พญาดง




ชื่อสมุนไพร                        พญาดง

ชื่อวิทยาศาสตร์                  Persicaria chinensis (L.) Nakai var.chinensis

ชื่อวงศ์                                POLYGONACEAE

ชื่อทั่วไป                             ผักบังใบ ผักไผ่น้ำ (ภาคเหนือ), เอื้องเพ็ดม้า (ภาคกลาง),

                                           หน่อกล่ะอึ (กะเหรี่ยงแม่ฮ่องสอน), มีส้อย ลำถ้อย (ลั้วะ),

                                           ปร้างเจงบั้ว (ปะหล่อง), โพ้งลิ่น (เมี่ยน)เป็นต้น


ลักษณะทางพฤกษศาสตร์         

                                           ต้น   จัดเป็นพรรณไม้ล้มลุกเลื้อยพาดพันกับต้นไม้อื่น ลำต้นมีความสูงได้ถึง 4 เมตร

                                           ใบ   ใบเป็นใบเดี่ยว ออกเรียงสลับ ลักษณะของใบเป็นรูปไข่แกมรูปขอบขนาน ใบมีขนาดกว้างประมาณ 1-5 เซนติเมตร และยาวประมาณ 3-10                                                                       เซนติเมตร ผิวใบเรียบหรือมีขน มีหูใบเป็นปลอกหุ้มลำต้น

                                           ดอก ออกดอกเป็นช่อ โดยจะออกตามซอกใบ มีดอกย่อยจำนวนมาก กลีบดอกเป็นสีขาวหรือสีชมพู

                                           ผล ผลเป็นผลสด ลักษณะของผลเป็นรูปเกือบกลม สีน้ำเงินเข้ม

สรรพคุณ                           

                                           ราก                ผสมกับรากสากเหล็ก รากหนามแน่ และรากปัวชุนเย นำมาต้มกับน้ำดื่มเป็นยาแก้อาการปวดท้องน้อย สำหรับกามโรค

                                           รากหรือเหง้า ใช้เป็นยาแก้โรคหนองใน

แหล่งอ้างอิง         

                          หนังสือสมุนไพรพื้นบ้านล้านนา.  (ภาควิชาเภสัชพฤกษศาสตร์ คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล).  “พญาดง”.  หน้า 175.

                      โครงการเผยแพร่ข้อมูลทรัพยากรชีวภาพและภูมิปัญญาท้องถิ่นบนพื้นที่สูง, สถาบันวิจัยและพัฒนาที่สูง (องค์กรมหาชน).  “พญาดง, ผักไผ่

                      https://medthai.com/%E0%B8%9E%E0%B8%8D%E0%B8%B2%E0%B8%94%E0%B8%87/




 

ą
นางสาวปาริชาต เป้าทอง,
13 มี.ค. 2560 08:36
ą
นางสาวปาริชาต เป้าทอง,
13 มี.ค. 2560 08:36
Comments