การแต่งกายของประเทศลาว

 

การแต่งกายของลาวโซ่ง



การ แต่งกายผู้ชายนุ่งกางเกงขาสั้น ปลายแคบเรียวยาวปิดเข่า นุ่งแบบกางเกงจีน เรียกว่า “ส้วงขาเต้น” หรือ “ส้วงก้อม” แปลว่า กางเกงขาสั้น ตัวเสื้อเป็นเสื้อแขนยาวทรงกระบอก ปลายแขนปล่อยกว้างขนาดข้อมือผ่าหน้าตลอด ติดกระดุมเงินยอดแหลมมีลวดลาย เรียงกันถี่ประมาณ 10-19 เม็ด ตัวสั้นเลยเอวไปนิดหน่อย ตัวเสื้อเย็บเข้ารูปทรงกระสอบ หน้าอกผาย คอตั้ง ด้านข้างตอนปลายผ่าทั้ง 2 ข้าง ใช้เศษผ้า 2-3 ชิ้นตัดขนาดรอยผ่าเย็บติดไปกับรอยผ่า เรียกว่า เสื้อชอน



ส่วน ผู้หญิงในชีวิตประจำวันจะนุ่งผ้าถุงพื้นดำ ประกอบด้วยผ้า 3 ชิ้น ชิ้นที่ 1 เป็นสีดำ ไม่มีลวดลายกว้างประมาณ 12 นิ้ว เป็นซิ่นทั้งผืน ชิ้นที่ 2 เป็นซิ่นสีดำสลับลายสีขาว ชิ้นที่ 3 กว้างประมาณ 1 ฟุต มีลวดลายสีขาวสองสามริ้ว เย็บติดเป็นตีนซิ่น ถ้าสามีตายต้องเลาะตีนซิ่นนี้ออก เพื่อไว้ทุกข์ ส่วนเสื้อใช้แขนยาวทรงกระบอก ตัวเสื้อเย็บเข้าตัว คอตั้งผ่าอกตลอด ติดกระดุม เงินถี่ 10 เม็ด เรียกว่า เสื้อก้อม บางทีจะใช้ผ้าคาดอกเรียกว่าผ้าเบี่ยว ปักลวดลายไว้ที่ชายทั้งสอง ชายหญิงที่แต่งงานแล้วจะใช้ ผ้าเบี่ยวสีดำหรือครามแก่



ในโอกาสพิเศษ เช่น พิธีแต่งงาน ลาวโซ่งจะแต่งชุดใหญ่ เรียกว่า เสื้อฮี ตัดเย็บด้วยผ้า ฝ้ายย้อมคราม มี 2 ด้าน เสื้อฮีของชายยาวคลุมสะโพก คอกลม กุ้นรอบคอด้วยผ้าไหมสีแดง แล้วเดินด้วยเส้นทับด้วยผ้าไหมสีอื่น ตรงคอด้านข้างติดกระดุมแบบ คล้อง 1 เม็ด ผ่าตลอดตั้งแต่กระดุมป้ายทบมาทางด้านข้าง แขนเสื้อเป็นแขนกระบอกยาวปลายแคบ ชายเสื้อจะปักด้วยผ้าไหมสี ต่าง ๆ พร้อมติดกระจกชิ้นเล็ก ๆ ด้านข้างผ่าตั้งแต่ปลายเสื้อจนถึงเอว ปักตกแต่งอย่างงดงาม ส่วนของผู้หญิงตัวเสื้อใหญ่และ ยาวกว่ามาก คอแหลมลึก ไม่ผ่าหน้า แขนเสื้อแคบเป็นแขนกระบอก ใส่นุ่งกับผ้าถุง
 
(สมทรง 2524, น.13-15)

ภาษาและวัฒนธรรมการแต่งกายของชนเผ่าไท Languages and Costumes of the Tai People
(ข้อมูล::_อรไท ผลดี1อภิลักษณ์ ธรรมทวีธิกุล2วิภากร วงศ์ไทย2ทัศนาลัย บูรพาชีพ2วิไลศักดิ์ กิ่งคำ3 1สำนักพิพิธภัณฑ์และวัฒนธรรมการเกษตร2ภาควิชาภาษาศาสตร์ คณะมนุษยศาสตร์ 3ภาควิชาภาษาไทย คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์)

ภาษา และวัฒนธรรมการแต่งกายเป็นเครื่องบ่งบอกเอกลักษณ์ของชาติพันธุ์ การศึกษาภาษาและ วัฒนธรรมการแต่งกายของชนผ่าไท ช่วยให้ทราบถึงและเข้าใจ มโนทัศน์ แนวคิด ปรัชญาชีวิต ความเชื่อค่านิยม ตลอดจนวิถีชีวิตความเป็นอยู่ของชนเผ่าไทกลุ่มต่างๆ นิทรรศการครั้งนี้นำเสนอภาษาและวัฒนธรรมการแต่งกายของชนเผ่าไท 10 ชนเผ่าภาษาในตระกูลไทตะวันตกเฉียงใต้ ซึ่งมีถิ่นฐานอาศัยอยู่ในประเทศไทย ลาว และอินเดีย ได้แก่ ไทยเหนือ(ไทยยวน) ไทยพวน ไทยโซ่ง(ไทยทรงดำ) ไทยกลาง ลาว ภูไท(ผู้ไทย) ไทยอีสาน ไทลื้อ ไทปาเก้(พาเก) และไทยใต้โดยมีสายสัมพันธ์ชาติพันธุ์ภาษา (www.Ethnologue.com) ดังนี้ 
http://www.oknation.net/blog/Zongdam/2010/10/18/entry-1

หน้าเว็บย่อย (1): การแต่งกายประเทศพม่า
Comments