glosariusz

Światło jest promieniowaniem elektromagnetycznym. Dzięki niemu widzimy i zdobywamy wiedzę o świecie. Światło jest wysyłane (emitowane) przez ciała rozgrzane, np. Słońce i inne gwiazdy, ale nie tylko – wszak świetliki też świecą. Światło oddziałuje z materią, jest odbijane i pochłaniane.

Zwierciadło, czyli lustro, to zwykle gładka powierzchnia ciała, która odbija światło kierunkowo, niewiele je rozpraszając. Dzięki takiemu odbiciu powstają obrazy obiektów – osoba stojąca przed lustrem widzi własną postać, a kierowca podczas jazdy obserwuje drogę za samochodem.

Złudzenie optyczne występuje wtedy, gdy ludzki mózg nie radzi sobie dobrze z interpretacją obrazu. Widzimy coś, czego nie ma. Wydaje się nam, że linia jest krzywa, choć jest prosta. Ulegamy złudzeniu. Czasem interpretacja olbrzymiego strumienia fotonów wpadających do ludzkiego oka bywa dla mózgu bardzo trudnym zadaniem.

Złudzenia mogą być podzielona na:

Złudzenia deformujące kształt, wielkość i długość

Złudzenia powodowane fizjologią układu wzrokowego

Złudzenia jasności i barwy

Figury dwuznaczne (patrz zakładka Iluzje)

Wzrok, zmysł wzroku – zdolność do odbierania bodźców wywołanych przez pewien zakres promieniowania elektromagnetycznego (u człowieka ta część widma nazywa się światłem widzialnym) ze środowiska oraz ogół czynności związanych z analizą tych bodźców, czyli widzeniem. Jest najważniejszym zmysłem człowieka, dostarczającym większość informacji z otoczenia.

Widzenie umożliwiają fotoreceptory zlokalizowane w wyspecjalizowanych narządach (oko). Towarzyszą im dodatkowe struktury usprawniające percepcję i chroniące właściwy narząd wzroku (aparat ochronny: brwi, powieki, rzęsy i narząd łzowy). Następnie bodziec jest przekazywany do dalszych obszarów układu nerwowego, gdzie jest analizowany. U organizmów wyższych mówi się o drodze wzrokowej przekazującej informacje do kory wzrokowej. Obraz na siatkówkę oka pada do góry nogami i dopiero w mózgu następuje jego odwrócenie.

Tak naprawdę nie widzimy w czasie rzeczywistym, tylko z lekkim opóźnieniem, co skutkuje tzw. bezwładnością wzroku. Dzięki temu mamy wrażenie ciągłości ruchu wielu nieruchomych obrazów (np. filmowych).

Oko jest stale nawilżane i oczyszczane podczas mrugania. Noworodki mrugają 1-4 razy na minutę. Liczba ta zwiększa się około 6. miesiąca życia, a ok. 15 roku życia osiąga ostatecznie poziom 15-20 razy na minutę (choć ta częstotliwość zależy też od warunków).

Percepcja - zdolność postrzegania; organizacja i interpretacja wrażeń zmysłowych, w celu zrozumienia otoczenia.

Bodziec (fizjologia) - uczucie, czynnik fizyczny lub biochemiczny powodujący specyficzną reakcję receptorów nerwowych lub innej komórki; bądź rozpoczynający ciąg reakcji w układach: nerwowym lub hormonalnym; zmiana środowiska zewnętrznego, w którym znajduje się dana komórka lub narząd.

Bodziec (psychologia) – jakiekolwiek zdarzenie, które może spowodować za pośrednictwem układu nerwowego jakąkolwiek reakcję (ruchową lub emocjonalną). Bodziec może mieć charakter prosty, odpowiadający rozumieniu bodźca w fizjologii albo złożony z wielu bodźców prostych.

RGB - jeden z modeli przestrzeni barw, opisywanej współrzędnymi RGB. Jego nazwa powstała ze złożenia pierwszych liter angielskich nazw barw: R – red (czerwonej), G – green (zielonej) i B – blue (niebieskiej), z których model ten się składa. Jest to model wynikający z właściwości odbiorczych ludzkiego oka, w którym wrażenie widzenia dowolnej barwy można wywołać przez zmieszanie w ustalonych proporcjach trzech wiązek światła o barwie czerwonej, zielonej i niebieskie. Z połączenia barw RGB w dowolnych kombinacjach ilościowych można otrzymać szeroki zakres barw pochodnych, np. z połączenia barwy zielonej i czerwonej powstaje barwa żółta. Do przestrzeni RGB ma zastosowanie synteza addytywna, w której wartości najniższe oznaczają barwę czarną, najwyższe zaś – białą. Model RGB jest jednak modelem teoretycznym, a jego odwzorowanie zależy od urządzenia (ang. device dependent), co oznacza, że w każdym urządzeniu każda ze składowych RGB może posiadać nieco inną charakterystykę widmową, a co za tym idzie, każde z urządzeń może posiadać własny zakres barw możliwych do uzyskania.

Przestrzeń barw to widma fal elektromagnetycznych z zakresu od 380 do 780 nm (tj. światło widzialne). Powstało kilka matematycznych modeli przedstawienia w trójwymiarowej przestrzeni barw. RGB jest jednym z takich modeli.

Widmo optyczne (spektrum) – obraz uzyskany w wyniku rozłożenia światła niemonochromatycznego na składowe o różnych długościach fal (różnych barwach), np. za pomocą pryzmatu lub siatki dyfrakcyjnej.