Nieuws en recensies

Recensie kerstconcert 2014 Thamerkerk Uithoorn op www.dichtbij.nl

Geplaatst 3 feb. 2015 11:54 door secretaris Cantabile   [ 3 feb. 2015 11:55 bijgewerkt ]

Cantabile: kamerkoor met durf

REGIO  |  24 december 2014   |   reageer  |   Door de Dichtbijredactie (Witte Weekblad)

Kamerkoor Cantabile in de Thamerkerk.


UITHOORN - Twee jaar na het optreden in 2012 stond het Alphense kamerkoor 'Cantabile' weer in de Thamerkerk op het concertpodium van de Stichting Culturele Activiteiten Uithoorn (SCAU). Het programma van dit voortreffelijke koor in de eredivisie van de amateursector stond in het teken van de naderende kerstdagen. De sfeervol aangeklede zaal was bijna vol.

Dirigent Simon Stelling had met zijn koorleden een veelzijdig programma samengesteld dat van durf getuigde. Er klonken traditionele, vlot gezongen carols naast bijvoorbeeld een fraai gepolijste 'Ave Virgo Sanctissima' van de zestiende eeuwse Spaanse componist Francisco Guerrero. En geen koordirigent kan de voor amateurkoren zo goed geschreven kerstliedarrangementen van John Rutter laten liggen.

Maar ook eigentijdse koorcomposities stonden op het programma. Heel goed en zuiver zong 'Cantabile' het lied 'O Magnum Mysterium' van de jonge Noorse componist Ola Gjeilo. Dat is geen eenvoudige klus voor een amateurkoor, gezien de wringende samenklanken in een voor zangers lastige muzikale taal. Het is Cantabile goed gelukt, ook in 'Our joyful'st feast' van de Finse componist Rautavaraa.



De Uithoornse pianist Jaco Kruiswijk zorgde voor een bekwaam geweven pianistisch tapijt waarop het koor zich met een safe gevoel kon neervlijen. Het door hem solistisch als intermezzo fraai gespeelde 'December' van Tsjaikowski paste goed in het programma. Dat gold ook voor de, met aangename muzikaliteit gespeelde, 'Aria' van Pergolesi en de 'Vocalise' van Rachmaninov met cellist Ruud Meester, begeleid door Jaco Kruiswijk. 

                                                                                    Met een origineel arrangement van 'We wish You a merry Christmas' als toegift werd het concert in vrolijke kerstsfeer besloten.

                                                                                    Bob Berkemeier

Bericht zonder titel

Geplaatst 18 okt. 2012 07:50 door Onbekende gebruiker

Koor Cantabile wint goud op internationaal concours

30 sept 2012 - 07:44  •  Alphens.nl  •  6 reacties

Koor Cantabile wint goud op internationaal concours

Op het internationale korenfestival Tonen 2000, dat iedere 2 jaar op diverse locaties in het Westland wordt gehouden, heeft het Alphense koor Cantabile goud gewonnen.  Het concours voor klassieke kamermuziek wordt sinds 2000 georganiseerd en telt deelnemers uit tal van landen. 

Tussen koren uit ondermeer Polen, Italië, Mexico, Denemarken, Duitsland, België, Portugal, Rusland, Georgië, Frankrijk en Letland wisten de Alphenaren goud te halen in de categorie geestelijke muziek. Dit onderdeel vond plaats in de Machutuskerk te Monster.

Indrukwekkend passieconcert Cantabile

Geplaatst 15 apr. 2012 08:34 door Onbekende gebruiker

De Rijnwoude Koerier berichtte op 28 maart over het "Indrukwekkende passieconcert van Cantabile" in de Scheepjeskerk in Hazerswoude op zondag 25 maart 2012. Zie hieronder de Recensie.

Cantabile zingt het jubileumjaar in

Geplaatst 27 jan. 2012 11:29 door Onbekende gebruiker


Kerstconcert 2010 Thamerkerk Uithoorn

Geplaatst 27 jan. 2012 11:18 door Onbekende gebruiker

Cantabile: witte kerst zingend schitterend omlijst 

De in feestelijk zwart en rood geklede dames en heren van het Alphense kamerkoor “Cantabile” hadden zich zondag niet door de overvloedige sneeuw en de gladheid laten weerhouden van een autorit naar de Uithoonse Thamerkerk. Dit uitstekende koor van zeven dames en zes heren verzorgde het jaarlijks kerstconcert in de kamermuziek- en kleinkunstserie van de Stichting Culturele Activiteiten Uithoorn (SCAU).  De ruim zeventig bezoekers van het kerstconcert die daarvoor eveneens hun besneeuwde huis hadden verlaten, zullen daarvan zeker geen spijt hebben gehad.  

“Cantabile” was al eerder op bezoek  bij de SCAU. Ook nu weer verraste dit koor onder de enthousiasmerende leiding van Simon Stelling de luisteraars met een afwisselend programma van aansprekende koormuziek in kerstsfeer, uit vier eeuwen. Het openingsstuk “Ein Kind ist uns geboren” van Melchior Franck, uit de vroege zeventiende eeuw, was letterlijk een binnenkomer met verrassingseffect. Het koor zong het lied, in twee groepen opgesteld in de gangpaden aan weerszijde van de stoelen voor het publiek. 

Daarna volgde, onderbroken door de pauze, een keur  van Engelse en Franse kerstliederen in welluidende bewerkingen van de Engelse koordirigenten  David Willcocks en John Rutter. We belandden toen met “Bethlehem down” (Peter Warlock) en “Ave Maris Stella” (Otto Olsson) in de twintigste eeuw. Voor de pauze was de stap naar onze tijd overigens al gezet met de gedurfde, maar toch steeds weer in bekend klinkende harmonische verbanden oplossende, samenklanken van Arvo Pärt (geboren in 1935). Zijn, zeker voor een amateurkoor niet eenvoudige,  “Nunc dimittis” kreeg een mooie, geconcentreerde en vocaal zeer genuanceerde, vertolking. Onder de bekwame handen en gecontroleerd door zijn scherpe oor zal daaraan onder leiding van dirigent Simon Stelling hard zijn gewerkt. 

Maar ook een vlot nummer als “White Christmas” van Irving Berlin ontbrak niet. Een feest der herkenning was ook het “Cantique de Noël” van Adolphe Adam in een bewerking, wederom, van John Rutter. Hiermee werd het geslaagde concert beëindigd.
   
Evenals bij het Uithoornse kerstconcert in december 2005 zorgden fluitiste Sannie de Jongh en hoboïst Theo-Hans Kuijvenhoven weer voor een kleurrijke begeleiding, samen met de bij enkele stukken zelf aan de vleugel meespelende dirigent. De muzikanten verdienen een compliment voor de door henzelf gearrangeerde en prima klinkende hobo- en fluitpartijen bij de koorwerkjes, waarbij de componist zelf slechts een pianopartij als begeleiding heeft geschreven. Ook lieten de twee prima houtblazers zich samen of apart horen in enkele instrumentale intermezzi, met welgekozen korte composities van Quantz, Gaubert en Hamilton Harty. 

Bob Berkemeier

Kerstconcert 2010 Oudshoornse Kerk

Geplaatst 18 mrt. 2011 01:20 door Onbekende gebruiker   [ 27 jan. 2012 11:21 bijgewerkt ]


Sereen concert Cantabile

Geplaatst 31 mrt. 2010 03:06 door Onbekende gebruiker

Witte weekblad 30 december 2009

Blauw, in hoge en ijle tonen

Geplaatst 29 mrt. 2010 12:19 door Onbekende gebruiker

Leidsch Dagblad, 17 februari 2007.

Op 15 februari 2007 verzorgde Cantabile een concert in de Oudshoornse kerk te Alphen aan den Rijn op uitnodiging van de Stichting Cornelis de Vlaming. Onderstaande recensie stond in het Leidsch Dagblad naar aanleiding van deze avond.

door Lidy van der Spek

Kamerkoor Cantabile begint niet vocaal maar instrumentaal. Dat gebeurt als je dirigent ook organist is, dan móet het kerkorgel gehoord worden. In een blokje van drie Bachwerken speelt Simon Stelling de Passacaglia in C, een hommage aan Buxtehude en Reinken. Het basmotief van acht maten stuwt in 20 variaties met een fugatische uitwerking, naar een kleur- en klankrijk hoogtepunt, dat Stelling spannend opbouwt, subliem vertolkt.

Het sobere koraalvoorspel 'Jesu meine Freude' preludeert naar het gelijknamig motet nr 3, waarin het koor zich tenslotte mag uitleven. In de afwisseling van drie-, vier- en vijfstemmigheid en een levendige tekstuitbeelding toont Cantabile op grootse wijze waartoe het in staat is. Het koor in zijn geheel heeft een genuanceerde, stralende klankkleur die je soms kippenvel bezorgt. Beeldschoon als zilveren klokjes zingen daarin de twee eerste sopranen; de bassen vormen een prachtig donkerbrons coloriet, maar zingen soms té gretig, gaan dan in fortes over de schreef. Alten zijn iets minder spectaculair, maar voluit integer en homogeen. De zwakste schakel blijken de tenoren, die in samenzang meestal fraai meekleuren, maar in kleine soli lichtelijk uit de bocht vliegen. Op allerlei manieren verrast Cantabile; in vederlichte echo's, in fel gedoseerde fortissimi, in zoet wiegende woorden (Gute Nacht, o Wesen), in extatisch vreugdebetoon van het plenum (laatste koraal). Begeleid door een alert kistorgeltje en voortreffelijk cellospel. Xandra Rotteveel speelt als zong zij met een krachtige, muzikale menselijke stem die het koor ondersteunt en inspireert.

Over een menselijke stem gesproken, de Vox Humana is een prettig nasaal orgelregister dat Stelling na de pauze uittrekt als hij in slepende lijnen de lieflijke Cantilena van Rheinberger speelt.
In vier Engelse a cappella liederen van verschillende toonzetters geniet de volle Oudshoornse kerk van zwierige, sfeervolle meerstemmigheid. Geraffineerde close-harmonies in 'The long day closes' langs uitgesponnen draden die zweven op de dynamische bewegingen. In 'Go, lovely rose' verwijderen de stemmen zich meer van elkaar, wat de structuur licht en openheid geeft. De twee zilveren sopranen staan bij 'The blue bird' achterin de kerk en maken op hoge ijle toon de kleur blauw hóórbaar; neveligblauw, bleekblauw, hemelsblauw, blauw van koud stil water, terwijl het koor al deze blauwen mengt tot een prachtig samengesteld koningsblauw.

Als zuilen staan alle acht stemmen in 'Bring us, o Lord', ieder met een eigen bekroning, van stevig Dorisch tot fragiel Corinthisch. Tussen die 'stemmengalerij' lijkt er een echo te ontstaan die de samenzang hallucinerend verdiept tot 'grenzenloze eeuwigheid'! 

Cantabile geëeerd in eigen stad

Geplaatst 29 mrt. 2010 12:18 door Onbekende gebruiker

Witte Weekblad Alphen, februari 2007

Onderstaande recensie stond op 21 februari 2007 in het Witte Weekblad en beschrijft het concert dat Cantabile gaf in de Oudshoornsekerk te Alphen aan den Rijn op 15 februari 2007, op uitnodiging van de Stichting Cornelis de Vlaming.

door Martien Paats

Concert laat twee gezichten zien

Cantabile geëerd in eigen stad - Het was een goede gedachte van de Culturele Stichting Cornelis de Vlaming om het Alphens Kamerkoor Cantabile uit te nodigen voor haar concertserie. De goede opkomst bewees dat dit koor ook geëerd wordt in eigen stad. Cantabile is door de expressieve handen van Simon Stelling gekneed tot een ensemble dat in vele stijlen haar klasse toont. Het concert liet twee gezichten zien: voor de pauze klonk virtuoze orgel- en koormuziek van de grote Bach, voor na de pauze was er een greep gedaan uit het rijke, vooral Engelse, repertoire voor a capella koormuziek.

Het Bach-deel van het concert begon met de Passacaglia BWV 582. Dit werk ontstond waarschijnlijk na een langdurige ontmoeting met Dietrich Buxtehude in 1705. Voor die ontmoeting had Bach van Arnstadt de tien dagen durende reis naar Leipzig ondernomen, om de 400 kilometer te overbruggen die hem scheidden van deze voor veel jonge componisten vaderfiguur en voorbeeld van een autonome componist, een zeldzaamheid in die tijd. Er is alle reden om in dit Buxtehudejaar een open oor te hebben voor zijn werk. De Passacaglia is schatplichtig aan Buxtehude, maar overtreft met zijn twintig variaties op een beweeglijk basmotief en een gecompliceerde fuga zijn voorbeeld. Simon Stelling zorgde voor een prachtige uitvoering van dit werk.

Motet
In 1653 schreef Johann Frank een lied, gebaseerd op verzen uit de brief van apostel Paulus aan de Romeinen. Dat lied, Jesu meine Freude, heeft als thema: Zij die met Jezus Christus wandelen, worden niet veroordeeld. Bach heeft dit lied tot een motet bewerkt. Muzikaal gezien stelt dit werk voor vele uitdagingen. Bach heeft dit werk ook gebruikt als oefenstof voor zijn studenten. De afwisseling van vijf-, vier- en driestemmigheid en de plastische muzikale tekstuitbeelding maken dit stuk de ideale leerschool voor zowel koorvorming als theologisch onderricht. Het was een feest te horen hoe Cantabile die muzikale tekstuitbeelding volledig tot haar recht liet komen. Xandra Rotteveel (cello) en Maarten Koornneef (kistorgel) hadden een waardevolle bijdrage aan de uitvoering.

Oorstrelend
Het tweede gezicht toonde vooral Engelse koormuziek. Maar ongenoemd mogen niet blijven de twee werken van Josef Rheinberger: het door Cantabile gezongen Abendlied en de door Simon Stelling gespeelde Cantilena uit Sonate nr. 11. De vaste organist van de Oudshoornse kerk, Piet Eerland, had voorafgaand aan het concert - zo vertelde Stelling - drie uur gewerkt om het Vox-Humanaregister in goeden doen te brengen. De Cantilena kon nu zo klinken zoals ouderen zich dat nog herinneren van de concerten van Feike Asma. Het koorprogramma was oorstrelend. Er was de intieme klank in The long day closes van de Ierse componist Arthur Sullivan, de levenslust in het lied van W. Sterndale Bennet, Come live with me, en de stralende lofprijzing in de hymne Hail, gladdening light van Charles Wood.

Blauwe hemel
Indrukwekkend werd gezongen The blue bird van C. Villiers Standford op een tekst van Mary E. Coleridge. Het koor verklankte hoe in een blauw meer aan de voet van een heuvel zich een blauwe hemel weerspiegelde. Even ving die weerspiegeling het beeld van een vogel met vleugels van het bleekste blauw. De zang van Marianne Stelling en Marieke de Rijk nam de toehoorders mee in de vlucht van 'the blue bird'.

De bestuurders van Cornelis de Vlaming zullen geen spijt hebben gehad van hun keus en de bezoekers van het concert - getuige het applaus en de dankbare gezichten - evenmin.
 

Cantabile zingt in Woudse Dom

Geplaatst 29 mrt. 2010 12:16 door Onbekende gebruiker

Witte Weekblad Alkemade, december 2006

Onderstaande recensie stond in het Witte Weekblad editie Alkemade, naar aanleiding van het kerstconcert dat Cantabile gaf op 23 december 2006 in de Woudse Dom te Rijnsaterwoude.

Rijnsaterwoude - Net als andere jaren gaf kamerkoor Cantabile vlak voor kerst een concert in de Woudse Dom. Zaterdag 23 december betraden de koorleden met een kaars in de hand de kerk.

Onder leiding van Simon Stelling gaf Cantabile in Rijnsaterwoude hetzelfde concert als een dag eerder in de Adventskerk in Alphen aan den Rijn. Het programma bevatte vrijwel uitsluitend Engelstalige liederen in de kerstsfeer. De akoestiek in de oude Woudse Dom leende zich uitstekend voor de klanken van het veertienkoppige koor. Het klonk prachtig. Helaas was de uitspraak van het Engels niet zo goed. Wie een lied niet kende, had moeite om de woorden te verstaan.

Bijzonder was de uitvoering van de moderne compositie Nunc Dimittis. De Estlandse componist Arvo Pärt heeft dit werk in 2001 gecomponeerd. Het moderne werk paste wonderwel tussen de andere vaak eeuwenoude nummers van onder meer de Nederlandse zeventiende-eeuwse componist Sweelinck.

De instrumentale intermezzo's van Sannie de Jongh, dwarsfluit, en Theo-Hans Kuijvenhoven, hobo, waren bijzonder. De Jong oogstte nog net geen staande ovatie voor haar vertolking van Undine, sonate voor fluit en piano. De piano werd, zoals altijd, bespeeld door dirigent Stelling zelf. Maarten Koornneef bespeelde, na het beklimmen van de smalle ladder, het orgel. Een bijzondere vermelding is voor Marianne Stelling. Deze sopraan vertolkte de solo in het lied The three Kings. Zij vibreerde prachtig net boven het koor uit. 

free hit counter

1-10 of 27