tropy i ślady bytności wilka

Wilcze tropy i ślady są podobne do psich, ale można je rozróżnić po kilku istotnych szczegółach. Każdy wilk, podobnie jak człowiek, jest indywidualnością i dlatego nie powinno się od razu orzekać, że mamy do czynienia na pewno z tropem psa lub wilka.
 
 
 
Tropy wilka są znacznie większe niż przeciętnego psa. Są one także w zarysie podłużne, a nie okrągłe, jak u psa; jedynie tropy tylnych kończyn wilka mogą być podobne do tropów psich. Poniżej zdjęcia tropu wilka:
 
 

  
 
Wilk jest zwierzęciem intensywnie wędrującym, jego pazury ścierają się na twardym podłożu (np. głazy, ubita ziemia), ale pomimo tego pazury zawsze, choć tępo, odciskają się w miękkim gruncie.

 

   Wilczy trop jest bardziej zwarty od psiego, każda opuszka palcowa odciska się wyraźnie (chyba, że wilk przeszedł po bardzo rozmiękłej ziemi lub suchym i przez to sypkim śniegu). Poduszka piętowa, tzw. piętka, czyli największy sercowaty element wilczej łapy, znajduje się w dość dużej odległości od czterech opuszek palcowych, przez co pomiędzy tymi pięcioma składowymi powstaje duża, wolna przestrzeń wielkości jednej opuszki palcowej. Ta przestrzeń praktycznie nie występuje u psów. W wilczym tropie dwa przednie i dwa tylne ślady opuszek palcowych układają się w dwie osobne linie, które (gdy wilk porusza się po płaskim terenie) nigdy na siebie nie zachodzą. U psów te obydwie linie zawsze na siebie zachodzą.

 

   Wilki poruszają się sznurując (tropy układają się wtedy w jedną linię), natomiast tropy psów układają się po obu stronach  (wyimaginowanej, oczywiście) linii i tworzą jakby "pary".

 

   W odchodach wilków często znaleźć można sierść, odłamki kości, nasiona leśnych owoców itp. Zwierzęta często załatwiają swoje potrzeby fizjologiczne w miejscach strategicznych, zwykle na granicach terytoriów watah, przy samotnych drzewach, nieopodal upolowanej padliny.

 

Na tym zdjęciu przedstawione jest drzewo, w rozwidleniu którego wilk umieścił swoje odchody (kał ma białą barwę, ponieważ jest bardzo stary i mocno wysuszony, jego część spadła i pokruszyła się - białe plamki pod drzewem... W kale znajdowała się wypłowiała sierść koloru szaro-brązowego, być może była to sierść sarny lub jelenia):

 
 
 
Wilki znakują swoje terytorium również moczem, przy czym mocz samca na śniegu znajduje się po jednej stronie jego tropów, a mocz samicy - pomiędzy jej tropami.