เอ็นอ้าขน

ชื่อวิทยาศาสตร์          Osbeckia stellata Ham.

ชื่อวงศ์                      MELASTOMATACEAE

ชื่อทั่วไป                    โคลงเคลง เหมร(ใต้) พญารากขาว(กลาง) หญ้าพลองขน(ชุมพร) อ้าน้อย(เชียงใหม่) เอนอ้าน้อย(อุบลราชธานี) เอนอ้าขน

ลักษณะทางพฤษศาสตร์ 

ป็นไม้พุ่ม สูง 1-2 เมตร กิ่งก้านสีแดงเข้ม มีขนปกคลุมทีกิ่งและใบ ใบเดี่ยวออกตรงข้าม ใบรูปรีแกมขอบขนาน มีเส้นใบสามเส้นจากโคนใบถึงปลายใบ มีขนละเอียดปกคลุมทั่วใบ ดอกเป็นช่อที่ปลายกิ่ง มีดอกย่อย 3 – 5ดอก กลีบดอก กลีบ มีสีชมพูออกม่วง เวลาบานจะอ้าออก ออกดอกตลอดปี ผลสุกจะแตกออก มีเนื้อภายในสีม่วงเข้ม มีรสหวาน

สรรพคุณ 

รากของเอนอ้าจะใช้ฝนทาแผลทั้งแผลสดและไฟลามทุ่ง ฝนกับน้ำซาวข้าวอมรักษาแผลในปาก (ร้อนใน) 
ดอก (ถ้าได้ดอกขาวจะดีมาก) ตำกับมะนาวหรือสารส้มแก้พิษแมลงสัตว์กัดต่อยราก รสขม บำรุงธาตุ เจริญอาหาร บำรุงกำลัง แก้อ่อนเพลีย ชูกำลัง บำรุงตับไตและดีทั้งต้น 
ราก และใบ หรือส่วนใดส่วนหนึ่งก็ได้ ต้มกินสำหรับการที่แม่อยู่กำกินผิด (อาการผิดสำแดงจากการกินของแสลงของผู้หญิงหลังคลอด) ทั้งยังสามารถใช้ในรายที่มีการตกเลือดมากผิดปกติ
ดอก เป็นยาระงับประสาทและห้ามเลือดในคนที่เป็นริดสีดวงทวาร ราก เป็นยาดับพิษไข้ บำรุงธาตุ เจริญอาหาร บำรุงตับไตและดี

แหล่งอ้างอิง 
  1. เอ็นอ้าขน, สกุล - สารานุกรมพืช
Comments