ไทรย้อย

ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ ไทรย้อย

ชื่อวิทยาศาสตร์ :             Ficus benjamina L.

ชื่อวงศ์ :                         MORACEAE

ชื่อทั่วไป :                       ทรพัน (ลำปาง), ไทร (นครศรีธรรมราช), ไทรกระเบื้อง (ประจวบคีรีขันธ์),                                                                  ไฮ (ภาคตะวันตกเฉียงเหนือ), ไทรย้อยใบแหลม (กรุงเทพฯ), จาเรย (เขมร), ไซรย้อย

ลักษณะทางพฤษศาสตร์ :

            ไม้ยืนต้นหรือพุ่มไม้ผลัดใบขนาดกลาง ที่มีความสูงได้ประมาณ 5-15 เมตร ลำต้นแตกเป็นพุ่มหนาทึบและ                            แผ่กิ่งก้านสาขาทิ้งใบห้อยย้อยลง เปลือกต้นเป็นสีน้ำตาล กิ่งก้านห้อยย้อยลง มีลำต้นที่สูงใหญ่ ตามลำต้น                        จะมีรากอากาศแตกย้อยลงสู่พื้นดินเป็นจำนวนมากดูสวยงาม รากอากาศเป็นรากขนาดเล็ก                                             เป็นเส้นสีน้ำตาล ลักษณะรากกลมยาวเหมือนเส้นลวดย้อยลงมาจากต้น รากอากาศที่มีขนาดใหญ่จะมีเนื้อไม้ด้วย 

             ใบ เป็นใบเดี่ยว ออกเรียงสลับ ลักษณะของใบเป็นรูปรีแกมรูปไข่ บางต้นลักษณะของใบเป็นรูปกลมป้อม                            ส่วนบางพรรณก็เป็นรูปยาวรี แต่โดยทั่วไปแล้วใบจะมีขนาดกว้างประมาณ 2.5-5 เซนติเมตร และยาวประมาณ                    5-11 เซนติเมตร ปลายใบเรียวแหลม โคนใบสอบ ส่วนขอบใบเรียบหรือเป็นคลื่นเล็กน้อย แผ่นใบค่อนข้างหนา                   เป็นสีเขียวเรียบเป็นมันเหมือนกันหมด เส้นแขนงใบมีข้างละประมาณ 6-16 เส้น ส่วนเส้นแขนงใบย่อยเรียงขนานกัน             มีต่อมไขที่โคนเส้นกลางใบ ก้านยาวประมาณ 0.5-2 เซนติเมตร มีหูใบยาวประมาณ 0.5-2.8 เซนติเมตร ร่วงได้ง่าย             เกลี้ยงหรือมีขนขึ้นประปราย ออกดอกเป็นช่อตามซอกใบ 

            ดอก มีขนาดเล็ก เกิดภายในฐานรองดอกที่มีรูปทรงกลมคล้ายผล ออกเป็นคู่จากจ้างกิ่ง ไม่มีกลีบดอก                            ด้านตรงข้ามกับขั้วผลไทรมีรูเปิดขนาดเล็กมาก และมีเกล็ดเล็ก ๆ ปิดซ้อนกันอยู่ 

            ผล ลักษณะของผลเป็นรูปทรงกลมหรือรี ออกผลเป็นคู่ ๆ มีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 0.8 เซนติเมตร                   ผลอ่อนเป็นสีเขียว เมื่อสุกแล้วจะเปลี่ยนเป็นสีแดงเข้ม สีน้ำตาล สีชมพู สีส้มแดง หรือสีม่วงดำเมื่อแก่ ไร้ก้าน

สรรพคุณ :

           ไทรย้อยทั้ง 5 เป็นยาขับพยาธิ 

แหล่งอ้างอิง  :

            คู่มือสวนสมุนไพร ๑๒ กลุ่มโรค



ไทรย้อย

ชื่อวิทยาศาสตร์ :             Ficus benjamina L.

ชื่อวงศ์ :                           MORACEAE

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์  (characteristics of botanical science)

Trunk: The trunk is somewhat pale and smooth and can grow to 3m in girth on mature, outdoor trees. 
Foliage: Leaves are ovate, with an aristate apex, and with slightly undulate margins. The abaxial surface is glossy and lighter green, while the adaxial surface is duller. They are about 4.5 to 6cm long, and about 3.5cm wide. They droop from the branches, hence the common name Weeping Fig. As will other Ficus species, the foliage and branches exude a white, latex-like sap when wounded.
Fruits: The figs of this species are small (about 3cm in diameter), globular, red or reddish orange in colour and are typically borne in pairs on the leaf axils.
[Others]: A common indoor tree, as well as along some roads and in older gardens and private compounds. Indoors, it is a slender-trunked treelet with weeping branches.Outdoors, it can become a large strangling fig tree with weeping branches and foliage and multiple trunks when mature. Propagation:Propagation by marcotting or by stem cuttings

สรรพคุณ: (Properties)   

       It can kill the parasite in human body.

Comments