Gry Wilczkowe


Gry ogólnorozwojowe są stałym elementem zbiórek i wyjazdów. Wymyślone przez specjalistów obeznanych w żółtej gałęzi od dawna służą do wspólnej zabawy i towarzyszącej jej nauce. Doczekały się wielu modyfikacji, co sprawia że można je wykorzystać w każdych warunkach. Przedstawię trzy (i tylko trzy) najbardziej popularnej wilczkowe. Tych, którzy chcą zapoznać się z nimi w praktyce i poznać wiele innych gier zachęcamy do regularnego uczestniczenia w zbiórkach.

                                                                …Musi pozostać jakiś niedosyt

 Skóra Sher – Khana

Gromadę dzieli się na dwie drużyny. Celem gry jest zdobycie i dostarczenie do bazy przedmiotu (skóry Sher – Khana).

Z drużyny niebieskiej wybiega jeden zawodnik, może spokojnie dojść do przejmowanej rzeczy.

Dopiero, kiedy dotknie albo w momencie, gdy zawodnik znajdzie się blisko przejmowanego przedmiotu na sygnał Akeli (klaśnięcie w dłonie) z drużyny czerwonej wybiegają wszyscy zawodnicy i próbują odciąć drogę do bazy.

Aby zapobiec zdobyciu skóry, muszą dotknąć zawodnika niosącego nią. Może on w ostatniej chwili rzucić nią w dowolną stronę.

Skóra znajduje się na środku na tyle daleko, że trudno jest w kilku pierwszych rundach przejąć przedmiot. Wynik jednak dzięki szybkim biegaczom może zmienić się nawet w sytuacji, gdy skóra Sher-Khana znajduje się bardzo blisko bazy.

 


                                                       Drzewo mocy

Gromadę dzieli się na dwie drużyny. Celem jest dotknięcie drzewa przeciwnej drużyny.

Zasady są proste.

- Kto później dotknął drzewa ten posiada w sobie więcej mocy. Może, więc pozbyć się z gry osoby (dotykając jej), która dotknęła drzewa wcześniej.

Np. Zawodnik A dotyka drzewo o godzinie 12. Zawodnik B, który dotknął drzewo o 12:01 może wyeliminować zawodnika A dotykając go.

- Osoba wyeliminowa z gry trafia do obszaru znajdującego się kilka metrów obok bazy w przeciwnej. Pokonanych zawodników z własnej drużyny można odbić wchodząc do takiego obszaru i dotykając tej osoby. Jednakże:

                        - uwalniający może uwalnić maxymalnie 2 osoby

                        - uwalniany bezpiecznie wraca do bazy – musi to uczynić zaraz po uwolnieniu

- Istnieje technika zwana „łańcuchem”, która polega na utworzeniu łańcucha z zawodników, z których pierwszy dotyka drzewa a ostatni jest na wylocie splotu rąk, gotowy do wybiegnięcia z bazy i dotknięcia drzewa przeciwnika. Ma tyle samo „mocy” jakby trzymał się samego drzewa.

 

Matki – 3 kroki

Gromadę dzieli się na dwie drużyny. Jest to gra przypominająca mecz piłki ręcznej. Celem jest podanie piłki Matce.

- Wszyscy zawodnicy poruszają się dowolnie. Zawodnik z piłką może zrobić tylko 3 kroki, po czym musi ją podać. Istnieją różne warianty sposobu podawania.

- Matki są to osoby w bazie przeciwnika, które nie ruszają się. Maja za zadanie złapać podawaną przez własną drużynę, pilkę. Złapanie piłki jest równoznaczne ze zdobyciem punktu.