – en het handhaven van de werkplicht ondanks een blessure. Het weigeren van medische behandeling of het aandringen om een formele klacht in te trekken, komen ook voor. Maar politici kijken liever de andere kant uit als het om Justitie gaat.
 
Niet alleen de CDA-fractie liet het afweten, ook de PvdA. En dat terwijl volgens het boek ook figuren uit de politiek in verband worden gebracht met pedofielennetwerken, met name uit de VVD: Henk Koning, Ed Nijpels, Frank van Dalen, Frits Huffnagel. Daarnaast de officier van Justitie Tonino en rechter Fernhout.
 
Alleen PvdA-er Aleid Wolfsen verklaarde dat Demmink zo niet langer kon functioneren en dat hij dit met de minister zou bespreken. En vervolgens werd Wolfsen burgemeester en liet zich betrappen bij malversaties: uitgeschakeld.
 
In de periode Demmink zijn blunders en fouten binnen Justitie vaak onbestraft gelaten en zelfs beloond. In enkele (moord) zaken, zoals van Marinanne Vaatstra, trachtte Justitie zelfs de sporen te wissen, die naar een AZC liepen.
De onthullingen over de diner-declaraties zijn slechts één aanwijzing van de decadente moraal die wordt bevestigd door de promotie van ‘vriendjes’ en de ongehoorde intimidatie van getuigen, advocaten, journalisten en andere klokkenluiders.