Heidi Geboers

Dit fotoproject is een visuele verkenning van botanische prenten van Abraham Muntings  ‘Nauwkeurige beschrijving der aardgewassen’. 

Het kruidenboek werd pas na zijn dood uitgegeven in 1696.                                                                                                                                                  

Ik kwam dit boek tegen als kind, op de zolder van mijn grootouders. Het bleek het handboek te zijn geweest van mijn overgrootvader, Ludovicus Benedictus Geboers, toen hij in Nederland plantkunde studeerde in 1867. 

Bij het overlijden van mijn ouders waren mijn broers en zussen het er over eens dat ik het boek zou erven, omdat ik ruim 100 jaar later ook plantkunde gestudeerd had. De liefde voor de natuur zit duidelijk in de familie.

Het boek is een schat aan kennis en herinneringen, ondanks de beschadigingen van zowel muizen als de tand des tijds. Behalve mooie prenten bevat het heel veel details over de planten zelf en hun mogelijke toepassingen in de geneeskunde en de farmacie. 

Munting gebruikte voor de prenten kopergravures in de plaats van houtsnedes, waardoor ze veel gedetailleerder en preciezer zijn dan de meeste kruidenboeken uit die tijd. Wat zijn werk ook zeer bijzonder maakte was dat bij veel planten een picturale achtergrond bedacht werd waarbij de fantasie vrij spel had: veel van de taferelen hadden immers niets te maken met de plant zelf.

In mijn fotoproject heb ik deze elementen opnieuw tot leven gebracht. 

Het herdetermineren van de planten was een complexe taak, omdat de taxonomie in de 17de eeuw totaal anders was dan die van nu. Het vergde een balans tussen wetenschappelijke nauwkeurigheid en artistieke interpretatie.

Met minutieuze fotografische details heb ik bloemen en plantenonderdelen verhelderd en voorzien van een passende achtergrond, die – net als bij Munting – niet altijd verbonden is met de natuurlijke habitat van de plant. Het resultaat creëert vaak een surreëel en bevreemdend effect, waarmee ik mensen wil uitnodigen om planten en kruiden op een nieuwe, inspirerende manier te leren kennen.

Mijn hoop is dat deze verwondering ook voor de kijker leidt tot een hernieuwde verbondenheid met de natuur. Onze zorg en bescherming ervan is hoognodig, want respect voor de natuur is immers dé voorwaarde om te kunnen leven.