ประวัติโรงเรียนวัดโพธิ์ทอง

โรงเรียนวัดโพธิ์ทอง ดำเนินการก่อตั้งตามพระราชบัญญัติการศึกษาโดยประชาชนในชุมชนร่วมกันก่อ ตั้ง โดยการนำของพระอธิการพัฒ เจ้าอาวาสวัดโพธิ์ทองพุทธาราม มีขุนเศรษฐศักดิ์โก (อิน) กำนันตำบลทางเกวียนเป็นหัวหน้า และราษฎรช่วยกันซ่อมแซมศาลาการเปรียญที่ชำรุดจนสำเร็จเรียบร้อยใช้การ ได้ พร้อมด้วยศาลาที่อยู่ใกล้เคียงอีก ๑ หลัง เป็นที่สำหรับเรียน รับนักเรียนได้ประมาณ ๒๐๐ คน เปิดทำการสอนเมื่อวันที่ ๑ กันยายน พ.ศ.๒๔๖๕ ชื่อว่า “ประชาบาลตำบลทางเกวียน ๑”

ในระยะเวลา ต่อมา จำนวนนักเรียนเพิ่มขึ้นมาก สถานที่จึงคับแคบ ดังนั้นในปีพ.ศ. ๒๔๗๗ พระครูพจนโกศล (นวล จุลเจือ) เจ้าอาวาสวัดโพธิ์ทองและขุนเศรษฐศักดิ์โก พร้อมด้วยประชาชนได้ดำเนินการก่อสร้างโรงเรียน ขนาด ๘ x ๓๖ เมตร แบบป.๒ ใต้ถุนโปร่ง ขนาด ๕ ห้องเรียน เครื่องบนไม้ยาง ฝาไม้ตะเคียน ประตูไม้กันเกรา หน้าต่างไม้ตะเคียน พื้นไม้ตะแบก หลังคามุงกระเบื้องเสาซิเมนต์แบบสี่เหลี่ยม สิ้นการก่อสร้างโดยทางการตั้งให้งบประมาณ ๖๐๐ บาท เงินประชาชนบริจาค ๑๑,๑๐๐ บาท รวมทั้งสิ้น ๑๒,๐๐๐ บาท สร้างแล้วเสร็จเมื่อปีพ.ศ. ๒๔๘๑ ทางการได้เปลี่ยนชื่อใหม่เป็น “โรงเรียนวัดโพธิ์ทอง (นวลราษฎร์บำรุง)” และทำพิธีฉลองอาคารเรียนหลังนี้เมื่อวันที่ ๑๒ เมษายน พ.ศ. ๒๔๘๑ แล้วได้ย้ายนักเรียนเข้ามาเรียนสถานที่ใหม่ โดยเปิดสอนระดับประถมศึกษาสำรอง และในปีต่อๆ มา ขยายถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ ๕ – ๖ ตามลำดับ แล้วยุบเลิก ป.๕ – ๖ ตามคำสั่งของแผนกธรรมการอำเภอแกลง ตามหนังสือที่ ๓๓๐ / ๒๔๘๐ ลว.๑๔ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๔๘๐ เหลือเพียงชั้นประถมศึกษาปีที่ ๑ – ๔ เรื่อยมาจนกระทั่งปีการศึกษา ๒๕๑๙ จึงขยายเป็นระดับประถมศึกษาตอนปลายในชั้นประถมศึกษาปีที่ ๕ และ ๖ ตามลำดับ