Ang balingato ay isang tradisyunal na panghuli ng isda na karaniwang ginagamit sa mga ilog, lawa, o iba pang anyong-tubig. Ito ay gawa sa kawayan at ginagamit upang mahuli ang mga isda, lalo na sa mga lugar kung saan madalas matrap ang isda sa mga makikitid na agos o kung saan madaling ma-push o madala ang mga isda sa isang bahagi ng tubig.
Gawa sa kawayan, madalas itong binubuo ng mga sanga ng kawayan na ikinakabit at hinuhubog upang maging isang pantakip o panghuli.
May butas ang balingato at ginagamit ito sa paraan ng pagka-trap o pag-push ng isda papunta sa loob ng panghuli.
Ang balingato ay kadalasang ginagamit sa mga malalalim o mababaw na lugar, na may tubig na hindi mabilis ang agos.
Ginagamit ito para ma-trap o mahuli ang mga isda, lalo na ang mga maliit na isda o isda na madaling magtago sa ilalim ng tubig.
Mabilis at epektibong paraan ng panghuhuli sa mga ilog at lawa.
Ang balingato ay isang halimbawa ng sinaunang pamamaraan ng pangingisda, gamit ang likas na materyales tulad ng kawayan at simpleng diskarte.