มะขาม


ชื่อวิทยาศาสตร์ :             Tamarindus indica L.

ชื่อวงศ์ :                          FABACEAE

ชื่อทั่วไป :                        ขาม (ภาคใต้) ตะลูบ(ชาวบน-นครราชสีมา) ม่องโคล้ง (กะเหรี่ยง-กาญจนบุรี) อำเปียล (เขมร-                                        สุรินทร์) หมากแกง (เงี้ยว-แม่ฮ่องสอน) ส่ามอเกล (กะเหรี่ยง-แม่ฮ่องสอน)

ลักษณะทางพฤษศาสตร์ :

                ไม้ต้น ใบประกอบแบบขนนกปลายคู่ ดอกช่อ สีเหลืองอ่อน ผลเป็นฝัก

สรรพคุณ :

                เนื้อในฝัก เป็นยาระบาย เมล็ดแก่ ถ่ายพยาธิไส้เดือน

แหล่งอ้างอิง :

                คู่มือ สวนสมุนไพร 12 กลุ่มโรค

 

มะขาม

ชื่อวิทยาศาสตร์ :             Tamarindus indica L.

ชื่อวงศ์ :                           FABACEAE

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์    

         The tamarind is a long-lived, medium-growth tree, which attains a maximum crown height of 12 to 18 metres (39 to 59 ft). The crown has an irregular, vase-shaped outline of dense foliage. The tree grows well in full sun. It prefers clayloamsandy, and acidic soil types, with a high resistance to drought and aerosol salt (wind-borne salt as found in coastal areas).

         The evergreen leaves are alternately arranged and pinnately lobed. The leaflets are bright green, elliptic-ovular, pinnately veined, and less than 5 cm (2.0 in) in length. The branches droop from a single, central trunk as the tree matures, and are often pruned in agriculture to optimize tree density and ease of fruit harvest. At night, the leaflets close up.

         As a tropical species, it is frost sensitive. The pinnate leaves with opposite leaflets give a billowing effect in the wind. Tamarind timber consists of hard, dark red heartwood and softer, yellowish.

สรรพคุณ             

         Its seeds can kill the parasites in human body.

Comments