Model głowy.

Biologiczny model głowy z podświetleniem. Eksponat pokazuje budowę ludzkiego mózgu a dołączona do niego tablica informacyjna wyjaśnia, które zmysły są połączone z którymi częściami mózgu.

Model oka.

Biologiczny model oka lustrem powiększającym. Za pomocą regulacji mocy świecenia żarówki widzimy reakcje naszego oka. W ten sposób doświadczalnie możemy zobaczyć, jak pracuje ludzka źrenica. Dodatkowo dołączona do eksponatu tablica informacyjna opisuje szczegółowo budowę oka.

Największy na Świecie Pixel.

Eksponat to duża tablica. Patrząc z odległości wydaje się, że jest ona kolorowa. Jednak po podejściu bliżej okazuje się…, że kolory są tylko trzy. W naoczny sposób przekonujemy się, że z trzech kolorów (czerwonego, zielonego i niebieskiego) możemy „stworzyć” wszystkie inne.

Radiometr Crookesa.

Widowiskowe doświadczenie. Światło może wprawić w ruch przedmioty!

Eksponat wyjaśnia cząsteczkową naturę światła. Fotony (cząsteczki światła) co prawda nie mają masy, ale mają pęd. To oraz różnica ciśnień, powodują ruch wiatraczka.

„Przyczyną obrotów wiatraczka jest różne nagrzewanie się powierzchni jasnej i ciemnej na skutek absorpcji promieniowania. Czarna powierzchnia nagrzewa się silniej i powoduje wzrost temperatury gazu znajdującego się w jej pobliżu. Gaz przepływa od zimnej strony skrzydła (srebrnej) do ciepłej (czarnej). Ten ruch powoduje różnicę ciśnień z obu stron skrzydła i, w konsekwencji, ruch wiatraczka.” Źródło Wikipedia

Lewitacja w lustrze.

Eksponat bardziej „zabawowy”. Dzięki odpowiedniemu układowi luster, schowanej rączce oraz naszej instrukcji działania zwiedzający może lewitować, zamienić się w łosia a nawet Supermana. Polecamy zabrać ze sobą telefon i poprosić kogoś o nagranie swoich wyczynów. Na pewno później na spotkaniu za znajomymi będzie wesoło podczas oglądania filmików…

Głowa na tacy.

Złudzenie optyczne. Wykorzystując odpowiedni układ luster możemy pozbawić się reszty ciała i zostać z samą głową. Tu również zachęcamy do robienia zdjęć, efekt jest spektakularny.

Studnia bez dna.

Dwa lustra połączone imitacją studni zbudowaną z cegieł. Wewnątrz powstaje wielokrotne odbicie co powoduje wrażenie nieskończoności. Efektowny rekwizyt eksponujący optyczne możliwości łączenia luster.

Odbicia w cylindrze/anamorfizmy.

Połączenie optyki z plastyką. Wykorzystując odpowiednie walce (z gliceryną lub puste) zwiedzający tworzy własne obrazy. Kształt lustra powoduje zniekształcenie odbicia a powstające obrazy są nazywane obrazami anamorficznymi. Zniekształcenie obrazu zależy od średnicy cylindra. Ciekawostka. Zakodowane rysunki są wykonane ręcznie. Ich autorem jest malarz węgierskiego pochodzenia Istvan Orosz.

Magiczne biurko.

Dwuosobowe stanowisko. Rywalizując lub w formie zabawy osoby uzupełniają braki na wydrukach. Ponieważ rysujemy korzystając z odbicia w lustrze to prosta zazwyczaj czynność staje się bardzo skomplikowana a nasz zmysł orientacji kompletnie wariuje. Eksponat dostarcza wiele zabawy i śmiechu, ale osoby bardziej ambitne może przyprawić o uczucie frustracji; gdyż zadanie do wykonania jest naprawdę trudne.

Szybka kuracja odchudzająca.

Eksponat wykorzystujący optyczne właściwości tzw. krzywych zwierciadeł. Ponieważ lustra są zakrzywione to nasze odbicie zmienia w znaczący sposób swoje właściwości.

Kamuflaż.

Kolejny na wystawie eksponat wykorzystujący efekt złudzenia optycznego i uświadamiający nam jak działa zmysł wzroku. Początkowo na tablicy nie widzimy żadnego wzoru. Dopiero, kiedy zostanie ona wprawiona w ruch – wtedy dostrzegamy prawidłowości. Doświadczenie korzysta z właściwości mózgu, która „odcina” od świadomości bodźce wzrokowe będące w stanie spoczynku. Nasz mózg widzi wszystko, ale celowo eliminuje obrazy, które są do siebie podobne. Upraszcza, interpretuje rzeczywistość. Dopiero dodanie elementu ruchu sprawia, że mózg reinterpretuje przesłany przez wzrok obraz.

Komnata nieskończoności

Eksponat za pomocą odpowiedniego układu kilku luster ma nam przybliżyć pojęcie nieskończoności. Optyczna właściwość lustra pozwala zwiedzającym „poczuć” wielowymiarowość i nieskończoność. Doświadczenie może być przydatne podczas nauki geometrii oraz rozważań nad matematyczną strukturą wszechświata…

Wymazywanie twarzy.

Jeszcze jeden eksponat – złudzenie optyczne. On również opiera się na tej właściwości relacji oko – mózg, która powoduje nieświadome eliminowanie niektórych bodźców, dostarczanych przez narząd wzroku. Mózg „dopuszcza” do nas tylko obraz dominujący (w tym przypadku czyjąś twarz). Kiedy wprowadzimy element ruchu aktywuje to pozostałe bodźce docierające do naszego układu nerwowego.

Podczas doświadczenia nasz mózg widzi dwa obrazy. Rozpoznaje on twarz i widzi ją jako dominującą. Pocierając ręką sprawiamy, że do mózgu docierają nowe bodźce. Nasz mózg ulega złudzeniu do momentu, kiedy wprowadzimy element ruchu.

Znikający ludzik.

Zabawna zagadka logiczno-optyczna. Obraz zmienia się poprzez przełożenie dwóch elementów a zwiedzający ma za zadanie odkryć zasadę zmiany.

Przed i po ślubie

Eksponat ukazujący ciekawe właściwości ludzkiego umysłu i relacji oko-mózg. Widzimy uśmiechniętą twarz czy smutną? Zabawna iluzja, która zmusza nas do zastanowienia…

Widmo/RGB.

Zwiedzający patrzy przez specjalne okulary (z filtrem dyfrakcyjnym). Najpierw na światło białe, następnie na lampki w kolorach czerwonym, niebieskim lub zielonym. Jaka będzie różnica?

Przestrzeń barw to widma fal elektromagnetycznych z zakresu od 380 do 780 nm (tj. światło widzialne). Powstało kilka matematycznych modeli przedstawienia w trójwymiarowej przestrzeni barw. RGB jest jednym z takich modeli.

Widmo optyczne (spektrum) – obraz uzyskany w wyniku rozłożenia światła niemonochromatycznego na składowe o różnych długościach fal (różnych barwach), np. za pomocą pryzmatu lub siatki dyfrakcyjnej.

Szalone zegary.

Eksponat wykorzystuje efekt lustrzanego odbicia oraz połączenia kilku zwierciadeł.

Cztery zegary mają różne tarcze i kierunki obrotu wskazówek. Obserwując je w lustrach musimy odgadnąć który zegar pokazuję prawidłową godzinę? Zadanie dla dociekliwych.

Kalejdoskop XXL.

Dużych rozmiarów kalejdoskop pozwala obserwować ludzi i otoczenie w wielokrotnym odbiciu. W środku znajdują się trzy zwierciadła. Lustra, ułożone wzdłuż osi kalejdoskopu, tworzą graniastosłup równoboczny o kątach 60 stopni.

Kalejdoskop został wynaleziony przez szkockiego fizyka Davida Brewstera w 1816 r. Nazwa pochodzi z greckiego kalos (piękny) + eidos (obraz) + skopéo (widzieć).

Wielki Kran.

Bardzo widowiskowy eksponat. Wiszący w powietrzu kran, z którego leci woda. Jak to możliwe? Przyjdź i zobacz!