เนื้อหาหน่วยที่ 1 เรื่อง การสื่อสารข้อมูล

ชนิดของสัญญาณที่ใช้ในกํารสื่อสารข้อมูล

ข้อมูลอาจจะเป็นข้อความ เสียง หรือภาพเคลื่อนไหว ซึ่งไม่สามารถส่งไปในระยะทางไกลด้วย ความเร็วสูง ดังนั้น ข้อมูลจะต้องถูกแปลง     เป็นสัญญาไฟฟ้าที่เรียกว่า สัญญาณข้อมูล (data signal) ทําให้สามารถส่งผ่านสื่อไปได้ในระยะทางไกลด้วยความเร็วสูง ข้อมูลจะถูกแปลงเป็นสัญญาณข้อมูลได้

2 ประเภท ดังนี้

1. สัญญาณแบบแอนะลอก (Analog Signal)

     เป็นสัญญาณคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าที่มีความต่อเนื่องของสัญญาณโดยไม่เปลี่ยนแปลงแบบทันทีทันใด ข้อเสียของสัญญาณแบบแอนะล็อก   คือ สัญญาณถูกรบกวนได้ง่าย ทําให้เกิดข้อผิดพลาดในการรับส่งข้อมูล เมื่อต้องส่งข้อมูลออกไปในระยะทางไกลระดับของสัญญาณจะอ่อนลงและมีสัญญาณรบกวน ดังนั้น จึงต้องมีเครื่องทวนสัญญาณ (Repeater) เพื่อเพิ่มระดับสัญญาณเสียงต่อไป ตัวอย่างของสัญญาณข้อมูลแบบแอนะล็อก เช่น สัญญาณเสียงในการพูดคุยผ่านระบบโทรศัพท์ สัญญาณเสียงที่ส่งจากสถานีวิทยุ เป็นต้น

2. สัญญาณแบบดิจิทัล (Digital Signal)

เป็นสัญญาณที่ถูกแบ่งเป็นช่วง ๆ ไม่ต่อเนื่อง (Discrete) โดยลักษณะของสัญญาณแบ่งออกเป็น

สองระดับเพื่อแทนสถานะสองสถานะ คือ สถานะของบิต 0 และสถานะของบิต 1 ดังนั้น จะมี

ประสิทธิภาพ และความน่าเชื่อถือสูงกว่าแบบแอนะลอก เนื่องจากมีการใช้งานค่าสองค่าเพื่อนํามา

ตีความหมายเป็น on/off หรือ 0/1 เท่านั้น ซึ่งเป็นสัญญาณที่คอมพิวเตอร์ใช้ในการติดต่อสื่อสารกัน

สัญญาณแบบดิจิทัลมีหน่วยวัดความเร็วเป็นบิตต่อนาที หรือ bit per second (bps) หมายถึง จํานวนบิต

ที่ส่งได้ในช่วงเวลา 1 วินาที เช่น โมเด็มมีความเร็ว 56 kbps คือ โมเด็มสามารถผลิตสัญญาณดิจิทัล