อบเชย


ชื่อสมุนไพร                           อบเชย     

ชื่อวิทยาศาสตร์                     Cinnamomum iners Reinw. ex Blume

ชื่อวงศ์                                   LAURACEAE

ชื่อทั่วไป                                เชียกใหญ่, จวงดง, เฉียด, ฝนเสน่หา, สมุลแว้ง, มหาปราบ

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์         

                                             จัดเป็นไม้ยืนต้นขนาดกลางถึงขนาดใหญ่ มีความสูงของต้นประมาณ 15-20 เมตร ทรงพุ่มกลมหรือเป็นรูปเจดีย์ต่ำ ๆ ทึบ เปลือกต้นค่อน                                                                ข้างเรียบเกลี้ยงเป็นสีน้ำตาลอมเทา เปลือกและใบมีกลิ่นหอม

  ใบ ใบเป็นใบเดี่ยวออกตรงข้ามหรือเยื้องกันเล็กน้อย ลักษณะของใบเป็นรูปขอบขนาน ใบมีขนาดกว้างประมาณ 2.5-7.5 เซนติเมตร และยาวประมาณ 7.5-   25 เซนติเมตร แผ่นใบหนา เกลี้ยง แข็ง และกรอบ เส้นใบออกจากโคนมี 3 เส้น ยาวตลอดจนถึงปลายใบ ด้านล่างเป็นคราบขาว ก้านใบยาวประมาณ 0.5   เซนติเมตร

  ดอก ออกดอกเป็นช่อแบบกระจายที่ปลายกิ่ง ยาวประมาณ 10-25 เซนติเมตร ดอกมีกลิ่นเหม็น ดอกมีขนาดเล็กสีเหลืองอ่อนหรือสีเขียวอ่อน

  ผล มีขนาดเล็ก ลักษณะของผลเป็นรูปขอบขนาน ยาวประมาณ 1 เซนติเมตร ผลแข็ง ตามผิวผลมีคราบขาว แต่ละมีเมล็ดเดียว ฐานรองรับผลมีลักษณะ       เป็นรูปถ้วย

สรรพคุณ                              

                                             เปลือก ใช้แก้โรคหนองในและแก้โทษน้ำคาวปลา

                                             เปลือกต้น รักษาแผลกามโรค

แหล่งอ้างอิง                

ฐานข้อมูลสมุนไพร คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี : phargarden.com

http://www.thaicrudedrug.com/main.php?action=viewpage&pid=149

สรรพคุณสมุนไพร 200 ชนิด, สำนักงานโครงการอนุรักษ์พันธุกรรมพืชอันเนื่องมาจากพระราชดำริ สมเด็จพระเทพ            รัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี.  “อบเชยเทศ”, “อบเชยต้น (เชียด)”

https://medthai.com/%E0%B8%AD%E0%B8%9A%E0%B9%80%E0%B8%8A%E0%B8%A2/

 

ą
นางสาวปาริชาต เป้าทอง,
13 มี.ค. 2560 08:50
ą
นางสาวปาริชาต เป้าทอง,
13 มี.ค. 2560 08:50
ą
นางสาวปาริชาต เป้าทอง,
13 มี.ค. 2560 08:50
Comments