Cursisten vertellen

Het verhaal van Driss (44)

Naar Nederland

Ik kom uit Marokko. Zestien jaar geleden ben ik naar Nederland gekomen. In Marokko was het voor mij op dat moment niet veilig. In Nederland heb ik zo gauw mogelijk mijn inburgeringsexamen gedaan. Daarna ben ik nog een half jaar verder gegaan met Nederlands leren. Maar ja, ondertussen moest ik ook geld verdienen. Die eerste twee jaar in Nederland vond ik zwaar. Ik werkte ’s avonds, tot laat. Met een opleiding erbij werd het te veel. Het ging niet. Ik moest een keuze maken en ik dacht: als je werkt, leer je ook al best veel van de taal. Dus ik koos voor werken.

Werken

Ik leerde inderdaad veel van mijn collega’s. Nieuwe woorden zocht ik op in het woordenboek. Voor mijn werk was mijn taalbeheersing voldoende. Maar voor mijzelf? Eigenlijk niet. Ik kon een beetje de krant lezen en het nieuws volgen, maar ik houd van boeken en van discussies, van politiek en geschiedenis. Het is dan jammer als je niet precies kunt zeggen wat je bedoelt. Dus ik wilde wel graag meer leren, maar het was lastig om daar tijd voor te vinden. Ik heb een vrouw en kinderen, ik moest gewoon werken.

Leren

Een paar jaar geleden was ik het zat. Ik wilde zo graag beter Nederlands leren! Op internet vond ik Prago. De lessen waren ’s avonds en ik werk ook ‘s avonds. Ik heb met mijn werk kunnen regelen dat ik één avond in de week vrij ben. Die avond ga ik naar school. Voor de pauze doe ik grammatica, na de pauze lees ik een nieuwe tekst.

Prago

Ik ben heel blij met Prago. Het is een fijne organisatie. Iedere cursist krijgt voldoende aandacht, want er zijn veel vrijwilligers naast de docent. Zij doen dit zo maar gratis hè, omdat ze het leuk vinden om andere mensen te helpen. Daar heb ik bewondering voor. Ik krijg hier ook precies de lessen die ik nodig heb. Dat werkt natuurlijk veel beter dan wanneer de hele klas hetzelfde doet. Je leert wat je zelf wil leren. Het is gezellig en we leren veel. Ook fijn aan Prago is dat het echt niet duur is.

Vooruit

Ik ga lekker vooruit. Mijn Nederlands is een stuk beter dan een paar jaar geleden. Ik weet nog dat ik voor het eerst naar mijn werk ging. Ik wist wat ik moest vragen aan de buschauffeur, maar het was zo’n lange zin dat ik het niet kon onthouden, dus ik schreef het op: “Ik wil graag naar het Centraal Station. Kunt u mij alstublieft waarschuwen als ik moet uitstappen?” En dan daarna: “Waar staat bus vier?” Als je dat soort dingen niet kunt onthouden, merk je dat je de basis mist, dat je niet in Nederland bent geboren. Nu vertel ik hele verhalen in het Nederlands. Ik kan zelf zinnen maken.

Taal en talen

Nu ik weer Nederlands leer, vind ik dit het belangrijkste wat ik doe. Ik groei ervan. Taal heb je overal voor nodig. En andersom: zonder taal kun je eigenlijk niets. Nu wil ik vooral verder gaan met het verbeteren van mijn Nederlands. Daarna wil ik andere talen leren. Hoe meer talen, hoe beter, vind ik. Mijn moedertaal is Amazigh. Jullie noemen dat Berbers, maar dat is een scheldwoord, het heet Amazigh. Op school in Marokko mochten we onze taal niet spreken. Daar leerde ik Arabisch en later Frans. En nu dus Nederlands. Ik zou ook graag Engels willen leren. En als het lukt, zou ik mij willen verdiepen in Amazigh. Zo kan ik meer leren over de geschiedenis van mijn volk.

Kinderen

Mijn kinderen leren Nederlands op school. Ik leer thuis met ze mee. We lezen vaak om de beurt een stuk voor uit een verhaal. Ik vind het niet vervelend dat ik het als volwassene soms niet weet en mijn kind wel. Leuk juist, dat zij mij ook nieuwe woorden kunnen leren. Leren is altijd beter dan niet leren!

Toekomst

Mijn toekomst ligt in Nederland. Ik houd van dit land. Het gaat goed met mij. Ik heb een vrouw en kinderen, werk en een huis. Als ik de taal beter beheers, zou ik graag een baan willen waarbij ik meer met mijn hoofd werk en minder met mijn handen. En op termijn zou ik graag een iets groter huis willen. Eigenlijk heb ik ook nog een grotere droom: ik wil schrijver worden.

Ga ook leren

Er zijn veel Marokkanen in Nederland die niet goed Nederlands kunnen. Tegen hen zeg ik: je kan het leren. Doe dat nou, want zonder taal kun je niets. Het is echt het allerbelangrijkste om vooruit te komen. Doe je dat niet, dan heb je altijd hulp nodig. Dat wil je toch niet? En denk niet dat je de taal wel leert op je werk. Dat is niet voldoende. Op school leer je niet alleen nieuwe woorden, maar ook grammatica, begrijpend lezen en schrijven. Ik schrijf nu mijn eigen brieven. Er zitten vast fouten in, maar ik schrijf ze wel helemaal zelf.