Nevis, Antigua classic, St. maarten, Virgins

Van Nevis naar Antigua

Tuesday, April 15th, 2008

Zaterdag zijn we in Nevis nog even de wal op gegaan. Met een minibus naar het stadje. Niets veel om over naar huis te schrijven, dus we zijn uiteindelijk eerder dan verwacht weer op de boot. Gelukkig hebben we Internet, dus Jippe en Merlijn houden het wel uit. Irene, Sjoerd en Max gaan og even samen naar het strand.We willen wederom s’nachts varen, deze keer naar Antigua. Als we s’nachts varen besparen we de kinderen een zeildag, iets waar ze niet echt naar uitkijken. Er komen de komende maanden nog voldoende zeildagen aan, en we zullen zelf ook weer aan het nachtelijke ritme moeten wennen. Aldus vertrekken we bij het laatste licht om nog op een nette manier tussen de banken en rotsen bij Nevis uit te kunnen varen. We moeten tegen wind en zee in beuken, en het is niet echt een pretje. Aan de andere kant: s’ochtends legen we met stralend weer aan in Jolly Harbour, Antigua alwaar we snel in kunnen klaren en ook nog even de dieseltanks vol kunnen gooien.Na een hazenslaapje is iedereen weer fit en gaan we samen met de “Octo’s” naar een strandje. De Octopus wordt bemand door een engels echtpaar met 6 kinderen. Vooral Max is erg blij met hun aanwezigheid. s’Maandags begint school weer, en s’middags gaan we met zijn vijven naar een klein strandje vlak bij de boot. Het is echt een superplekje, en iedereen heeft het erg naar zijn/haar zin, zie de foto’s in ons nieuwe fotoboek Carieb IV.Morgen (dinsdag) gaan we naar Falmouth harbour. Hier liggen alle schepen van de “Classic”. We hebben reeds een afspraakje met de Nederlandse honorair consul. Hij vaart mee op de “Kate”, een bekend replica van een vroeg 20ste eeuwse 12Meter racer. Vooral Jippe en Sjoerd bijken hier erg naar uit, maar hun enthousiastme heeft inmiddels iedereen aangestoken.

Eind van de week/komend weekeinde naar St. Maarten/Britse Maagden Eilanden. De vooruitzichten spreken van weinig wind, laten we hopen dat er nog een briesje staat!

Antigua, de classic races, op naar de BVISaturday, April 19th, 2008Antigua was super. Het eiland is droog en dor met groene heuvels en veel cactussen. We hebben ons echter op de stranden geconcentreerd. Die zijn super, er zijn bijzonder rustige ankerbaaien, het water is van het zuiverste turquoise (zij het niet bijzonder helder) en de classic races waren zeer indrukwekkend.Na een paar dagen in de baai bij Jolly Harbour doorgebracht te hebben, zijn we naar Falmouth Harbour gevaren. Deze baai ligt pal ten oosten van English Harbour, alwaar de bekende “Nelson Dockyard” de pittorieke achtergrond vormt voor de Antigua Classic races. Oude schepen racen hier tegen elkaar, soms op het scherp van de snede, sommigen komen er om met hun schip te pronken of een prijs te winnen in het concours d’ elegance, en sommigen komen er voor de schepen en de sfeer, zo ook wij.Nou, de schepen waren er, en de sfeer ook! Het is een fantastich gezicht om vele schepen van meer dan 100 Voet (30M) in de haven te zien, allemaal smetteloos en in topconditie. Oude racers, werkboten, luxe schepen in alle soorten en maten. Het meest indrukwekkend waren de twee “J” klassers, Velsheda en Ranger. Deze schepen vormen het hoogtepunt van de voor-oorlogse zeilracerij waar multi-miljardairs geld nog moeite spaarden om deze werkelijk enorme schepen in de vaart te brengen en te houden.We zullen nog een uitgebreid fotoverslag op de

fotoboeken zetten. Ook de foto’s van Nelsons Dockyard zijn erg leuk. De oude scheepswerven, met zeilmakerijen, mastenmakerijen, officiersverblijven etcetera zijn allemaal gedurende de afgelopen decennia op een eenvoudige en aantrekkelijke manier gerestaureerd. Allemaal erg smaakvol en voorzien van kleine winkeltjes, pub’s en restaurants. Ook zijn we de nabijgelegen heuvel, Shirley Heights opgeklommen waar we samen met de bemanning van de “Zee van Tijd” hebben gegeten onder het genot van een steelband.Antigua heeft veel te bieden en we hebben het er naar ons zin gehad. We vertrekken zaterdag avond naar onze laatste bestemming, de British Virgin Island’s, een groep eilanden op een kluitje waar we de laatste weken voor de sprong over de oceaan door willen brengen. Maandagochtend hopen we aan te komen. Als we snel varen, lassen we zondag overdag een zwem-tussenstop in op een eilandje tussen St. maarten en St. Barth’s.Anageda, Tortola, Jost van DykeFriday, May 2nd, 2008Na Spanish Town, op Virgin Gorda, zijn we naar Anegada gevaren. Dit eiland is anders dan de andere Virgins: geen berg te zien, het is een vlakke zandplaat met veel ondieptes. Na een rustige tocht scharrelen we naar binnen. Samen met Loesje kiezen we een ankerplek. We brengen er een aantal dagen door. Highlight voor de jongens is het poolbiljart in een van de beachbars. Gedurende het weekend is het DE hotspot!Vervolgens proberen we te ankeren bij een leuke snorkel plek ten noorden van Tortola. Helaas, de grond biedt onvoldoende grip voor onze ankers. We gaan door naar Cane Garden bay aan de westkant van Tortola. Dit is een erg leuke baai met een strand, een kleine supermarkt, een weg naar de hoofdstad Road Town en internet! Bij aankomst hebben we met de Loesjes een erg leuke barbeque op ons achterdek. We hebben een forse Wahoo gevangen (> 1 meter) en deze levert een aantal zeer sappige steaks op. De barbecue van de Loesje wordt goed gebruikt. We blijven nog een paar dagen. Hier ontmoeten we George Molenaar, die met zijn Flux alleen is overgezeild vanuit St. Eustatius. Na school gaan we samen met George en Max naar de stad. De grote jongens vermaken zich met internetten, zwemmen en surfen in de baai. Uiteraard kopen we in de stad ook een cadeau voor Harrie. Hij is 1 mei jarig. Op de Loesje vieren we zijn verjaardag.

Vrijdag na school gaan we ankerop. We willen wat tijd doorbrengen op Jost van Dyke, een eiland - vernoemd naar een Nederlandse piraat!- niet ver hiervandaan. George gaat samen met de Luiza nog wat duiken ten zuiden van Tortola. We willen in de loop van volgende week samenkomen in de haven van Spanish Town, Virgin Gorda, om samen af te reizen naar Bermuda. Daar willen we ook de laatste boodschappen doen (supermarkt aan de steiger!) en water en diesel optoppen voor het eerste gedeelte van de eerste oversteek naar Europa.

Naar de RMS Rhone, een van s’werelds mooiste wrakduiken.

Friday, April 25th, 2008

Min of meer zonder het te weten liggen we in de BVI voor anker bij een van de meest beroemde duik-wrakken ter wereld, de RMS Rhone. Als we hier eenmaal achter zijn, proberen we een tripje te regelen. Als we dit bij een duikschool willen regelen, blijken de kosten een obstakel. Men weet dat dit wrak uniek is, en de prijs is erg hoog. We dubben, totdat we erachter komen dat Mieke en Luc van de Luiza (een Belgische Etap 34S) beide zeer ervaren duikers zijn, bovendien is Luc instructeur. Zij willen ook naar de Rhone, en we besluiten samen te gaan.Kijk snel naar het fotoboek. Er staan spectaculaire onderwaterfoto’s op (dankjewel Mieke!) die een beeld geven van het duiken in dit gebied. Al met al was het een super belevenis.Posted in Uncategorized | 2 Comments »Camelot op BVITuesday, April 22nd, 2008Inmiddels zijn we aangekomen op de BVI, de British Virgin Islands. We hebben sinds het vertrek van Antigua twee heerlijke zeilnachten achter de rug, onderbroken door een dagje chillen en zwemmen. Een supertocht van Antigua naar de Virgin’s dus.De Virgin eilanden zijn allemaal binnen zicht-afstand van elkaar. Strand en mooi snorkel-rif wisselt elkaar af. We ontmoeten hier ook weer andere europeanen welke we afgelopen jaar gesproken hebben. Ook zij doen het even rustig aan voor de terugreis.We blijven bij ons plan om samen met Loesje en FLux terug te varen. We hopen hen hier snel te ontmoeten. Tot die tijd genieten we van de fantastische omgeving.BVI, de laatste week, op weg naar Bermuda.

Sunday, May 11th, 2008

Na ons bezoek aan white bay, Jost van Dyke, brengen we de zondagmiddag door op Sandy Cay. Het is een fantastische middag op een picture-perfect eiland, blauwer dan blauw (de zee en de lucht), witter dan wit (het zand) en groener dan groen (de palmen). De kinderen spelen samen urenlang en bouwen een gigantisch fort aan de vloedlijn. Als we later op de middag terugvaren naar cane garden bay beseffen we wat voor een geweldige middag we hebben gehad.Vervolgens beginnen de laatste voorbereidingen voor het vertrek een belangrijke rol te spelen. De lange oceaan-checklist wordt afgelopen, dat betekent onder het schip door en de mast in om alles door te nemen. Er komen geen onoverkomelijke problemen naar voren, en het is duidelijk dat onze Camelot wederom geschikt is voor een oversteek. Voorafgaand komt er natuurlijk ook nog het nodige onderhoud op de klussenlijst, zoals accupeil controleren/bijvullen. Ook de kinderen zorgen ervoor dat alle schoolwerk keurig bij is, zodat we de laatste toetsen kunnen mailen. Al met al krijgen we binnen een paar dagen alles ship-shape.In de tussentijd doen we nog Sopers Hole aan, Peter Island en Cooper Island aan. Peter Island is betoverend. We liggen in een stille baai, geen enkel charter/huurschip, alle rust en een fantastische zonsondergang is ons deel. We moeten echter door, want we hebben afgesproken in Spanish Town en we willen ook nog langs The Baths. Kijk naar de foto’s en oordeel zelf.Inmiddels liggen we (voor de verandering) weer eens aan de steiger en maken alles definitief in orde. We zijn al uitgeklaard en zondag 10 uur lokale tijd (16:00 NL tijd) denken we af te varen. We hopen af en toe via een omweg wat op de site te krijgen. Bermuda is een dag of 7 varen, en in geval van windstilte kan daar nog wel een etmaal bijkomen. We varen samen op met Loesje en Flux. De Dolfijn is vanaf Cuba ook op weg naar Bermuda, en we zullen elkaar daar zeker treffen.Posted in Uncategorized | No Comments »White bay, Jost van DykeSunday, May 4th, 2008We liggen in White bay, en inderdaad: het zand is er spierwit, de zee is blauwer dan blauw en het weer zit ernstig mee. De beroemde “Soggy Dollar” bar blijkt vol te zitten met soggy, Amerikaanse dagjesmensen, dus drinken we de rum-punch maar op ons eigen achterdek. Het blijft behelpen!Op het fotoboek nog wat laatste foto’s. Max heeft een ernstige interesse opgevat voor alles wat met zeilen te maken heeft. Het kompas (nog van Sjoerd’s vader), wat hij recent gekregen heeft, wijkt niet van zijn zijde. Inmiddels is Max ook aan het snorkelen met flippers en duikt tegenwoordig tot een metertje of vier diep.